น้องสาวเพื่อนคือของต้องห้าม ดูแค่ตามืออย่างต้อง

: ถ้าบอสจูบจินอีกจินจะคิดเงินแล้วนะคะ! : เอาสิ ธุรกิจนี้ดี ผมทำ เริ่มเลยไหม?

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

คุณช่วยฉันเรื่องเซ็กซ์ ส่วนฉันจะช่วยคุณเรื่องธุรกิจ

เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"

รักหรือแค่เซ็กซ์

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

พลาดมีอะไรกับเจ้านายแค่คืนเดียว แต่ดันท้องลูกแฝด พอเขารู้แทนที่จะโกรธ แต่กลายเป็นว่าเขาจับเธอจดทะเบียนสมรสซะงั้น “อยู่กันสองคนไม่ต้องเรียกว่าท่านประธาน ให้เรียกที่รักแทน เข้าใจไหม”

“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"

ปากบอกว่าห้ามล้ำเส้น แต่กลับตกหลุมพรางของตัวเอง คอยตามหวงเธอยิ่งกว่าหมาบ้า

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

เพราะเธอไม่รับรักเขาในวันนั้น วันนี้เธอจึงกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และ 8 ปีที่เธอหายไปจากชีวิตของเขา โชคชะตาดันเล่นตลกให้เธอได้กลับมาเขาเจอกันอีกครั้งในฐานะ...ว่าที่เจ้าบ่าวของเพื่อนสนิท

เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!

อายุยี่สิบเมื่อไหร่...แล้วค่อยมีแฟน!

มีอาคือเมียเก็บ ส่วนเคปคือผัว... ที่ต้องแบมือขอเงินใช้ เพราะเมียเก็บไว้ทั้งหมด

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

"มานี่ผมจะฉีดยาคุมให้ มือผมเบาไม่หนักเหมือนเอว คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า"

"ถ้าดิวไม่ชอบพี่แล้ว พี่จะเป็นคนที่ชอบดิวเอง”

แค่ความหวามไหวที่แสนอบอุ่น ยามที่พัดหลงเข้าไปอยู่ใกล้เขา แค่ความหลงใหลชั่วครู่ชั่วยาม ไม่ใช่...รัก ที่แค่สายลมนั้นเปลี่ยนทิศ เธอก็พร้อมจะกลับไป ไม่เหลือใคร...อีกครั้ง

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”