เกิดใหม่อีกครั้งก็มาอยู่ในร่างลูกแมวส้มแรกเกิดไปแล้วเหมี้ยว!!! “แมวส้มแล้วไง หรือจะเอาฟ๊ะ!”

ใครสอนให้เธอกล้าอ้างตัวเป็นเมียฉัน / คิดเองได้ค่ะไม่ต้องสอน เฮียมาร์คควรดีใจนะที่พิมยอมรับผู้ชายนิสัยแย่มีดีแค่หล่อแบบเฮียเป็นสามี

เมื่อมาเฟียตัวร้ายปะทะตัวจี๊ดสายอ่อย...คุณจะเฉดหัวฉันทิ้งแบบนี้ไม่ได้นะ..."แล้วทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน!"

เมื่อทั้งคู่ถูกจับให้ทำความรู้จักไปถึงขั้นคบหาและแต่งงาน เพื่อสานสัมพันธ์กันด้านธุรกิจ ลูกสาวเจ้าของโรงบ่มไวน์กับลูกชายผู้นำเข้าเครื่องดื่มชั้นดี แต่..."เฮียไม่เคยคิดจะรักใคร รวมถึงเธอ"

"ยอมแล้ว ปล่อยแยมก่อน" น้ำเสียงออดอ้อนพร้อมแววตาขอร้อง ของคนใต้อาณัติ "ยอมอะไร หื้ม?" ทนายหนุ่มถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ขอแค่ปล่อยก่อน แยมยอมทุกอย่าง" "งั้นก็ยอมรับมาก่อนสิ ว่าเป็นเมียพี่"

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างฮูหยินที่ถูกใส่ร้าย สามีรังเกียจ แม่ผัวไล่ หญิงสาวจากโลกอนาคตในร่างนี้กับลูกในครรภ์ คนนี้ไม่มีวันยอมจำนน!...จะเปลี่ยนชะตาใช้ชีวิตใหม่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีเงินและมีรักแท้ ...!

หนก่อนปรางหนีไปเพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน ถ้าอย่างนั้นคราวนี้มาเป็นเมียพี่เลยดีกว่าไหม

'ช่วยไม่ได้นะมิลิน ฉันพยายามแล้วที่จะอดทน แต่เธอก็เป็นคนทำให้ฉันตบะแตกเอง หึ! ในเมื่อตอนนี้เป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปนี้ก็อย่าหวังว่าชีวิตเธอจะได้รับกับความอิสระอีก มิลิน!'

“เบื่อ! อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” นั่นคือคำที่‘เขา’พูดไว้ ก่อนจะหักอกและทิ้งให้เธอเจ็บปวดปางตาย...

ไม่ได้ขอให้มองเห็น… แต่มองเห็นแล้วก็อย่าทำเมินสิ! ซันซัส ฉันก็มีหัวใจนะ (ถึงจะไม่มีร่างก็ตาม)

เพราะความเมา ทำให้เธอมีค่ำคืนที่ร้อนแรงกับเขาโดยไม่รู้ตัว ตื่นเช้ามาจึงรีบหนีเพราะความอาย หวังว่าจะไม่ต้องเจอกันอีก แต่แล้วทำไมเขาถึงกลายมาเป็นเจ้าของไร่ที่เธอต้องไปทำงานอยู่ด้วยสามเดือนล่ะ!?

ไป๋เซียงอวี้ หรือ ‘พิม’ หญิงสาวจากยุคปัจจุบัน ทะลุมิติมาสู่โลกโบราณในสภาพร่างกายใกล้คลอด ไร้คนรู้จัก ไร้ที่ไป ไร้แม้แต่อดีตที่ใครเข้าใจ แต่กลับได้พบ “หลี่เหวินหลง” แม่ทัพผู้เคยวางดาบจากศึก ชายผู้แข็งแ

ภายใต้เงาความมืดแห่งรัตติกาล ดวงตาเธอส่องสว่างราวกับแสงดาวบนท้องฟ้า.. เค้าจ้องมองเธอ.. หัวใจวูปไหวเต้นรัว.. เธอผู้ยืนอยู่ใต้แสงจันทร์ ได้กลายเป็น "ดวงใจใต้เงาจันทร์" ของเค้าไปแล้ว...

เมื่อหญิงสาวที่ใสซื่อบริสุทธิ์และไร้เดียงสาต้องตกไปเป็นภรรยาคนที่ห้าของ CEO หน้าตายจอมเจ้าเล่ห์ เธอจะอยู่รอดได้ยังไงเมื่อต้องปะทะกับภรรยาทั้งสี่คนที่ร้ายกาจของเขา แล้วเธอจะมีวิธีอะไรจัดการกับพวกหล่อน

เมื่อมีหมอดูทักว่า ดวงปักเขตจะมีคนอุปถัมภ์เป็นเด็ก และเด็กจะนำมาซึ่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน และ...สามี (บรื้อ...น่ากลัวเกินไปแล้ว)

จู่ๆ จิ่งชิงก็ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ตอนแรกนางกะว่าพอหาพ่อของเด็กในท้องเจอก็จะยกลูกให้กับเขาไป ทว่านานวันเข้า นางกับตกหลุมรักลูกสาวที่คลอดออกมาเอง จนต้องตกกระไดพลอยโจนไปแต่งงานกับพ่อของลูก

ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

เธอคิดว่าเขาร้าย แต่สุดท้ายกลับไม่ตรงปก

"ท่านแม่เจ้าค่ะ อี้เอ๋อร์อยากได้เขามาเป็นท่านพ่อของอี้เอ๋อร์" เด็กน้อยเอ่ยร้องบอกพลางช้อนสายตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสขึ้นมองมารดา เพียงเห็นหยาดน้ำใสบนใบหน้าของเด็กน้อยใจนางก็พลันอ่อนยวบ

เขา ผู้ชายเอาแต่ใจ เจอหน้ากันทีไรก็ชอบกวนประสาท พูดจาร้ายกาจ ชอบทำให้เธอโมโห แต่ก็เป็นเขา คนที่ช่วยเธอทุกครั้งเมื่อเจอเรื่องเดือดร้อน เราสองคนเหมือนมีแรงดึดดูดเข้าหากัน