- 63
- 33.05K
- 36
- 0 (0)
เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า
เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า
"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...
เธอทิ้งเขาไปอยู่กินกับชู้ ความรู้สึกเดียวที่เขาจะมีให้เธอคือชิงชัง
เธอจากไป...พร้อมความเงียบ ทิ้งเพียงกลิ่นไอของบางสิ่งที่เคยเรียกว่าความรัก ห้าปีต่อมา...เขากลับพบเธออีกครั้ง—พร้อมเด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขน
ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ
"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด
เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น
ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -
"คำก็รำคาญ สองคำก็รำคาญ ระวังวันหลังน้องจะไม่มาหาแล้วนะ!…ทำฉันรำคาญคนเดียวก็พอแล้ว อย่าไปทำให้คนอื่นเขารำคาญไปด้วย" สุดท้ายก็หลงรักเด็กมันจนโงหัวไม่ขึ้น
"ทุกสิ่งอย่างมีช่วงจังหวะและเวลาของมัน ความรักก็เช่นกัน"
“หนูชื่นคะ หนูจะฟันแล้วทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เสียหาย”
‘แมตต์’ ถูกผู้หญิงคนหนึ่งทิ้งไว้บนเตียงเพียงลำพังหลังจากมีค่ำคืนแสนวิเศษด้วยกันที่ลอนดอน มันควรจะจบลงแค่นั้น แต่แล้ววันหนึ่ง 'โชคชะตา' กลับนำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้ง...
"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"
“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”
“ถ้าปล่อยฉันไปอย่างมากพวกคุณก็แค่ถูกด่าไม่กี่คำ แต่ถ้าพวกคุณกล้าแตะต้องฉันแม้แต่ปลายเล็บ ‘ผู้ชายคนนั้น’ ไม่เก็บพวกคุณเอาไว้แน่”
"ไม่ว่าต่อไปเธอจะเจอผู้ชายอีกกี่คน แต่เชื่อเถอะ...ไม่มีใครดีเท่าเฮียหรอก” “ ชยางกูรชมตัวเองได้หน้าตาเฉย จนเธอเริ่มสงสัยว่า 'เคย' ชอบเขาไปได้ยังไง คนแบบนี้...หน้าด้านไปไหมนะ
"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน
คุณช่วยฉันเรื่องเซ็กซ์ ส่วนฉันจะช่วยคุณเรื่องธุรกิจ
เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”
'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'