ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)

“เมื่อความตายของพี่ชายไม่ควรเกิดขึ้น… เด็กหนุ่มจากต่างโลกจึงลุกขึ้นเปลี่ยนโชคชะตา” มัตสึดะ โฮทาโร่ เด็กหนุ่มผู้ตื่นขึ้นในร่างใหม่ของน้องชายอดีตตำรวจสายระเบิด มัตสึดะ จินเปย์ พร้อมความทรงจำจากโลกเดิม

ดีไซเนอร์สาวถูกเชิญไปที่คฤหาสน์ของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์เพื่อร่วมงาน แต่ทว่าอุปสรรคเดียวที่เธอมีก็คือเธอดันเป็นลูกครึ่งเทวดาผู้มีตัวตนตรงกันข้ามกับซาตานอย่างพ่อบ้านปีศาจเซบาสเตียน

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

“วันนี้จะกินอะไร?” วุย! “สตอเบอร์รี่ช็อตเค้กอีกแล้วเหรอ?”

บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ตั้งแต่วันนั้น...เสียงของทุกสิ่งที่ได้ยินก็กลายเป็นความสดใส สำหรับเธอ...'เขา'...คือท่วงทำนองที่ดีที่สุดในโลก เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง 'ซึซึกิ โคโนมิ' ชีวิตนี้จะบรรเลงเพลงรักเพื่อเขาคนเดียวเท่านั้น...

เรอาเกิดใหม่เป็นแม่มดเลือดผสม เธอคิดว่าได้มาเกิดในโลกเวทมนตร์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ จนกระทั่งพบหน้าเพื่อนบ้านตัวน้อย เธอก็ต้องตกใจครั้งใหญ่ "เด็กคนนี้คือคุโด้ ชินอิจิ!" นี่เธอมาเกิดใหม่ในโลกแบบไหน??

เรื่องราวของพ่อมดคนหนึ่งที่จบชีวิตของตัวเองลงแล้วได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างโลก(แบบงง ๆ )โดยที่ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ครบถ้วนและดันสามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งความเชื่อทางวิทยาศาสตร์นี้ได้ด้วยอีกต่างหาก!!

โยโซระ มาฮิรุ ลูกสาวเจ้าของร้านขายเครื่องประดับรายใหญ่ในญี่ปุ่น ชีวิตประจำวันของเธอในฐานะลูกคุณหนูเป็นอะไรที่น่าเบื่อเกินทน จนเธอได้มารู้จักกับ ทาคิชิมะ เคย์ ชีวิตประจำวันเธอก็ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

เจ้าม้าโง่ นายทำให้ฉันดูแย่!!!! by อากวีลา

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

ฮารุคาวะ เซเซริ คือผู้เล่นที่มีสิทธิ์แก้ไขโชคชะตาของผู้คนบนโลกนี้ ซึ่งเจ้าเจตจำนงของโลกก็ขัดขวางกันทุกทาง แต่ต่อให้ต้องลองสักกี่ร้อยครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้พวกเขาต้องตาย!! ฮาเร็มห้าพยัคฆ์ (ยกเว้นดาเตะ)

ถ้าตอนนั้นสก็อตช์ไม่ได้ยิงตัวตาย… ถ้าคนแรกที่เจอสก็อตช์ไม่ใช่ไรย์ แต่เป็น…ละก็

“เมื่อเราคิดถึงใครบางคนและปราถนาที่จะได้พบเขา ผู้ที่เราปราถนาจักพบเจอหามิใช่บุคคลผู้นั้นแต่หากเป็นตัวตนในความทรงจำซึ่งเป็นอดีต”

มิราเบลรู้ดีว่าการพบกันระหว่างเธอกับฮิบาริไม่ใช่พรหมลิขิต และยิ่งไม่ใช่ความบังเอิญ กล่าวคือ การพบกันในครั้งนั้นคือความตั้งใจที่ถูกสร้างขึ้นโดย 'ความโกลาหล' ผู้ที่ต้องการจะจับมือกับ 'กฎเกณฑ์'