คนธรรมดาที่ไม่มีอัตลักษณ์ แต่กลับครอบครองดวงตาแห่งพระเจ้า

อัลเบโด้ได้ทะลุไปโลกอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ(?) แต่พอเจอสิ่งที่น่าสนใจ เรื่องหาทางกลับก็ไว้ทีหลังละกันนะ โกโจ ซาโตรุ ที่เจอกับวิญญาณคำสาปแปลกๆ แต่มันหน้าตาน่ารักดีแถมเชื่องด้วย งั้นขอเก็บไว้ก่อนก็แล้วกัน

คิโยฮาระ นาโอะ เด็กหนุ่มร่างสูง ดวงตาคมดุที่ใครๆ ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ บ้างก็ว่าเขาโหดร้าย บ้างก็ว่าเขาดูถูกคนอ่อนแอ และบางคนถึงกับบอกว่าเขาเป็นใบ้ แต่ความจริงคือเขาแค่มีปัญหากับเส้นเสียงเองนะ ไม่ได้ใบ้!

เกิดใหม่โดยมีความทรงจำชาติเดิมอยู่ไม่ถือเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเซียน แต่ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงให้เจ้าพวกลูกแมวนี่อะไร??

นาวาชอบกินของอร่อย แต่อาหารไม่อร่อยเลยชอบทำของไว้กินเอง แต่ไหนเลยว่าความอร่อยนั้นจะตกรูมเมทบางคนได้

เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ

​"ให้พวกที่อยากเป็นได้เป็นไปเถอะน่า เรื่องของฮีโร่อะไรนั่น... ฉันหมดความหวังกับมันมานานแล้วน่ะ"

หลี่ชิงโจวได้เดินทางมายังโลกที่การควบคุมสัตว์อสูรเป็นกระแสหลัก ในขณะเดียวกัน เขาได้ปลุกพรสวรรค์การควบคุมสัตว์อสูรที่ซ่อนอยู่

เด็กชายผู้แข็งแกร่งที่สุด ได้ถือกำเนิดขึ้นมายังโลกที่เต็มไปด้วย ฮีโร่ และ เหล่าวิลเลิน เมื่อเด็กชายตัดสินใจเข้าเรียนในโรงเรียน UA นั่นคือจุดที่จะเริ่มเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล...

ไม่มีหรอกคำปงคำโปรย แบร่!

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ภายใต้ภาพลักษณ์สดใสคือความลับดำมืดในอดีตที่เธอไม่อาจลืม ร่องรอยของบาดแผลในหัวใจยังคงตามมาหลอกหลอน เมื่อเส้นทางการเป็นฮีโร่เต็มไปด้วยขวากหนามมากมาย เธอจะมุ่งสู่แสงสว่างหรือถูกความมืดกลืนกินกันแน่?

ยามิซากิ มิกกะ หนุ่มม.ปลายธรรมดา? คนหนึ่งที่จู่ๆ วันหนึ่งก็โดนยัดเยียดให้โฮมสเตย์ให้กับ โฮโระ สาวลิมินัลเผ่ามังกร เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปดูกันเอาเอง

เส้นใยแห่งโชคชะตาที่ถักทอเรื่องราวอันมากมายไร้ที่สิ้นสุด เส้นทางของเด็กหนุ่มผู้ไร้อัตลักษณ์จะเปลี่ยนไปตลอดกาล “พลังอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง”

เกศาสีเงินดวงตาสองสีแปลกประหลาดแต่กลับงดงามจนไม่อาจละสายตา และความแข็งแกร่งที่ราวกับภัยพิบัติที่มนุษย์ธรรมดาไม่อาจต่อกรนั่นแหละคือ เอเลนอร์ ดี ลูน่า ภัยพิบัติสีเงิน ลูกสาวของ 4 จักรพรรดิผมแดงแชงคูส

เปลวเพลิงที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า หนึ่งในเทพทั้งเจ็ด Mavuika ได้มายังสถานที่ที่เธอนั้นไม่รู้จัก และ เธอจำเป็นต้องทำบางสิ่งเพื่อที่จะกลับไปยังสถานที่ที่เธอจากมา

ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย

หืม...? ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนซักที่ อยู่ดีๆ จากที่นอนอยู่ในฟูกนุ่มสบายบนพื้นเสื่อทาทามิจะมานอนเป็นซากที่ตรอกร้างในซอยเปลี่ยวได้ไงกันครับ

ฉิบหายจริง ๆ ค่ะ ดันมาเกิดเป็นฝาแฝดของโชโตะคุงซะได้ แล้วอีแบบนี้ฉันจะเอาชีวิตรอดในบ้านหลังนี้ยังไงวะ

ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง