Loungming

นางมิใช่เปลวเพลิงที่เผาผลาญโชติช่วง แต่นางคือ "สายธาร" ที่เยือกเย็น ลึกล้ำ และทรงพลัง พร้อมจะถาโถมพัดพาอุปสรรค กลืนกินสรรพสิ่ง และสยบมารนับหมื่นให้สยบแทบเท้า "ชีวิตข้า ข้าขอลิขิตเอง"

กลิ่นสนิมเหล็ก เลือด และเศษซากของปีกสีดำ ในนิมิต...ทุกความทรงจำหล่อหลอมให้เธอเยือก เย็นดุจน้ำแข็ง ภายใต้ปีกของเรเวน เธอคือความ ลับโบราณที่ฮอกวอตส์ไม่อาจล่วงรู้

เมื่อเสียงกริ่งแห่งโชคชะตาดังขึ้น บทกวีบทใหม่จึงเริ่มถูกขับขาน... ไม่ใช่ใน ฐานะผู้กอบกู้ หรือจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ แต่ ในนามของ 'กวีพเนจร' ผู้ร้อยเรียง เวทมนตร์ผ่านท่วงทำนองและเรื่องราว แห่งตำนาน

ระบบบอกเป้าหมายของเขาคือการพัฒนาเป็นเซียน แต่ทั้งตัวมีแต่กิ่งกับรากอย่างนี้จะให้เขาทำความดีอย่างไร! เอาเถอะก่อนเป็นเซียนตอนนี้เป็นผีเพราะงั้นวันนี้ขอของเซ่นเป็นหมูกระทะนะพี่เต้