เมื่อลืมตาตื่นขึ้น เขาก็กลายเป็นนักเรียนปีสามของโรงเรียนมัธยมต้นในประเทศ R ไปเสียแล้ว อะไรนะ พรุ่งนี้เรามีแข่งกับโรงเรียนเทย์โคงั้นเหรอ? อูเอโนะคิดว่าเพราะเขาเพิ่งตื่น จึงอาจจะมีอาการสับสนเล็กๆ น้อยๆ…

“เมื่อเราคิดถึงใครบางคนและปราถนาที่จะได้พบเขา ผู้ที่เราปราถนาจักพบเจอหามิใช่บุคคลผู้นั้นแต่หากเป็นตัวตนในความทรงจำซึ่งเป็นอดีต”

ถ้าหาก 'ฮิบาริ เคียวยะ' คิดจะขยํ้าพวกคุณอย่างไร้เหตุผล ให้พวกคุณวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากคุณ'คุโรซากิ' (พกขนมหวานไปเผื่อด้วยล่ะ!)

แค่ใช้ชีวิตตามที่ถูกขีดไว้ แถมยังถูกจับตามองตลอดเวลาก็น่ารำคาญพออยู่แล้ว พวกนายช่วยอยู่เฉย ๆ หรือไปทำบุญล้างซวยกันหน่อยได้ไหมฮะ !?

“She can fix him? Maybe he can fix her -- or maybe they’ll just break each other.” และเป็นอีกครั้งหนึ่งที่เธอจะต้องกลายเป็นเหยื่อ เหยื่อที่หมายถึงผู้ตายน่ะ | GIN X OC [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

‘นอกจากผมทุกคนล้วนโง่เขลา’ นั่นคือสิ่งที่ประธานบอกผม แต่หลังจากเกิดใหม่ผมก็ได้พบเจอกับผู้คนที่ตามความคิดของผมทัน ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ก็พอมีคนฉลาดอยู่บ้างนะ

​"ให้พวกที่อยากเป็นได้เป็นไปเถอะน่า เรื่องของฮีโร่อะไรนั่น... ฉันหมดความหวังกับมันมานานแล้วน่ะ"

Autumn ; the season of warmth, comfort and calmness. นี่คือสิ่งที่คาเอเดะได้ยินมาตั้งแต่เริ่มวาดรูป แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะเจอ 'ฤดูใบไม้ร่วง' ในผู้ชายที่ชื่อว่าฟูจิ ชูสึเกะ

วันหนึ่งเขายังเล่นเกมมือถือ Haikyuu แต่พริบตาต่อมา ไทจิก็พบว่าตัวเองถูกพัดพาเข้าสู่โลกของ Haikyuu อย่างน่าเหลือเชื่อ ทะลุมิติมาเป็นสมาชิกทีม ไทจิได้รับโอกาสในการเผชิญหน้ากับเหล่าตัวเอกในตำนานของเรื่อง

นักล่าค่าหัวมือหนึ่งทะลุมิติมาตื่นในร่างหญิงไร้พลังในโลกเซียน เพราะมีสามีและลูกชายเคียงข้าง นางทำฟาร์ม เลี้ยงอสูรมายา ผจญภัยหาทรัพยากรล้ำค่า ทว่าความลับแห่งชะตากรรมจะนำนางไปสู่ความจริงอันน่าประหลาดใจ

ที่เขาบอกว่า ยิ่งเกลียดอะไรก็ยิ่งได้สิ่งนั้น ดูท่าจะจริง ฮานะไม่ชอบญี่ปุ่นยิ่งเป็นตำรวจยิ่งแล้วใหญ่ เธอเพียงแค่อยากรีบกลับอเมริกา แต่ทำไมชีวิตเธอจะต้องมาเกี่ยวข้องกับตำรวจญี่ปุ่นคนนี้อยู่เสมอเลยเนี่ย!

เรื่องราวของพ่อมดคนหนึ่งที่จบชีวิตของตัวเองลงแล้วได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างโลก(แบบงง ๆ )โดยที่ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ครบถ้วนและดันสามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งความเชื่อทางวิทยาศาสตร์นี้ได้ด้วยอีกต่างหาก!!

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

พรินซ์ ออฟ เทนนิส: เอ็มเพอเรอร์ส อาย

“มัตสึดะ จิมเปย์ ” ต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์กู้ระเบิดสุดแสนอันตราย ซึ่งอาจกลายเป็นภารกิจสุดท้ายในชีวิต แต่ท่ามกลางวินาทีแห่งความเป็นความตาย เขากลับตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเด็กประถม #BL

“วันนี้จะกินอะไร?” วุย! “สตอเบอร์รี่ช็อตเค้กอีกแล้วเหรอ?”

‘ฟุรุยะ เรย์’ พลาดท่าจนถูกจับกรอกยาพิษเข้าไป และเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีพบว่าร่างกายกับหดเล็กลงกลายเป็นเด็ก แถมคนที่เจอเขาซึ่งนอนหมดสติอยู่กับเป็น ‘อิวะเซะ ทาคุมะ’ นักสืบคนดังเจ้าของฉายาไมครอฟแห่งเรวะ!

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

’มาญี่ปุ่นครั้งนี้หวังว่าผมจะได้เห็นเทนนิสอย่างที่นายอยากให้เห็นนะ มิกะ‘ —อดีตแชมป์เทนนิสเยาวชนนานาชาติประเภทคู่ มาเยือนบ้านเกิดของเพื่อนสนิทด้วยความหวังที่ว่าจะได้เห็นมุมมองของเพื่อนคนนั้นอีกสักครั้ง