ช่อดอกเข็ม

สถานะของเราสองคนคือ...แฟนเก่า และเธอก็คือแฟนเก่าที่เขาเกลียดจนไม่อยากมองหน้า “เราอยากเป็นเพื่อนกับน่านจริงๆนะ” “โทษที แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าว่ะ”

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"

สถานะของเราสองคนคือ...เพื่อนสนิท

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

คนอื่นอาจจะบอกว่า ‘เสียทองเท่าหัวแต่ไม่ยอมเสียผัวใครให้’ แต่ทว่าสำหรับญาณินแล้ว ‘ทองก็ไม่เสียผัวก็ไม่ให้...’ ผัวเนอะ...ไม่ใช่รถไฟฟ้าบีทีเอสที่จะจอดทุกสถานีเพื่อให้คนขึ้นมาใช้บริการ

“เราเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่เหรอ?” “ก็เป็นเพื่อนไง...” มุมปากได้รูปยกยิ้ม ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งทอประกายเจ้าเล่ห์ “เพื่อนที่เอากันได้”

เขาไม่รู้ว่าความรักเป็นยังไง แต่ผู้หญิงของเขาใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่ง

“ถ้ายังไม่ได้เซ็นใบหย่าก็ควรให้เกียรติกันบ้าง อย่าลืมว่าแจนยังเป็นเมียคุณอยู่” “เคยนอนกับผมแล้วเหรอ ถึงบอกว่าเป็นเมีย?”

เพราะคำว่ารักทำให้มายาต้องทนครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าไม่ใช่กับมนสิชา... และเป้าหมายแรกของเธอในการเป็นมายาก็คือการบอกเลิกคู่หมั้นสารเลวอย่างออสติน "เราเลิกกันเถอะ" "ได้สิ...แต่หลังจากที่เธอมีลูกให้ฉันะ"

แม่เขาจ้างเธอให้แต่งงาน ส่วนเขาจ้างเธอให้หย่า การแต่งงานที่มากด้วยเงื่อนไข แต่เธอกับไร้ทางเลือก การอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาที่ไร้ซึ่งใจ ทว่าได้สร้างสิ่งที่มีค่ามหาศาลให้กับเธอ...

ท้องระหว่างเรียนก็ถือว่าเลวร้ายแล้ว แต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือการท้องทั้งที่ยังไม่ได้เรียน และใช่เธอคือเด็กสาววัยสิบแปดปี คือว่าที่นักศึกษาปีหนึ่งที่รู้ตัวว่าท้องก่อนจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่วัน

เขาเข้าหาเธอ มาทำให้เธอรักหมดหัวใจ ทั้งที่เขาเองก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า...เส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเดิน ไม่มีเธออยู่ในนั้น

หลายเรื่องระหว่างเธอกับเขาเกิดขึ้นเพราะความ 'บังเอิญ' บังเอิญ...เขาคือคนที่ยื่นร่มให้เธอในวันฝนตก บังเอิญ...เธอเห็นเขากับแฟนเก่า(เมียคนอื่น) อยู่ด้วยกัน ทว่ามีหนึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะความตั้งใจ.

ถ้าสีดาต้องคู่พระราม แล้วเธอที่ชื่อ 'สีดา' จะต้องมีสามีชื่อ '(ราม)รามิล' หรือเปล่า

‘หัวใจให้ไปแล้ว ใครเขาเอาคืนกันวะ’ นิยายรักฟีลกู๊ดที่แอบหื่น พระเอกนางเอกรักและคบกันมาตั้งแต่มัธยม เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน และจบลงด้วยการแต่งงาน ที่สำคัญคลั่งรักกันมากๆ

‘แม่เลี้ยงเดี่ยว... ก็เคยแต่ใช้เรียกคนอื่น ใครจะคิดว่าวันหนึ่งต้องใช้มันกับตัวเอง’

ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”

เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”

นิยายรักฟีลกู๊ดสไตล์ผู้บ่าวไทบ้าน พระเอกคลั่งรักหนักมาก "พี่ยังไม่มีแฟน...บอกไว้ เผื่อเรายังไม่รู้"