บีวีเหมียว

ใคร ๆ ก็เมาท์ว่าเจ้าของอู่กับลูกสาวนายตำรวจกิ๊กกัน...

ตอนแรกก็มองเป็นน้องเป็นนุ่ง แต่เดี๋ยวนี้ไม่อยากมองตอนนุ่งแล้ว

โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

“นอนกับฉันไหม...ฉันจ่ายให้ครั้งละหมื่น”

“ไม่อยากให้ดูดบุหรี่ใช่ไหม แล้วจะให้ดูดอะไรแทนครับ...ปากคุณรึ?”

“หนูชื่นคะ หนูจะฟันแล้วทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เสียหาย”

“ฉันเอาเธอตายแน่พิ”

ใครๆก็บอกว่าคุณสส. น่ะใจร้าย

“โทษนะ ผมเลือกกิน”

กฎข้อที่หนึ่งของการเป็นเด็กคุณดิน ... ‘ห้ามรัก’

ความจำเป็นบางอย่างทำให้เธอต้องหาที่พึ่ง และ 'เขา' ก็เป็นผู้ถูกเลือก

“จะจีบฉัน หย่านมแม่หรือยังเถอะ”...“หย่านานแล้วค่ะ ตอนนี้ก้านโตพอจะให้ลูกดูดนมได้แล้วด้วยซ้ำ ถ้าไม่เชื่อจะมาดูดก่อนลูกก็ได้”

เขาคิดว่าตัวเองแน่ แต่กลับเอาชนะ 'เธอ' ไม่ได้สักครั้ง

ทั้งวัยเยาว์และตอนนี้...เธอเป็นคนสำคัญสำหรับเขาเสมอ เช่นเดียวกับเขา...ที่เป็นแค่คนอื่นในสายตาของเธอมาตลอดเช่นกัน

รักเกิด ณ บางแสน

ลืมตาตื่นอีกครั้งในร่างของคนอื่นว่าแย่แล้ว วิญญาณเจ้าของร่างก็ยังตามทวงร่างคืนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั้นแย่กว่า

คุณแต่งกับผมเพราะอยากแต่ง ผมแต่งกับคุณเพราะต้องแต่ง เราต่างกัน