หลังโดนขายเป็นทาส อีริสระลึกชาติได้ว่า ตนเป็นเครื่องมือเพิ่มพลังในฮาเร็มของพระเอกผู้ครองระบบจากต่างโลก! คิดว่าเธอจะยอมรับชะตากรรมแบบนี้เหรอ? ไม่มีทาง! โชคชะตา...ระบบ ...พวกเรามาพังพินาศไปด้วยกันเถอะ!

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

เธอคือหญิงสาวทีเ่กิดใหม่ในโลกต่างโลกและเธอก็รับรู้ได้ว่าเธอเกิดในโลกโต้วหลัวในภาคแรก!และเธอก็เกิดเป็นเพื่อนบ้านของถังซานผู้ไม่รู้จักสึกนึกบุญคุณ!

“ใครกัน”โซโลกล่าวขึ้น มือของเขาก็ยังไม่ปล่อยจากดาบ “นี่เป็นการกล่าวทักทายของโจรสลัดอย่างนั้นเหรอ”น้ำเสียงของเธอนุ่ม แต่ชัดเจน แฝงอารมณ์ขันเล็กน้อย “น่าสนใจดีนะ” “ขอโทษจริงๆค่ะ พวกเราไม่ได้มาร้าย พวกเราแค่มาหาเสบียงกันแล้วก็จะไป”นามิรีบตอบกลับ

"ที่นี่... ที่ไหน?" นางกวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่ใช่ทุ่งราบแห้งแล้งของสนามรบ แต่เป็นป่าดิบชื้นที่มีต้นไม้ขนาดมหึมาสูงเสียดฟ้า พืชพรรณที่นี่ดูแปลกตาและ... มีพลังงานบางอย่างไหลเวียนอยู่ พลังงานที่นางไม่คุ้น

"อาเธอร์ สัญญากับฉันนะว่านายจะไม่รับภรรยามาเพื่มแล้วนะ" "เออ จะพยายามละกันนะ" "ห้ามมีเพื่มแล้ว!!!!"

【เมื่อโชคชะตาแปรเปลี่ยนทุกสรรพสิ่งจะเกิดสิ่งใดขึ้นกัน?】

โบรเนียคือคู่ชีวิตที่สำคัญที่สุดของฉัน เซเล่ก็คือน้องสาวที่ฉันรักที่สุด การที่เรากอดกันมันมีปัญหาตรงไหน?

เธอเป็นแค่เด็กติดเกมที่ดันต้องไปรับบทเงือกน้อยสายซัพพอร์ตจาก ROV และดำดิ่งลงไปในทะเลของโลก One piece!!

ฉันเกิดใหม่ในประกอบในนิยาย แต่พอดีดันมีพลังออมนิทริกซ์ติดมาด้วย

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งเด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ Douluo Dalu มาสู่โลกที่เขาใฝ่ฝัน ด้วยปีกแห่งเทพและปีศาจ เขาจะเผชิญหน้าและต่อต้านโชคชะตาเพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด

ตอนคิดว่าชีวิตคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้ เรเชลได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ตัวเองก็ไม่รู้จัก...และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องมาติดพัวพันอยู่กับซองจินอู แต่คุณราชาเงาน่ะ ช่วยหยุดคลั่งรักได้มั้ย!?

ไม่มีหรอก ไปอ่านในเรื่องย่อเอา ให้มาแค่200คำไรต์เขียนไม่พอหรอกจะตัดคำก็เสียดาย

อาริสะ ยูกิ เด็กสาวเพื่อนข้างบ้านของอควากับรูบี้ และยังเป็นเพื่อนโรงเรียนอนุบาลเดียวกัน ซึ่งเด็กสาวนั้นรู้ความลับของทั้งสองดี เพราะตัวเธอเองก็เป็นผู้เกิดใหม่เช่นกัน

ฝ่ายเชร็คเป็นคนหน้าซื่อใจคด ส่วนหอวิญญาณเป็นพวกหมาป่าตาขาว ก็เป็นการวิจารณ์ที่ถูกต้องไม่ใช่หรือ? น่าเสียดายที่ต่อให้ไม่มีฝั่งไหนผิด เธอก็ยังต้องเอาตัวเองให้รอด เกาะขาทองคำสิ! แต่เอ๊ะ เธอก็มีนิ้วทองนะ!

"คนหน้าด้านไร้ยางอาย ก็ยังคงหน้าด้านไร้ ยางอายเช่นเดิมไปเปลี่ยน"

ถ้าเปรียบไป๋หลันเยว่เป็นผีเสื้อ ถังซานคงเป็นดอกไม้หอมหวานดึงดูดเหล่าผีเสื้อ ทว่าน่าเสียดาย ดอกไม้นามถังซานกลับไม่สนใจผีเสื้อตัวอื่นที่บินวนรอบตัว แต่สนใจเพียงผีเสื้อนามไป๋หลันเยว่

เธอคนนั้นคือจุดเปลี่ยนแห่งชะตากรรมของพวกเรา

ได้เกิดใหม่ทั้งที เหตุใดจึงไม่เกิดใหม่เป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ ไยต้องเกิดเป็นคุณชายผู้อาภัพกลายเป็นคนขอทานด้วยเล่า โธ่! ชีวิต ช่างบัดซบเสียจริง

เรื่องราวของแฝดคาเกโน่ที่ได้พบกับเอลฟ์ลึกลับ ที่นอนจำศีลอยู่ใต้ฐานทัพของพวกเขา