มันอาจจะเจ็บมากในช่วงแรก แต่สุดท้ายแล้วมันจะดีขึ้น

เผลอขึ้นเสียงใส่ก็ทำหน้าขึงขัง แซวว่าลงพุงก็พลิกตัวนอนหันหลัง ไม่พอใจก็จะชอบลงโทษภรรยาบนเตียง… จื่อลู่ รู้สึกเครียด ตาแก่ที่บ้านเป็นอะไรกันแน่ ? ให้โอเมก้าโลว์คลาสแบบเขาอยู่อย่างสงบๆสักทีจะได้ไหม!!

เพราะว่า...การช่วยตัวเอง...ในที่ทำงานมันผิด!! “โดนของจริงดีกว่าไหมครับ...แค่นิ้ว...มันคงไม่อาจจะสนองความต้องการของคุณได้” นี่จึงเป็นบทลงโทษที่เธอต้องรับมันไป...โทษฐานที่ทำให้ท่านประธานอย่างเขาจับได้..

เมื่อยี่หวาถูกพักงาน เธอจึงกลับบ้านเพื่อพักใจแต่การกลับบ้านครั้งนี้กลับทำให้เธอวีนหนักกว่าเดิมเมื่อต้องเจอกับ อินทรี เจ้าของไร่ หุ่นล่ำ หน้าหล่อที่ทั้งโหดและเจ้าเล่ห์จนเธอไม่ไหวจะวีน

อยู่ๆนางก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของไป๋ซูหนี่ว์ที่มีอายุเพียงสิบห้าหนาว และยังเป็นยุคจีนโบราณ แถมทุกคนในยุคนี้ยังฝากความหวังไว้กับนาง แล้วนางที่มาจากยุคปัจจุบันจะทำเช่นไรดี

ลำพังการเป็นกะเทยก็ยากลำบากพอสมควรแล้ว ยังต้องมาเอาชีวิตรอดในวันที่โลกกำลังจะล่มสลายอีก แล้วอย่างนี้ฉันจะไปหาหมอผ่าตัดศัลยกรรมได้จากที่ไหน!

ใครจะคิดว่าอดีตนางร้ายชื่อดังอย่างเธอจะตกเป็นข่าวอื้อฉาวเพียงชั่วข้ามคืน เพราะถูกผู้ชายคนนั้นทอดทิ้งไปพร้อมกับลูกในท้องที่เขาไม่ต้องการ

"น้ำมนต์" มองเห็นผีตั้งแต่เกิด เขาโดนวิญญาณตามรังควาน จนต้องจมอยู่กับความหวาดกลัวตลอดเวลา ทว่าทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อเขาได้เจอกับ "แดนดิน" คนที่ไม่เชื่อว่าผีมีจริง...

กิจกรรมรับน้องการล่ารหัส ทำให้ปั้นสิบต้องคอยวนเวียนอยู่กับสิงหา ปู่รหัสสุดติสที่อ่อนโยนแค่กับหลานรหัสคนเดียว แถมปู่ยังเปย์ให้ทุกอย่าง #เลออนเขารับบทพี่รหัสแอบเอาขนมไปเทคน้องรหัสของเพื่อนทุกวัน

เมื่อสุดยอดเนโครแมนเซอร์ได้หวนกลับมายังโลกในรอบยี่สิบปี ช่วงเวลาสงบสุขที่เขาใฝ่หา ดูเหมือนจะห่างไกลออกไปซะแล้วสิ!!

วาฬ ไม่ใช่ปลาแต่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่วาฬมันอาศัยอยู่ในทะเล ก็เหมือนผมที่ต้องอยู่กับพี่แบบนี้ตลอดไป " มึงบอกว่าวาฬเลี้ยงลูกด้วยนมสิ่นะ ถ้างั้น... กูขอดูดนมของวาฬหน่อยได้รึเปล่า "

ขอให้ได้ไปอยู่ในที่สงบ แต่ดันได้มาอยู่ในร่างที่ชอบดึงดูดความวุ่นวายมาให้ ทว่าในความวุ่นวายนั้นดันมีใครคนหนึ่งที่ทำให้ตกหลุมรัก

นักฆ่าจากโลกปัจจุบันที่บังเอิญไปล่วงรู้ความลับขององค์กรจึงถูกองค์กรสั่งตามเก็บ แต่เพราะคำขอสุดท้ายก่อนตายทำให้เขาทะลุมิติมาอยู่ในร่างของชายที่มีสามีเป็นคนพิการ

เว่ยอี้เซียว "หลันเอ๋อ...เจ้ากำลังล้อเล่นกับไฟ" ---- ซุนหลิงหลัน "บางครั้ง...ข้าก็อยากรู้ว่าไฟมันร้อนแค่ไหน"

ทุกคนต่างกล่าวว่า...แต่งเข้าจวนโหวคือเกียรติอันสูงสุด ทว่าในห้วงความฝันของเหม่ยหลันกลับไม่ได้งดงามเช่นนั้น นางเห็นเพียงชีวิตที่ไร้ซึ่งความสุข ไร้ซึ่งทางเลือก สุดท้ายก็พบกับจุดจบอันน่าเศร้า

ครั้งหนึ่งเธอตายเพราะความรักที่ไร้ค่า…ครั้งนี้เธอกลับมาเพื่อรักตัวเอง และทวงคืนศักดิ์ศรีที่เคยสูญเสีย

"ถึงพี่จะความจำขาดๆ หายๆ ไปบ้างแต่บางเรื่องไม่ต้องอาศัยความจำพี่ก็ทำได้เก่งเหมือนเดิมนะครับ" อาคินกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหู พร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์สายตาวิบวับ "อยากลองดูมั้ยครับ"

เคยชอบสาวในเกมจนยกให้เป็นไวฟุอันดับหนึ่งไหม!? ถ้าวันหนึ่งคุณต้องกลายเป็น เธอ คนนั้น...ในวันที่ใครๆ ก็บอกว่าเธอเป็นตัวละครห่วยๆไปแล้วล่ะ คุณจะแสดงให้ทุกคนดูยังไง ว่าเธอไม่ได้กากสักหน่อย !

“ ต่อให้ฉันนอนกับเธอเป็น 100 รอบ แต่ไม่รักมันก็คือไม่รักปะ” …..งั้นไม่เป็นไร 100 รอบไม่รัก ไม่แน่รอบที่ 101 พี่อาจรักจนชีวิตนี้ขาดจ๋าไม่ได้ ไม่เชื่อก็ลองดู…

เมื่อสัญญาของผู้เป็นพ่อที่เคยให้กันไว้ จนเกิดเป็นการแต่งงานของทั้งสองตระกูลโดยที่รุ่นลูกไม่ได้เต็มใจที่จะแต่งงานกันด้วยซ้ำ การอยู่ร่วมกันครั้งนี้คงเป็นได้แค่สามีภรรยาในนามเท่านั้น