ฉันใช้ชีวิตอย่างธรรมดาสามัญทั่วไป จนเข้าสู่ช่วงมัธยมปลายและได้พบกับ ‘พวกเขา’ เป็นครั้งแรก คำถาม: แล้วตูทะลุมิติมาตอนไหนเนี่ย!!?

เรื่องราวที่ผ่านมาแล้ว 10 ปีกลับกลายเป็นตำนานเล่าขานของผู้อยู่เบื้องหลัง ชื่อของนางยังคงสถิตย์ ณ อยู่ที่แห่งนั้นในฐานะแสงสว่างของโซลโซไซตี้ และทุกคน..ยังคงรอคอยการกลับมาของนางเสมอ

ชีวิตทั้งชีวิตของหวังคั่งเยว่ คือชีวิตของแรงงานธรรมดาคนหนึ่ง ทำงานหนักมาตลอดหลายสิบปี จนถึงวันที่ควรได้พักผ่อน กลับต้องจบชีวิตลงอย่างไม่คาดฝันเมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง เขากลับลืมตาขึ้นในจีนยุคทศวรรษ 1960

ดันเกิดใหม่มาอยู่ในโลกนินจา อีกทั้งยังเป็นแค่ตัวประกอบไม่มีบท งานนี้จะรอดหรือจะร่วงกัน

ฮารุคาวะ เซเซริ คือผู้เล่นที่มีสิทธิ์แก้ไขโชคชะตาของผู้คนบนโลกนี้ ซึ่งเจ้าเจตจำนงของโลกก็ขัดขวางกันทุกทาง แต่ต่อให้ต้องลองสักกี่ร้อยครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้พวกเขาต้องตาย!! ฮาเร็มห้าพยัคฆ์ (ยกเว้นดาเตะ)

เด็กสาวผู้เก็บซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงไว้ภายใต้รอยยิ้มอันงดงาม หรือสีหน้าเรียบเฉย แต่ไม่รู้ทำไม...เมื่อสบเข้ากับดวงตาสีทองของเขาแล้ว กลับรู้สึกเหมือนไม่สามารถเก็บซ่อนมันไว้อย่างมิดชิดได้อีกแล้ว....

ตอนคิดว่าชีวิตคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้ เรเชลได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ตัวเองก็ไม่รู้จัก...และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องมาติดพัวพันอยู่กับซองจินอู แต่คุณราชาเงาน่ะ ช่วยหยุดคลั่งรักได้มั้ย!?

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ควาเกลียดชังที่เหล่าผู้คนในหมู่บ้านได้มอบให้แก่2พี่น้องร่างสถิต ได้สร้างความพยาบาทให้แก่คนพี่และเมื่อมีใครคิดจะเป็นศัตรูกับเขา...นั้นคือคุณจะกลายเหยื่อให้เค้าล่า

3,700ปีที่เเสนเงียบเหงาและหวาดหวั่นเธอได้แต่ภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้า แต่บางทีการเป็นหินไปอีกล้านปีก็ดีกว่าอยู่กับพวกจูนิเบียว!!!

ถ้าวันหนึ่งเธอจะเผาโลกทั้งใบ ฉันจะเป็นเชื้อเพลิงให้เธอเรียกใช้ ถ้าวันหนึ่งเธอจะเป็นโฮคาเงะ ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอได้มัน และถ้าวันหนึ่งอยากเธอเป็นแค่อุจิฮะ ซาสึเกะ ฉันก็จะเป็นอุจิฮะ ซานยุที่อยู่ข้าง ๆ

ผีเสื้อตัวน้อยผู้หลงทางได้ถูกดูแลโดยเหล่าแมงมุมก่อนที่เธอจะกลายเป็นสมบัติแสนล้ำค่าของพวกเขาไปโดยปริยาย

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

เธอคือดวงวิญญาณเซียนกระบี่ที่ตื่นขึ้นจากการหลับใหลนับหมื่นปี และบังเอิญได้พบกับเด็กสาวผู้โชคร้ายที่ต้องทนทุกข์กับพลังประหลาดในร่างกาย เมื่อโชคชะตาบรรจบกัน นั่นจึงเป็นจุดสิ้นสุดและจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

เพราะสามีได้ทำการก่อกบฏต่อโซลโซไซตี้ ภรรยาอย่าง "อิมาอิ อุนเมย์" จึงพลอยถูกต้องสงสัยจนถึงขั้นโดนถอดยศ เธอจึงต้องทบทวนว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมแต่งงานกับเขา ทั้งๆที่รู้แต่แรกว่ามันจะมีแต่ความบรรลัย