[JUJUTSU KAISEN] TWINS #ซาบอกเมแล้วว่าอย่าเก็บเขามาจากถังขยะ
แฟนฟิคนิยาย การ์ตูน เกมเหนื่อยกะพักบ่ได้- 40
- 58.15K
- 780
- 0 (0)
–ใครที่มองว่าเด็กแฝดมันน่ารัก เป็นเด็กดี ให้ควักตาแล้วเอาไปล้างซะ เพราะสองคำนี้ไม่ใกล้เคียงเลยซักนิด -Gojo Satoru-
–ใครที่มองว่าเด็กแฝดมันน่ารัก เป็นเด็กดี ให้ควักตาแล้วเอาไปล้างซะ เพราะสองคำนี้ไม่ใกล้เคียงเลยซักนิด -Gojo Satoru-
ดีไซเนอร์สาวถูกเชิญไปที่คฤหาสน์ของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์เพื่อร่วมงาน แต่ทว่าอุปสรรคเดียวที่เธอมีก็คือเธอดันเป็นลูกครึ่งเทวดาผู้มีตัวตนตรงกันข้ามกับซาตานอย่างพ่อบ้านปีศาจเซบาสเตียน
เซย์ระไม่แน่ใจเหมือนกันว่าการได้พบกับโกะโจ ซาโตรุเป็นเรื่องโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ รู้ก็แต่เพียงว่าในฤดูใบไม้ร่วงปี2006 ตอนที่เธอและเขาอายุสิบหกปี...ผู้ชายคนนี้ก็ได้เข้ามาเปลี่ยนโลกทั้งใบของเธอเสียแล้ว
เธอยิ้มง่าย ขี้เล่น และเป็นรุ่นน้องที่ทุกคนเอ็นดู ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังรอยยิ้มนั้น คือดวงตาที่สามารถลบทุกสิ่ง และเขียนใหม่ทุกความจริง รวมถึงความเจ็บปวดที่เธอไม่เคยให้ใครเห็น
"ก็แค่พวกที่ชอบทำตัวเหมือนผี" คำพูดของเซนอิง นาโอยะ หลังจากโกะโจ ซาโตรุ และเกะโท สุงุรุ ถามถึงเด็กสาวปีหนึ่ง จากโรงเรียนคุโมะกาคุเระ
แม้แต่แสงสกาวจากดวงดารายังไม่พรั่งพราวเท่าดวงตาของเธอยามมองมา อาจเพราะแบบนั้นราชาแห่งโลกกลางคืนถึงได้ถนุถนอมเธอไว้ในส่วนหนึ่งของหัวใจอันมืดมน ALL FOR ONE x OC -END-
"ฉันล่ะเกลียดโลกเส็งเคร็งนี่จริงๆ" การที่ผู้หญิงคนนึงรู้ว่าตัวเองกลายเป็นเดนสวะอย่าง เซนอิง นาโอยะ ในตระกูลเส็งเคร็งหัวโบราณอย่างสามตระกูลใหญ่ ที่ยึดถือสายเลือดและเพศชายเป็นใหญ่ คืออะไรที่บัดซบสิ้นดี
เซย์รินคิดว่าเธอคงจะโดนคำสาปอะไรสักอย่างมาตั้งแต่เกิด ชีวิตของเธอถึงได้มาติดหล่มอยู่กับการตกหลุมรักนายจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์อย่างมิยะ อัตสึมุ แบบโงหัวไม่ขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นั่นล่ะ
ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?
“ฉันขอนายเป็นแฟนทุกวัน แต่นายก็ไม่เคยตอบรับฉันเลย ใจร้ายชะมัด..”
...ไม่ว่าหิมะจะทับถมวนมากี่ฤดูก็ขอให้ดอกบ๊วยขาวนี้ได้ผลิบานยืนหยัดดั่งที่มันเคยเป็นมาได้ดีเสมอ เจ้าคือเดือนที่ดีงามคือฤดูใบไม้ผลิที่น่ายินดีตลอดพันปีของข้าเพียงผู้เดียว แล้วพบกันใหม่แม่หนูน้อย…”
กฎการเผชิญหน้ากับแฟนเก่านั้นง่ายดายมาก ก็แค่อย่าตกหลุมรัก อย่าทักก่อน อย่าย้อนถึงเรื่องเก่า อย่าให้เขารู้ว่ายังคิดถึงอยู่ โออิคาวะท่องได้จนขึ้นใจ…แม้ว่าเขาจะล้มเหลวไปตั้งแต่กฎข้อแรกแล้วก็ตามเถอะ
'เลอา' คือชื่อของผู้หญิงที่กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไปหิ้วมาจากส่วนไหนของเกาะก็ไม่ทราบแล้วบอกว่า “ยัยนี่จะมาเป็นคนวาดรูปของเราล่ะ!!” จากนั้นก็กระโดดไปทั่วอย่างชอบอกชอบใจ
"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"
ตอนย้ายมาเรียนม.ปลายที่โรงเรียนเนโกมะ โคโตเนะได้เผลอสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอย่างหนึ่ง...นั่นก็คือความจริงที่ว่าดูเหมือนว่าเธอจะถูกแมวดำตะครุบไปตอนไหนก็ไม่รู้เสียแล้ว
คำสัญญาที่ทั้งสองเคยให้ไว้ในอดีตยังคงเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไม่ให้ดำดิ่งเมื่อเจออุปสรรค และแหวนสีเงินที่สรรค์สร้างโดยหญิงสาวปริศนาก็เป็นสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มอยากจะกลับบ้านอีกครั้งและอีกครั้ง
ตัวแทนแห่งฟองสบู่จะลงทัณฑ์แกเอง!! ทุกคนไม่ต้องกลัว...เพราะว่าหัวใจของฮีโร่จอมดื้อรั้นคนนั้นจะต้องเป็น ของเธอในสักวัน! วะ ฮ่าๆๆๆ
เครื่องจักรสังหารของรัฐบาลอย่างเธอจู่ๆก็กลายเป็นเด็กมัธยมปลายโรงเรียนฟูรินซะงั้น ให้ตามหาความสุขของตัวเองงั้นหรอ ของแบบนั้นมันมีจริงที่ไหน ทั้งที่คิดแบบนั้นแต่เธอกลับได้เจอเขาอีกครั้งกันล่ะ...!
ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!