"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

เมื่อนักเคมีสุดฉลาดต้องตายแล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างคุณหนูใหญ่มู่ผู้อาภัพที่เพิ่งโดนวางยาตาย และน้องชายกำลังจะถูกขายด้วยฝีมือมารดาเลี้ยงภรรยาคนใหม่ของบิดา เมื่อข้ากับน้องอยู่ดีๆไม่ได้ก็อย่าสุขสบายกันเลย

ลองคิดเล่นๆนะ ถ้าหากเรามาอยู่ในร่างของใครไม่รู้แถมตัวเรายังไม่มีเป้าหมายอะไร จะทำอะไรดีละ?.... เอาเป็นว่าโม้เป้าหมาย อะแอมหมายถึงสร้างเป้าหมายขึ้นเองไงละ!

นภา หญิงวัยกลางคนนอนป่วยติดเตียงไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ หลังจากเธอเสียชีวิตก็ได้เกิดใหม่มาอยู่ในร่างแม่เลี้ยงเดี่ยวที่มีชีวิตแสนจะยากลำบาก เธอต้องเลี้ยงลูกวัยกำลังซนอีกด้วย แล้วทีนี้เธอจะทำอย่างไร

หลังอ่านนิยายจบก็หลับไป ตื่นมาอีกทีก็เห็นว่าตัวเองนอนอยู่กลางกองไฟ มองซ้ายแลขวาพบว่ารอบตัวไม่มีใคร ซ้ำร้ายแขนขวายังมีไฟลุกไหม้อีก นี่มันอะไรกันเนี่ย!!

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

ตายแล้วแทนที่จะได้ไปเกิดใหม่กลับต้องย้อนไปในยุคจีนโบราณเมื่อพันปีก่อนในร่างเจ้าชายไร้ค่าเสียอีก แล้วข้าจะเอาตัวรอดรึนี่ สวรรค์ท่านเล่นอะไรของท่านกัน

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

ลิขิตสวรรค์ส่งมู่เหยียนย้อนเวลามาเกิดใหม่อีกครั้งก่อนแต่งงาน นางจะเลือกวิธีการใดระหว่างมีชีวิตใหม่หรือแก้ไขอดีต ทว่าบุรุษผู้เคยคร่าชีวิตนางเหตุไฉนไม่ยินยอมไปเสียที

อยู่ๆ ฉันก็ต้องมาตายเพราะการทำงานผิดพลาดของยมบาล เพื่อเป็นการชดเชยฉันจึงได้รับชีวิตใหม่ แต่ทว่า...พับผ่าสิ! ชีวิตเหมือนนางเอกในละครแบบนี้มันเหมาะกับตัวแม่อย่างฉันซะที่ไหน!