อ่านนิยายอยู่ดี ๆ ก็ได้รับเลือกให้เข้าไปเปลี่ยนแปลงบทตัวประกอบในนิยายไม่มีชื่อ สืออี้เฟยจึงตัดสินใจพลิกชะตาชีวิตของตัวเองและเลี้ยงดูลูกสามคนให้เติบใหญ่และมีชีวิตที่ดี

เกิดใหม่เป็นเด็กหญิงชาวนายากจนก็ว่าน่าอนาถแล้ว ยังต้องมาสู้รบปรบมือกับญาติที่ชั่วร้าย ทั้งยังต้องพยายามเอาตัวรอดในยามที่เกิดภัยแล้ง เธอมาจากยุคสมัยใหม่แต่กลับต้องมาเกิดใหม่เป็นผู้ลี้ภัยในชาติภพนี้

เรื่องราวของหนุ่มมหาลัยคนหนึ่งที่ตื่นขึ้นมาในร่างของคนอื่น แล้วต้องใช้ชีวิตต่อในถานะของคนคนนั้น

เธอได้ย้ายมาอยู่ร่างใหม่ที่ชื่อว่า นิลกานต์ พนักงานออฟฟิตที่สุดแสนจะยากจน เธอคงต้องละทิ้งชื่อ เอวา แล้วมาเริ่มต้นใหม่ แต่ว่า….. พระเจ้าให้ตายเถอะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้มาเกิดใหม่

CEO สาวประธานบริษัทอาหารแปรรูปได้หลุดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองชื่นชอบอีกทั้งตัวละครที่เธอได้เข้าไปสวมร่างคือแม่ของนางร้ายที่มีนิสัยชั่วช้าและเป็นต้นเหตุที่ทำให้ชีวิตของสามีและลูกสาวต้องมีจุดจบที่หน้าอนาถ

นายแพทย์ศิวาคือผัวที่สารเลวกว่าหมา

หลางหวา ศิษย์เอกของปรมาจารย์จอมเวทย์ แย่งวิญญาณของตนเองจากเงื้อมมือมัจจุราชมาได้ ทว่ากลับต้องมาอยู่ในร่างไร้ค่าอ่อนแอที่รองรับพลังเวทย์ได้เล็กน้อยเท่านั้น

ขณะกำลังฉลองความสำเร็จในวัย 25 ปี เพราะถูกลูกหลงจากโต๊ะข้างๆ “หวังลี่อิน” จึงได้เกิดใหม่ในนิยายที่เขียนจบแล้วของตนเอง แต่แทนที่จะได้เกิดเป็นตัวเอก กลับกลายเป็น “ตัวประกอบผู้จืดจาง” เสียอย่างนั้น

"ถ้ามีโอกาสครั้งที่สอง ฉันจะไม่ยอมให้ชีวิตเป็นอย่างนี้อีก" หลังหมดลมหายใจอย่างโดดเดี่ยว นิรณาพบว่าตัวเองย้อนกลับมาในปี 2539 ก่อนที่จะเข้ามหาวิทยาลัย ครั้งนี้เรื่องเลวร้ายในชีวิตจะต้องหลีกเลี่ยงให้ได้!

เธอตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวที่หน้าเหมือนกับเธออย่างกับแกะ แต่สิ่งที่ต่างออกไปนั้นก็คือที่นี่คือโลกในอนาคต โลกที่เพิ่งผ่านพ้นสงครามโลกมาห้าร้อยปี โลกที่การปลูกผักและทำอาหารล้าหลังอย่างที่สุด

ภานุรุจแต่งงานเพื่อกลบข่าวฉาวและกู้ชื่อเสียงบริษัท สิ่งที่เขาต้องการคือใบหย่า แต่สังคมกลับตั้งข้อสงสัยให้เขาต้องวางแผนมีลูกกับภรรยาที่ตนเกลียด "เราจะมีลูกด้วยวิธีวิทยาศาสตร์ อย่าฝันว่าผมจะแตะต้องคุณ"

ซูไป๋จิน อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังด้านอาหาร ตื่นขึ้นมาพบว่าได้เป็นทารกในยุค 80 ท่ามกลางสังคมปิตาธิปไตยไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมปู่ย่าของเธอถึงได้รักและดูแลเธอยิ่งกว่าเทพเจ้าน้อย ๆ กลางฝ่ามือล่ะ

ฟื้นจากความตายมาพบว่าลูกสาวกำลังจะถูกขาย ซูเหมยฮัวจึงงัดวิญญาณแม่ค้าปากแจ๋วมาสู้สุดใจ! ใครว่าข้าเป็นลูกพลับนิ่ม? คอยดูเถิด... ข้าจะใช้ 'ไหผักดอง' ใบนี้สร้างอาณาจักรความมั่งคั่ง และจะทวงคืนทุกความแค้น

จางม่านอวี้ตื่นมาอีกทีพบว่าตนเองเป็นคุณหนูในนิยายของโลกเสมือนที่ระบบป้อนคำสั่งออกแบบนิยายเพิ่มสกิลโดยใช้เอไอ แต่เมื่อกำลังจะกดตกลง เรื่องสร้างตัวละครนางเอกผู้เพียบพร้อม คำสั่งทั้งหมดดันติดบั๊ก! จ

หลานอิงฮวาได้เข้ามาสวมร่างแทนที่หญิงสาวที่มีชื่อเดียวกันในยุคปี 1975 อย่างไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความที่รักเด็กมากอยู่แล้ว ทำให้หลานอิงฮวาไม่กล้าทิ้งเด็กน้อยเอาไว้ลำพัง ท่ามกลางฝูงแร้งชอบเอาเปรียบผู้คนพวกนี

ที่แคว้นต่างขนานนามนางว่าไทเฮาปีศาจ หญิงที่ลุ่มหลงในอำนาจ เข่นฆ่าผู้คนเป็นผักปลา สุดท้ายฮ่องเต้สุดทน ยึดอำนาจจนหมดสิ้น คุมขังในตำหนักเย็นอันห่างไกล ไร้ซึ่งนางกำนัลรับใช้ "อ้าไม่นะฉันไม่ใช่ไทเฮาปีศาจ"

ความรักก็แค่พันธะผูกพันหากคนผู้นั้นไม่จริงใจก็คงเป็นได้เพียงลมปาก รักแล้วไม่มีสติคงไปตายได้ ฉะนั้นรักแล้วจะไปทางไหน อยู่ที่เรารักใครกระมัง

“อลิสา” (อลิส) หญิงสาวธรรมดาที่รักการร้องเพลงแต่ไม่มีพรสวรรค์ด้านดนตรีมากนัก วันหนึ่งเธอได้รับ “ระบบ ผู้ช่วยศิลปิน” ที่มาพร้อมฟังก์ชันสุดล้ำ ที่จะช่วยเธอ พัฒนาความสามารถทีละขั้น

จากสำนักยุทธตกอับสู่ประตูเซียนอมตะ! หลี่ชิงชิวปลุกวิชาเซียนในร่าง ปั้นศิษย์อัจฉริยะพิชิตใต้หล้า ผงาดเหนือยุทธภพและราชสำนักบนเส้นทางอมตะนิรันดร์!

“กูไม่เถียงว่าแจมเป็นเมียที่ดีแต่กูเบื่อ ชีวิตคู่แม่งจืดชืดไร้สีสัน กูคิดถึงชีวิตโสด ชีวิตที่เป็นอิสระ กูอยากลองเปิดใจคบกับคนอื่นดูบ้าง กูอยากหย่า” เขาพูดประโยคนั้นทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอได้ยิน...