สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ

ไอดอลหนุ่มสุดฮอตที่ทั้งหล่อและทั้งรวยผู้มากไปด้วยความสามารถได้เข้าไปในโรงเรียน เทย์โคคุ เพื่อหวังจะได้เล่นบาสเกตบอลกับเพื่อนไหม่ แต่ใครจะคิดว่าเขาจะได้ฮาเร็มพกกลับบ้านมาด้วย...

เมื่อแฮร์รี่อดทนจนถึงขีดสุดกับครอบครัวเดอร์สลีย์ เขาได้ย้ายตนเองลบตัวตนเก่าทั้งหมดของเขาเพื่อที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้ห่างไกลจากที่นี่

คนธรรมดาที่ไม่มีอัตลักษณ์ แต่กลับครอบครองดวงตาแห่งพระเจ้า

【เมื่อโชคชะตาแปรเปลี่ยนทุกสรรพสิ่งจะเกิดสิ่งใดขึ้นกัน?】

ชีวิตใช่ว่าจะมีได้ง่ายๆ เพราะงั้นถ้าได้มีแล้ว ดูแลชีวิตของคุณให้ดีล่ะ :)

ถ้าเธอหลงทางในป่าเขา, เจอหัวขโมยตามทาง, เจอนักดาบแห่งน้ำ และเปลวเพลิง, เจอภูตผีปีศาจ, เจอเหล่าอสูรชั่วร้าย, เรียกชื่อฉันสิ ‘เซียนยักษาสามตาห้าร่าง – เซียว’ แล้วฉันจะปกป้องเธอเอง

โลกใบใหม่ของจักรพรรดิเงา

‘นอกจากผมทุกคนล้วนโง่เขลา’ นั่นคือสิ่งที่ประธานบอกผม แต่หลังจากเกิดใหม่ผมก็ได้พบเจอกับผู้คนที่ตามความคิดของผมทัน ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ก็พอมีคนฉลาดอยู่บ้างนะ

ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง

เด็กชายผู้เกิดมาพร้อมกับความพิเศษที่หลายร้อยปีถึงจะเกิดขึ้น ได้รับการปกป้องมาตั้งแต่เด็กเขามีคู่หมั้นอยู่สองคน ในชีวิตที่แสนจะน่าเบื่อของเขาก็จบลงเมื่อเจอกับพวกเขา...

เรื่องราวของพ่อมดคนหนึ่งที่จบชีวิตของตัวเองลงแล้วได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างโลก(แบบงง ๆ )โดยที่ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ครบถ้วนและดันสามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งความเชื่อทางวิทยาศาสตร์นี้ได้ด้วยอีกต่างหาก!!

หืม...? ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนซักที่ อยู่ดีๆ จากที่นอนอยู่ในฟูกนุ่มสบายบนพื้นเสื่อทาทามิจะมานอนเป็นซากที่ตรอกร้างในซอยเปลี่ยวได้ไงกันครับ

ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย

“เมื่อเราคิดถึงใครบางคนและปราถนาที่จะได้พบเขา ผู้ที่เราปราถนาจักพบเจอหามิใช่บุคคลผู้นั้นแต่หากเป็นตัวตนในความทรงจำซึ่งเป็นอดีต”