- 54
- 26.45K
- 23
- 0 (0)
เธอดันเผลอไปรักคนที่ไม่มีสิทธิ์รัก
เธอดันเผลอไปรักคนที่ไม่มีสิทธิ์รัก
แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้
ถ้าติดใจค่อยคบ #คลั่งไคล้ซินเซีย
"ตัดสินใจได้หรือยัง ถ้าอยากจะไปนักก็ไปซะ เฮียไม่ห้าม แต่เรื่องลูกห้ามเอาไปด้วยเด็ดขาด เฮียจะเลี้ยงลูกเอง!"
เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุดในชีวิต แต่เธอดันพลาดท่าเสียที ตกเป็นของหนุ่มรุ่นพี่เจ้าชู้ตัวพ่อ!!!
“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"
เธอยอมทนอยู่กับคนไร้หัวใจ ใช่แค่เพราะรัก แต่เพราะพันธะที่ผูกไว้ แม้ต้องจมหยาดน้ำตาหรือสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างเธอก็ยอม
เอซ ออฟ ไดมอนด์ : ชีวิตในฐานะซาวามูระ เอย์จุน
เดินทางข้ามสู่จักรวาลมาร์เวล ดำรงชีวิตสองภพในฐานะมนุษย์ ครอบครองผลึกแห่งแฟนตาซี ระเหยของเหลวสีทองลึกลับแปรเปลี่ยนมันให้กลายเป็นสิ่งของและความรู้ที่ไม่มีใครคาดเดาได้...
"เมื่อไหร่จะหย่ากับเฮียสักที" นั่นคือประโยคแรกที่ผัวตัวดีเอ่ยออกมา ตั้งแต่ก้าวเท้าพ้นขอบประตูอำเภอ หลังจากเธอกับเขาไปจดทะเบียนสมรสด้วยกัน
เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?
เมื่อสาวสายมูถูกหมอดูทักว่าจะเจอเนื้อคู่ ทุกอย่างก็คล้ายจะไปได้ดี แต่ความบรรลัยมันอยู่ตรงที่คุณสมบัติของเนื้อคู่ที่หมอดูระบุไว้ดันไปตรงกับเพื่อนสนิทที่เป็นคาสโนว่าตัวพ่อ คนที่เธอมั่นใจว่าไม่มีทางรักลง
“นอนกับฉันไหม...ฉันจ่ายให้ครั้งละหมื่น”
"จำไว้มะปราง อย่าล้ำเส้น" เขาบอกเธอว่าอย่าล้ำเส้น แต่เป็นเขาที่พยายามล้ำเส้นมาตลอด!
"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง"
เจอหน้ากันในรอบสี่ปี ไม่มีคำทักทายที่ดีกว่า "เราเลิกกันแล้ว" จริงดิ?
รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ
อยู่ในห้องเรียนเป็นลูกศิษย์ก็จริง แต่อย่าลืมว่าอยู่ที่บ้าน "เป็นเมีย"
‘เจนนิตา’ เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มได้ครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดรัก
หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้