ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

เมื่อนักอ่านต้องมาอยู่ในบทนางร้ายในนิยาย ที่ถูกหมางเมินจากคนรอบข้างเนื่องนางจากอุปนิสัยร้ายกาจ และเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ นางร้ายมือใหม่จะต้องสรรหาวิธีเพื่อหลีกหนีศัตรูที่หมายจะเอาคืน

“ฮึ แม่ยาย มิใช่แม่ของข้านี่ขอรับ สตรีที่ข้ายอมมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแม่…กับเมีย”

ความรักในอดีตที่เคยทุ่มเท แต่ในวันนี้ ‘เพ่ยอิน’ ยอมปล่อยมันไปอย่างไม่คิดเสียดาย ในเมื่อเขามองนางเป็นหญิงชั่ว...เช่นนั้นนับจากนี้นางก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาเช่นเดียวกัน เชิญไปรักกันตามสบาย!!!

จู่ๆ เซี่ยเสี่ยวก็จับพลัดจับผลูทะลุมิติมาเกิดใหม่ในยุค 60 แบบงงๆ กลายเป็น 'ยุวปัญญาชน' ตัวจ้อยในทีมการผลิตที่แสนจะกันดาร

น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?

เหลียนหรูเซียนหลงรักเวยซานเซินสหายของพี่ชายใหลายปี ทว่าเขากลับไม่สนใจนางเลยสักนิด นางจึงตัดสินใจเดินหันหลังให้เขา ไม่คิดยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก...

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

หลานเอ๋อร์ก็แค่โชคร้าย แต่งงานไม่ทันข้ามวัน สามีก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารที่ชายแดน ข่าวคราวเงียบหายไร้สัญญาณมีชีวิต ไม่คิดว่าเมื่อได้พบหน้าอีกครั้ง เขาถึงกับถือกระบี่เตรียมบั่นคอภรรยา!

เมิ่งเชียนเชียนต้องแต่งเข้าสู่ตระกูลลู่ เพื่อ 'แก้เคล็ด' ให้กับท่านย่าเฒ่า ทว่าในคืนวันวิวาห์สามีของนางต้องรับราชโองการออกทัพทันทีเขาโชคร้ายสิ้นชีพลงใต้คมดาบ ห้าปีต่อมาสามีที่ควรจะตายในสนามรบกลับมา

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

หยางมี่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางเอกในนิยายที่ทั้งสวยและรวยมาก จึงตั้งใจใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไปวัน ๆ แต่ไหนเลยสามีของนางจึงพูดไม่เข้าหู บอกว่านางไม่มีทางหย่า ได้ ! นางจะหย่าให้ดู