จู่ ๆ ก็ได้มาเกิดใหม่ในโลกของอนิเมยูกิโอซะงั้น ไหน ๆ ก็ได้เข้าเรียนดูเอลอคาเดเมียแล้ว จะขอใช้ชีวิตในฐานะดูเอลลิสต์กะเค้าบ้างล่ะ อ้อ วิญญาณมอนสเตอร์คู่หูของฉันก็มีกะเค้านะคะ!

เรื่องนี้เป็นนิยายแปลเรื่องแรกครับ เนื่องจากไรต์ไม่ได้เก่งภาษามากจึงอาจทำให้เกลาคำไม่ค่อยสลวยเท่าไหร่ และเนื่องจากเป็นนิยายที่กะแปลเล่นๆ ก็ไม่ต้องคาดหวังมากนะครับ ถ้าวันดีคืนดีไรต์หายไปก็ไม่ต้องแปลกใจ

มีคน(รึเปล่า?)เผลอทำแอพสะกดจิตสุดโกงตกลงมาจากฟ้า ตัวผมผู้เป็นพลเมือง(น่าจะ)ดีเลยเก็บ(ถูกยัด)ไว้เอง เพื่อไม่ให้มีคนไม่ดีเอาไปใช้ในทางที่ผิด(...มั้ง?)

เรื่องย่ออ่านในข้อมูลเบื้องต้นนะ เพราะมันยาวหน่อย

นักเรียนใหม่ห้องD OC x Honami x Harem

ผมเป็นคนธรรมดาที่ได้เกิดใหม่ในต่างโลกที่เหมือนกับโลกเดิมทุกอย่าง เเค่มีพลังพิเศษเพิ่มเข้ามาทำให้ผมต้องเข้าไปพัวพันธ์กับปัญหามากมายที่ผมไม่ได้เป็นคนก่อ "พวกมึงหยุดสร้างปัญหาสักวันดิ๊!!!"

"อาเธอร์ สัญญากับฉันนะว่านายจะไม่รับภรรยามาเพื่มแล้วนะ" "เออ จะพยายามละกันนะ" "ห้ามมีเพื่มแล้ว!!!!"

มิคามิ ซาโตรุ ตาลุงอายุ 37 ปี เป็นอาจารย์สอนโรงเรียนแห่งนึง และจู่ๆก็มีแสงวาบขึ้นมา ทำให้สติของเขาได้หายไป ทว่าพอลืมตาขึ้นมาจู่ๆเขาก็กลายเป็นสไลม์ไปซะแล้ว!! นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันเนี่ย!!!...

เมื่อเสียงกริ่งแห่งโชคชะตาดังขึ้น บทกวีบทใหม่จึงเริ่มถูกขับขาน... ไม่ใช่ใน ฐานะผู้กอบกู้ หรือจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ แต่ ในนามของ 'กวีพเนจร' ผู้ร้อยเรียง เวทมนตร์ผ่านท่วงทำนองและเรื่องราว แห่งตำนาน

แฮร์รี่ พอตเตอร์คือเด็กชายผู้รอดชีวิต แต่ยังมีอีกคน… เด็กชายในเงามืด ผู้ไม่เคยถูกกล่าวถึง ทว่ามีบทบาทในทุกเหตุการณ์สำคัญ และวันนี้เรื่องราวของเขาจะถูกเปิดเผย

เรื่องราวของชายหนุ่มที่มองกลุ่มเมฆยามเย็น พลางคิดว่าเมื่อไหร่ Cote เล่มถัดๆไปจะออกมาให้อ่าน แล้วอยู่ดีๆก็โดนฟ้าผ่า แต่ก็ได้รับโอกาสเกิดใหม่เป็น อายาโนะโคจิ คิโยทากะ (แค่แต่งสนองตัวเอง อย่าคาดหวังฮะ)

เด็กหนุ่มผู้ได้มาเกิดใหม่ในโลก Solo Leveling กับไอ้ระบบที่มาช้าจนไม่ต้องมาก็ได้มั้ง

“ใครก็ตามที่มีชื่อถูกเขียนลงในสมุดเล่มนี้… จะต้องตาย” นับตั้งแต่การหายตัวไปของยอดนักสืบมัธยมปลายอย่าง ‘คุโด้ ชินอิจิ’ อัตราการเสียชีวิตในเมืองเบย์กะก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ดันไปเป็นที่ถูกอกถูกใจของสาวเพี้ยนในห้องเดียวกันเข้าซะแล้ว...

หลังจากเกิดใหม่ ใช้ชีวิตมาถึง 18 ปี เขาก็เลิกคาดหวังว่าจะมีอะไรพิเศษเกิดขึ้น ทว่า ในวันนั้นเอง เบื้องหลังประตูกลับไม่ใช่ทางเดินอพาร์ตเมนต์ที่เขาคุ้นเคยอีกต่อไป...

อยู่ดีๆ ก็โผล่มาที่ไหนก็ไม่รู้แถมยังมีหน้าตาคล้ายฟูฮัวอีก "แต่ฉันไม่ใช่ฟูฮัวนะฉันคือฟูหลิน" โชคดี อย่างน้อยก็ได้แฮชเชอร์แห่งการหยั่งรู้มาละน่ะ

วันหนึ่งพระเอกได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องเหนือธรรมชาติที่น่ากลัวเข้าให้แล้ว

โบรเนียคือคู่ชีวิตที่สำคัญที่สุดของฉัน เซเล่ก็คือน้องสาวที่ฉันรักที่สุด การที่เรากอดกันมันมีปัญหาตรงไหน?

เย่ลี่ตัวเอกหลังจากเข้าไปโลกHonkaiก็ช่วยเหลือทุกอย่างและสร้างโลกอันสมบูนแบบขึ้นมาแต่กลับถูกเปิดโปง ปล เวลาลงลงตามใจนะครับ

"เวทมนต์"สิ่งที่ได้ถูกตีความขึ้นใหม่เป็นรูปแบบของเชิงเทคโนโลยี ซึ่งสามารถทำให้คนทั้วไปเรียนรู้และฝึกฝนได้ด้วยสือน้ำอย่างอุปกรณ์ที่เรียกว่า CAD แต่ไม่ใช่สำหรับ"ซาซากิ ยูโตะ"ผู้ที่ใช้เวทย์มนต์ที่แท้จริง