ช่อดอกเข็ม

สถานะของเราสองคนคือ...แฟนเก่า และเธอก็คือแฟนเก่าที่เขาเกลียดจนไม่อยากมองหน้า “เราอยากเป็นเพื่อนกับน่านจริงๆนะ” “โทษที แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าว่ะ”

ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”

‘แม่เลี้ยงเดี่ยว... ก็เคยแต่ใช้เรียกคนอื่น ใครจะคิดว่าวันหนึ่งต้องใช้มันกับตัวเอง’

‘หัวใจให้ไปแล้ว ใครเขาเอาคืนกันวะ’ นิยายรักฟีลกู๊ดที่แอบหื่น พระเอกนางเอกรักและคบกันมาตั้งแต่มัธยม เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน และจบลงด้วยการแต่งงาน ที่สำคัญคลั่งรักกันมากๆ

ถ้าสีดาต้องคู่พระราม แล้วเธอที่ชื่อ 'สีดา' จะต้องมีสามีชื่อ '(ราม)รามิล' หรือเปล่า

นิยายรักฟีลกู๊ดสไตล์ผู้บ่าวไทบ้าน พระเอกคลั่งรักหนักมาก "พี่ยังไม่มีแฟน...บอกไว้ เผื่อเรายังไม่รู้"

หลายเรื่องระหว่างเธอกับเขาเกิดขึ้นเพราะความ 'บังเอิญ' บังเอิญ...เขาคือคนที่ยื่นร่มให้เธอในวันฝนตก บังเอิญ...เธอเห็นเขากับแฟนเก่า(เมียคนอื่น) อยู่ด้วยกัน ทว่ามีหนึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะความตั้งใจ.

ท้องระหว่างเรียนก็ถือว่าเลวร้ายแล้ว แต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือการท้องทั้งที่ยังไม่ได้เรียน และใช่เธอคือเด็กสาววัยสิบแปดปี คือว่าที่นักศึกษาปีหนึ่งที่รู้ตัวว่าท้องก่อนจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่วัน

แม่เขาจ้างเธอให้แต่งงาน ส่วนเขาจ้างเธอให้หย่า การแต่งงานที่มากด้วยเงื่อนไข แต่เธอกับไร้ทางเลือก การอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาที่ไร้ซึ่งใจ ทว่าได้สร้างสิ่งที่มีค่ามหาศาลให้กับเธอ...

“ถ้ายังไม่ได้เซ็นใบหย่าก็ควรให้เกียรติกันบ้าง อย่าลืมว่าแจนยังเป็นเมียคุณอยู่” “เคยนอนกับผมแล้วเหรอ ถึงบอกว่าเป็นเมีย?”

สถานะของเราสองคนคือ...เพื่อนสนิท

เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”

เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"

เพราะตำแหน่งรองประธานเชียร์ของคณะวิศวะฯ ความรักของเขาจึงต้องเก็บเป็นความลับ ทว่าความรู้สึกหึงหวงของเขาไม่ใช่ความลับแน่นอน

ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?

คนอื่นอาจจะบอกว่า ‘เสียทองเท่าหัวแต่ไม่ยอมเสียผัวใครให้’ แต่ทว่าสำหรับญาณินแล้ว ‘ทองก็ไม่เสียผัวก็ไม่ให้...’ ผัวเนอะ...ไม่ใช่รถไฟฟ้าบีทีเอสที่จะจอดทุกสถานีเพื่อให้คนขึ้นมาใช้บริการ

“เราเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่เหรอ?” “ก็เป็นเพื่อนไง...” มุมปากได้รูปยกยิ้ม ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งทอประกายเจ้าเล่ห์ “เพื่อนที่เอากันได้”

เขาไม่รู้ว่าความรักเป็นยังไง แต่ผู้หญิงของเขาใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่ง

เพราะคำว่ารักทำให้มายาต้องทนครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าไม่ใช่กับมนสิชา... และเป้าหมายแรกของเธอในการเป็นมายาก็คือการบอกเลิกคู่หมั้นสารเลวอย่างออสติน "เราเลิกกันเถอะ" "ได้สิ...แต่หลังจากที่เธอมีลูกให้ฉันะ"

เขาเข้าหาเธอ มาทำให้เธอรักหมดหัวใจ ทั้งที่เขาเองก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า...เส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเดิน ไม่มีเธออยู่ในนั้น