ถ้านิยายความรักของอีกคนคือการเสียสละ นิยามความรักของผมคือการแย่งชิง ในเมื่ออะไรที่ผมอยากจะได้ผมก็ต้องได้

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

จากชายหนุ่มธรรมดาสู่ผู้ปกครองแห่งดวงดาว! กวินพบไม้เท้าวิเศษที่พลิกชะตา มอบพลังอำนาจมหาศาลให้เขาต้องเผชิญศัตรู ปกป้องอาณาจักรลึกลับ และหัวใจของเขาถูกพันธนาการด้วยรักจากเจ้าหญิงแห่งจันทรา ‘จันทิรา’

ใครสอนให้เธอกล้าอ้างตัวเป็นเมียฉัน / คิดเองได้ค่ะไม่ต้องสอน เฮียมาร์คควรดีใจนะที่พิมยอมรับผู้ชายนิสัยแย่มีดีแค่หล่อแบบเฮียเป็นสามี

“ผู้สวมบทปีศาจกับผู้สวมบทเหยื่อใครกันแน่จะถูกล่า”

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

เป็นวิญญาณปรมาจารย์ล่องลอยในยุคที่นิยายครองโลกอยู่ดีๆ ลืมตาอีกทีก็กลายเป็นศิษย์นอกไร้พลังเสียอย่างนั้น

“เธอจูบเก่งขึ้นนะเนี่ย เมื่อก่อนยังโดนสั่งคัตทุกวิอยู่เลย” “ตอนนี้เก่งขึ้นกว่าเดิมอีกนะ อยากลองปะ?”

เมื่อนักฆ่าสาวทะลุมิติมาโดยไร้ซึ่งความทรงจำใดทั้งสิ้นมีแต่สัญชาตญาณที่สร้างความตื่นตะลึงให้คนรอบข้าง ไหนจะต้องทดแทนพระคุณโดยกลายไปเป็นพระชายาของท่านอ๋องโดยไร้เกียรติอีก!!!

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"