หยางมี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางเอกในนิยายที่ทั้งสวยและรวยมาก จึงตั้งใจใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไปวัน ๆ แต่ไหนเลยสามีของนางจึงพูดไม่เข้าหู บอกว่านางไม่มีทางหย่า ได้ ! นางจะหย่าให้ดู

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?

นางคือคุณหนูจวนโหวผู้บอบบางดุจน้ำค้างบนดอกสาลี่ แต่เขาคือองค์ชายที่แลเห็นนางฆ่าคนด้วยมือพร้อมสีหน้าเรียบเฉย เพราะเห็นนางใช้การได้จึงเลือกมาอยู่เคียงข้าง นางอยากฆ่าใครขอแค่บอกมา เขาจะตามเก็บกวาดให้เอง

เป็นเพียงตัวประกอบที่มีชีวิตอยู่หนึ่งบท และกล่าวอีกหนึ่งประโยค จึงต้องตายลงเพื่อส่งให้นางเอกของเรื่องได้รักกับพระเอก ชะตากรรมเช่นนี้ ข้ามิยอมรับ!

ฉู่อวี้ทะลุมิติมาเกิดใหม่ในร่างสาวน้อยชาวนาในครอบครัวยากจนแร้นแค้น โชคดีนางเกิดใหม่มาพร้อมสูตรโกง ระบบร้านค้าอัจฉริยะของนางจะต้องทำให้นางและทุกคนในครอบครัวดีขึ้นให้ได้

จากคุณหนูท้ายจวนไร้ความสำคัญผู้หนึ่ง สู่การเป็นนายท่านอสรพิษไร้นามที่ทุกคนต้องหวั่นเกรง

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้นางม่านชิงเฉียวบุตรสาวเจ้าสำนักหมื่นพิษที่ถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

"สิ่งเดียวที่ท่านแม่ทิ้งเอาไว้ให้คือหอคณิกาหรอกหรือนี่ เช่นนั้นข้าก็จะเปิดหอคณิกาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง และข้าจะเป็นนายหญิงแห่งหอคณิกานี้"

แม้จะเป็นนักฆ่า แต่นางก็เป็นแฟนคลับตัวเล็ก ๆ ที่ตั้งใจกดบัตรแฟนมีตเพื่อไปเจอศิลปินที่ตนชื่นชอบ แต่กลับถูกแฟนคลับคลั่งไคล้ลั่นไกใส่เสียชีวิตคาที่ พอฟื้นคืนสติกลับถูกโจรป่าแทงซ้ำแผลเก่าเสียอย่างนั้น

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

ข้ามิใช่คนของยุคสมัยนี้ ข้ามาจากอนาคตอันไกล เดิมข้ามีนามว่าไอวาความหมายของชื่อก็คือ วงแหวนแห่งความรัก เป็นทหารหน่วยรบพิเศษ มีโค๊ดเนมว่า ไดมอนด์

ชาตินี้ไม่เป็นชายาอ๋อง นางจะเป็นคุณหนูร้ายกาจแล้วหาสามีบ้านนอกสักคนแต่งออกไป อยู่บ้านนอกสักสองสามปีให้คนลืมเลือน จากนั้นนางจะหย่าหอบเงินที่แอบเก็บไว้มากมายออกไปท่องเที่ยวให้ทั่วหล้าอย่างสุขใจ

เมื่อสามีที่ตายมาเข้าฝันขอให้ใช้ชีวิตให้ดี คนเป็นภรรยามีหรือที่จะขัดได้ นางจึงใช้ชีวิตให้ดีตามอย่างคำสามีว่า ไหน ใครยังติดหนี้ข้ากับสามีจงใช้คืนมาเสียดีๆ อย่าได้มารังแกแม่ม่ายลูกกำพร้าไม่สู้คนเช่นข้า!

ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย

ซูซูซินบังเอิญได้หนังสือชะตาชีวิตจากหญิงชรา จึงรู้ว่าตัวเองเป็นนางร้ายในนิยายที่จะตายในอีกไม่ช้า แทนที่จะได้พลิกชะตา นางกลับถูกผลักออกจากร่างไปสู่ตัวประกอบที่ไม่มีบท หนำซ้ำชีวิตรันทดยิ่งกว่าเดิมอีก!!!