- 59
- 6.45K
- 11
- 0 (0)
สถานะของเขาคือผู้อุปการะ ส่วนเธอคือผู้หญิงที่เขาอุปการะเอาไว้ และใช่… เธอคือเด็กเลี้ยง คือผู้หญิงในความลับของเขา “ถ้าอยากให้พี่เอ็นดูเราไปนานๆ ก็ทำตัวดีๆ ที่สำคัญอย่าล้ำเส้นในสิ่งที่พี่ไม่ชอบ”
สถานะของเขาคือผู้อุปการะ ส่วนเธอคือผู้หญิงที่เขาอุปการะเอาไว้ และใช่… เธอคือเด็กเลี้ยง คือผู้หญิงในความลับของเขา “ถ้าอยากให้พี่เอ็นดูเราไปนานๆ ก็ทำตัวดีๆ ที่สำคัญอย่าล้ำเส้นในสิ่งที่พี่ไม่ชอบ”
คุณเคยแอบรักเพื่อนสนิทตัวเองไหม? ส่วนเธอ...รักเขาจนไม่เหลือสายตาเอาไว้มองใคร "มึงชอบกูเหรอหนาม" "..." "ถ้ามึงชอบกูก็หยุดซะ เพราะกูไม่ได้ชอบมึง แล้วก็เลิกจุ้นเลิกวุ่นวายเรื่องของกูสักที แม่ง น่ารำคาญ"
ความสัมพันธ์ของเราไม่มีคำนิยาม ไม่มีสถานะ แต่เธอก็ยังพลาด...ที่เผลอใจให้เขา “ซิงเราพี่ก็ได้ไป หัวใจเราก็ยกให้พี่ไปตั้งนานแล้ว ถ้าเราไม่คบกับพี่จะให้เราไปคบกับใคร”
เขาเข้าหาเธอ มาทำให้เธอรักหมดหัวใจ ทั้งที่เขาเองก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า...เส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเดิน ไม่มีเธออยู่ในนั้น
เพราะคำว่ารักทำให้มายาต้องทนครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าไม่ใช่กับมนสิชา... และเป้าหมายแรกของเธอในการเป็นมายาก็คือการบอกเลิกคู่หมั้นสารเลวอย่างออสติน "เราเลิกกันเถอะ" "ได้สิ...แต่หลังจากที่เธอมีลูกให้ฉันะ"
เขาไม่รู้ว่าความรักเป็นยังไง แต่ผู้หญิงของเขาใครหน้าไหนก็ห้ามยุ่ง
“เราเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่เหรอ?” “ก็เป็นเพื่อนไง...” มุมปากได้รูปยกยิ้ม ดวงตาคมกริบที่เคยนิ่งทอประกายเจ้าเล่ห์ “เพื่อนที่เอากันได้”
คนอื่นอาจจะบอกว่า ‘เสียทองเท่าหัวแต่ไม่ยอมเสียผัวใครให้’ แต่ทว่าสำหรับญาณินแล้ว ‘ทองก็ไม่เสียผัวก็ไม่ให้...’ ผัวเนอะ...ไม่ใช่รถไฟฟ้าบีทีเอสที่จะจอดทุกสถานีเพื่อให้คนขึ้นมาใช้บริการ
ก็แค่เมีย ตัวก็เล็กนิดเดียว มีอะไรให้กลัว?
“ถ้ายังไม่ได้เซ็นใบหย่าก็ควรให้เกียรติกันบ้าง อย่าลืมว่าแจนยังเป็นเมียคุณอยู่” “เคยนอนกับผมแล้วเหรอ ถึงบอกว่าเป็นเมีย?”
หลายเรื่องระหว่างเธอกับเขาเกิดขึ้นเพราะความ 'บังเอิญ' บังเอิญ...เขาคือคนที่ยื่นร่มให้เธอในวันฝนตก บังเอิญ...เธอเห็นเขากับแฟนเก่า(เมียคนอื่น) อยู่ด้วยกัน ทว่ามีหนึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะความตั้งใจ.
นิยายรักฟีลกู๊ดสไตล์ผู้บ่าวไทบ้าน พระเอกคลั่งรักหนักมาก "พี่ยังไม่มีแฟน...บอกไว้ เผื่อเรายังไม่รู้"
สถานะของเราสองคนคือ...แฟนเก่า และเธอก็คือแฟนเก่าที่เขาเกลียดจนไม่อยากมองหน้า “เราอยากเป็นเพื่อนกับน่านจริงๆนะ” “โทษที แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าว่ะ”
‘หัวใจให้ไปแล้ว ใครเขาเอาคืนกันวะ’ นิยายรักฟีลกู๊ดที่แอบหื่น พระเอกนางเอกรักและคบกันมาตั้งแต่มัธยม เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน และจบลงด้วยการแต่งงาน ที่สำคัญคลั่งรักกันมากๆ
‘แม่เลี้ยงเดี่ยว... ก็เคยแต่ใช้เรียกคนอื่น ใครจะคิดว่าวันหนึ่งต้องใช้มันกับตัวเอง’
ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”
ถ้าสีดาต้องคู่พระราม แล้วเธอที่ชื่อ 'สีดา' จะต้องมีสามีชื่อ '(ราม)รามิล' หรือเปล่า
แม่เขาจ้างเธอให้แต่งงาน ส่วนเขาจ้างเธอให้หย่า การแต่งงานที่มากด้วยเงื่อนไข แต่เธอกับไร้ทางเลือก การอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาที่ไร้ซึ่งใจ ทว่าได้สร้างสิ่งที่มีค่ามหาศาลให้กับเธอ...
สถานะของเราสองคนคือ...เพื่อนสนิท
เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”
