ช่อดอกเข็ม

เพราะคำว่ารักทำให้มายาต้องทนครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าไม่ใช่กับมนสิชา... และเป้าหมายแรกของเธอในการเป็นมายาก็คือการบอกเลิกคู่หมั้นสารเลวอย่างออสติน "เราเลิกกันเถอะ" "ได้สิ...แต่หลังจากที่เธอมีลูกให้ฉันะ"

ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”

เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"

เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”

สถานะของเราสองคนคือ...เพื่อนสนิท

แม่เขาจ้างเธอให้แต่งงาน ส่วนเขาจ้างเธอให้หย่า การแต่งงานที่มากด้วยเงื่อนไข แต่เธอกับไร้ทางเลือก การอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาที่ไร้ซึ่งใจ ทว่าได้สร้างสิ่งที่มีค่ามหาศาลให้กับเธอ...

คุณเคยแอบรักเพื่อนสนิทตัวเองไหม? ส่วนเธอ...รักเขาจนไม่เหลือสายตาเอาไว้มองใคร "มึงชอบกูเหรอหนาม" "..." "ถ้ามึงชอบกูก็หยุดซะ เพราะกูไม่ได้ชอบมึง แล้วก็เลิกจุ้นเลิกวุ่นวายเรื่องของกูสักที แม่ง น่ารำคาญ"

‘แม่เลี้ยงเดี่ยว... ก็เคยแต่ใช้เรียกคนอื่น ใครจะคิดว่าวันหนึ่งต้องใช้มันกับตัวเอง’

“ก็สนุกนะ...แต่มันยังไม่สุด” ใครจะคิดว่าแค่เธอไปวิพากษ์วิจารย์นิยายที่กำลังมาแรงของเพื่อนที่ขึ้นฮอตเสิร์ชทุกแพลตฟอร์มทั้งที่นิยายเรื้องนั้นยังเขียนไม่จบแบบตรงไปตรงมา จะทำให้เธอหลุดเข้าไปเป็นตัวละครลับ

‘หัวใจให้ไปแล้ว ใครเขาเอาคืนกันวะ’ นิยายรักฟีลกู๊ดที่แอบหื่น พระเอกนางเอกรักและคบกันมาตั้งแต่มัธยม เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน และจบลงด้วยการแต่งงาน ที่สำคัญคลั่งรักกันมากๆ

ถ้าสีดาต้องคู่พระราม แล้วเธอที่ชื่อ 'สีดา' จะต้องมีสามีชื่อ '(ราม)รามิล' หรือเปล่า

“ถ้ายังไม่ได้เซ็นใบหย่าก็ควรให้เกียรติกันบ้าง อย่าลืมว่าแจนยังเป็นเมียคุณอยู่” “เคยนอนกับผมแล้วเหรอ ถึงบอกว่าเป็นเมีย?”

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

ความสัมพันธ์ของเราไม่มีคำนิยาม ไม่มีสถานะ แต่เธอก็ยังพลาด...ที่เผลอใจให้เขา “ซิงเราพี่ก็ได้ไป หัวใจเราก็ยกให้พี่ไปตั้งนานแล้ว ถ้าเราไม่คบกับพี่จะให้เราไปคบกับใคร”

นิยายรักฟีลกู๊ดสไตล์ผู้บ่าวไทบ้าน พระเอกคลั่งรักหนักมาก "พี่ยังไม่มีแฟน...บอกไว้ เผื่อเรายังไม่รู้"

หลายเรื่องระหว่างเธอกับเขาเกิดขึ้นเพราะความ 'บังเอิญ' บังเอิญ...เขาคือคนที่ยื่นร่มให้เธอในวันฝนตก บังเอิญ...เธอเห็นเขากับแฟนเก่า(เมียคนอื่น) อยู่ด้วยกัน ทว่ามีหนึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะความตั้งใจ.

ท้องระหว่างเรียนก็ถือว่าเลวร้ายแล้ว แต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือการท้องทั้งที่ยังไม่ได้เรียน และใช่เธอคือเด็กสาววัยสิบแปดปี คือว่าที่นักศึกษาปีหนึ่งที่รู้ตัวว่าท้องก่อนจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่วัน

คนอื่นอาจจะบอกว่า ‘เสียทองเท่าหัวแต่ไม่ยอมเสียผัวใครให้’ แต่ทว่าสำหรับญาณินแล้ว ‘ทองก็ไม่เสียผัวก็ไม่ให้...’ ผัวเนอะ...ไม่ใช่รถไฟฟ้าบีทีเอสที่จะจอดทุกสถานีเพื่อให้คนขึ้นมาใช้บริการ

เขาเข้าหาเธอ มาทำให้เธอรักหมดหัวใจ ทั้งที่เขาเองก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า...เส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเดิน ไม่มีเธออยู่ในนั้น