ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

เมื่อหญิงสาวจากโลกหลังหายนะผู้ปรารถนาชีวิตที่เรียบง่ายกลับต้องเข้ามาพัวพันกับโลกของมาเฟียเพียงเพราะเผลอไปสบตากับราชามัจจุราชแห่งโลกใต้ดินอย่างรีบอร์น!!

เมื่อโชคชะตาไม่เพียงแค่กระซิบ แต่ผลักเธอเข้าหาเขา... ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

เอ่อ...ผมริวโตะ แต่ไม่ต้องจำชื่อผมหรอก เพราะผมกลายเป็นผู้หญิงในโลกวันพีซไปซะแล้ว

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

หล่อนเป็นพาร์ทเนอร์ที่ดี แต่ฝีปากอาจจะยัง

เจอกันครั้งแรกคือความบังเอิญ ครั้งต่อมาคือโชคชะตา

อิเซไกมาที่โลกวันพีชทั้งที ฉันขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุข และตามกรี้ดแชงค์อย่างเงียบ ๆ แล้วกัน แต่ทำไมผมแดงถึงทำตัวแบบนั้นกับฉันล่ะ!!

ภายใต้ภาพลักษณ์สดใสคือความลับดำมืดในอดีตที่เธอไม่อาจลืม ร่องรอยของบาดแผลในหัวใจยังคงตามมาหลอกหลอน เมื่อเส้นทางการเป็นฮีโร่เต็มไปด้วยขวากหนามมากมาย เธอจะมุ่งสู่แสงสว่างหรือถูกความมืดกลืนกินกันแน่?

ถ้าจะให้พูดถึงสิ่งที่ชอบที่สุดก็แน่นอนว่าคือ ขนมหวาน!! แต่โชคไม่ดีเลยที่ต้องมาตายก่อนจะได้กินขนมที่ชอบ แต่เอ๊ะ นี่มันโลกวันพีชหรอเนี่ยยย

ถูกปลุกขึ้นมาใน 3,700 ปีให้หลัง ที่อารยธรรมมนุษย์โลกล่มสลายไม่เหลือชิ้นดีว่าแย่แล้ว.. นี่เธอยังมีเบบี๋ติดท้องมาตั้งแต่โลกยุคเก่าอีก ขอกลับไปเป็นหินต่อได้ไหม?

เจ้าม้าโง่ นายทำให้ฉันดูแย่!!!! by อากวีลา

เธอเป็นสาวอินโทรเวิร์ต และตอนนี้เธอกำลังนั่งดูสองฝ่ายต่อยกันส่วนตัวเองเป็นกลาง มองแล้วปรบมือ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น] [HYOGA X OC]

พายุฝนที่มักจะมาคู่กันกับอัสนีบาตใหญ่ ซ่อนความงามเร้นลับอะไรเอาไว้กันเเน่นะ…

“ใครกัน”โซโลกล่าวขึ้น มือของเขาก็ยังไม่ปล่อยจากดาบ “นี่เป็นการกล่าวทักทายของโจรสลัดอย่างนั้นเหรอ”น้ำเสียงของเธอนุ่ม แต่ชัดเจน แฝงอารมณ์ขันเล็กน้อย “น่าสนใจดีนะ” “ขอโทษจริงๆค่ะ พวกเราไม่ได้มาร้าย พวกเราแค่มาหาเสบียงกันแล้วก็จะไป”นามิรีบตอบกลับ

'เคยมีคำทำนายที่กล่าวถึงการกำเนิดถึงสตรีศักดิ์สิทธิ์ที่จะนำพาความสงบสุขและความรุ่งโรจน์ให้แก่ดินแดนของเทพเจ้า...' แต่ทว่าเธอผู้นั้นกลับต้องการที่จะหลีกหนีจากชะตากรรมของเธอ...

กลิ่นหอมของดอกคาร์เนชั่นที่ลอยมาแตะจมูกเมื่อครู่ ทำให้เขาตกหลุมรักกลิ่นนั้นเข้าเสียแล้ว

เมื่อชายโสดอายุ 30 ปี ที่ป่วยตั้งเเต่เด็กที่มีความฝันว่าอยากจะท่องเที่ยวไปทั่วโลก เเต่เพราะร่างกายที่ป่วยหนักทำให้ไม่สามารทำตามความฝันได้ จนกระทั่งเสียงหนึ่งๆปรากฏขึ้น เจ้าอยากจะได้รับโอกาสที่สองรึไหม

คาปิบาร่าเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับสัตว์แทบทุกชนิด แม้กระทั่งสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้...มันนิสัยคล้ายกันกับฉัน ที่ชื่อ 'คามิบาระ สุมิเระ'

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"