- 52
- 388
- 20
- 5.0 (6)
❝ กูรู้ว่ามึงไม่มีวันรักกู แต่ทุกครั้งที่เห็นมึงร้องไห้เพราะคนอื่น กูเจ็บจนแทบบ้า ถ้าไม่มีใครรักมึงจริงๆ... เป็นกูได้ไหมวะ? ❞
❝ กูรู้ว่ามึงไม่มีวันรักกู แต่ทุกครั้งที่เห็นมึงร้องไห้เพราะคนอื่น กูเจ็บจนแทบบ้า ถ้าไม่มีใครรักมึงจริงๆ... เป็นกูได้ไหมวะ? ❞
ชีวิตเจ้าเมืองยุทธภพของเฉินจ้งจวินนั้นหากไม่เดินๆ อยู่ก็มีอาวุธลับลอยมาใส่ ก็เกือบโดนลูกหลงจากชาวยุทธ์ที่ทะเลาะกัน วันดีคืนดีก็มีมือสังหารบุกมาหา...ฝ่าบาท เขาจะอยู่รอดจนได้เกษียณกลับบ้านเกิดจริงหรือ!?
คำอธิษฐานสุดท้าย... ขอให้พรุ่งนี้ไม่ต้องตื่นมาเจอท้องฟ้าสีฟ้าอีก (TW : การุณยฆาต, ซื้อขายอวัยวะถูกกฎหมาย)
ผมเป็นตัวประกอบในนิยายที่ครอบครัวกำลังจะพังเพราะพระเอกธงแดง ทางเดียวที่จะช่วยน้องสาวคือตีสนิทเขาเพื่อขัดขวางแผนแก้แค้น แแต่ยิ่งเข้าใกล้ ทุกคนยิ่งหาว่าผมจีบเขา...แต่เดี๋ยวนะ แล้วทำไมเขาถึงจีบผมกลับล่ะ
ผมถูกจับเข้ามาอยู่ในรังของพวกแวมไพร์สุดโหด วิธีเดียวที่จะเอาตัวรอดได้ก็ต้องเกาะขาใหญ่เอาไว้ให้แน่น แต่ขาใหญ่ที่ผมไปขอพึ่งใบบุญ กลับเป็นสุดโหดที่กินดุกว่าใคร !!
เซย์เป็นไอดอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาแล้วแปดปี ตลอดเวลาตั้งแต่เกิดเขาไม่เคยคิดเรื่องความรักเลย แม้ว่าเพื่อนร่วมวงจะสละโสดกันไปเกือบหมดแล้ว เขามีความสุขมากจนกระทั่งไอ้เด็กเวรนั่นเขามา!
"ภายใต้ฉลองพระองค์สีขาวบริสุทธิ์มีความกระหายที่พร้อมจะปะทุ บาทหลวงเรย์เนลจำต้องกลืนกิน 'โนเอล' เด็กหนุ่มขี้อายเพื่อต่อลมหายใจ ทว่ายิ่งเสพสม ความจริงกลับยิ่งบิดเบี้ยว... ใครกันแน่ที่เป็นผู้ล่า!"
อีก 100 วัน ราชามารต้องตาย เขาจึงเปลี่ยนทุกอย่างเพื่อหนีชะตา แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุด... คือหัวใจของผู้กล้าที่ควรเป็นคนสังหารเขา
“ชาติที่แล้วเป็นนักมวย แต่ดันป่วยจนตายทั้งที่ยังใช้ชีวิตไม่คุ้ม ชาติใหม่เลยได้เกิดเป็น ‘เมียลับ’ ที่กำลังจะตายในนิยายที่ตัวเองด่า ถ้าต้องตายตามต้นฉบับอีกครั้ง…ขอหนีผัวมาเฟียไปใช้ชีวิตเองแล้วกัน!”
ทั้งชีวิตของอาเธอร์มีเพียงคำว่า “หน้าที่” จนคำสาปทำให้เขาได้ยินความในใจของผู้คน และพบว่ามีใครบางคนเฝ้ารักเขามานานแสนนาน ทั้งที่รู้ว่า ผิดบาป แต่รอยยิ้มและจิตใจที่แสนบริสุทธิ ทำให้หัวใจกลับยิ่งถลำลึก..
เกิดใหม่เป็นคุณชายสมองระดับอัจฉริยะ! หวังใช้ชีวิตชิลๆ ดันไปเตะตาท่านอ๋องจอมโหดเข้าเสียนี่ จากคนถูกหลอกใช้ ไหงกลายเป็นดวงใจที่ทรราชยอมสยบแทบเท้า... ปฏิบัติการเปลี่ยนจอมโหดให้เป็นไอ้ต้าวคลั่งรัก
ถ้าหากแผ่นกระดาษคือโลกใบใหญ่และหยดน้ำบนปลายพู่กันคือจังหวะชีวิต คุณลองจินตนาการดูสิว่าตัวเองนั้นเป็นสีอะไร

จากเด็กที่ไม่เคยมีใคร กลายเป็นคุณหนูตัวน้อยที่มีทั้งครอบครัวและระบบปริศนา แต่แทนที่จะใช้เงินเปลี่ยนชีวิตตัวเองกลับอยากใช้มันเปลี่ยนชีวิตทุกคน
เขาไม่เก่ง ไม่กล้า และกลัวผีขึ้นสมอง แต่จอมขมังเวทหนุ่มกลับยิ้มแล้วบอกว่า “ไม่ต้องกลัว อยู่หลังพี่ไว้” จากวันนั้นหัวใจขี้ขลาดก็เริ่มหวั่นไหว
จากฉายาอันธพาลของโรงเรียนผู้ถูกตราหน้าว่าโหดร้ายเกินกว่าจะให้อภัย สู่คนที่ได้ย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้ไขชะตาชีวิตของตัวเองอีกครั้ง และกำจัดผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวนี้ทั้งหมด
ความฝันของนักวิทย์อัจฉริยะผู้ทะลุมิติมาเป็นเมะจืดจางลำดับที่ 4 คือทิ้งทุกสนามรักแล้วกลับไปทำการทดลองต่อ แต่พระเจ้าดันไม่เข้าข้างเมื่อพระเอกทั้งสามดันได้ยินเสียงในหัวของเขา!
ชัชเกิดใหม่หลังจากลาออกมุ่งพัฒนาพื้นที่รกร้างและรับเลี้ยงเจ้าก้อนขนที่โดนล่อซื้อระหว่างเดินทาง ไม่คาดคิดว่าจะได้รับระบบพัฒนาพื้นที่รกร้าง
"ชื่อคุณเหมือนหมาเลย" เรื่องราวของคนสองคน คนหนึ่งชอบที่จะอ่านหนังสือ ส่วนอีกคนชอบที่จะถ่ายรูป
พสุธาเป็นคุณชายตัวจริงที่ถูกอุ้มผิด อายุ18 เขาถูกพ่อแม่เศรษฐีตามหาตัวเจอ แต่เขาไม่กลับคฤหาสน์หรอกนะ เพราะว่าเขามีระบบยิ่งลำบากยิ่งร่ำรวย จะกลับไปทำไม คิดว่าเขาไม่เคยดูซีรีส์แนวตั้งหรือไง!
เมื่อความรักคือสิ่งต้องห้าม แต่หัวใจกลับเลือกกันและกันเส้นทางข้างหน้าจะพาพวกเขาไปสู่หายนะ…หรือการเริ่มต้นของพันธนาการตลอดไป?