นานาเสะ คาโอรุเป็นผู้หญิงธรรมดาที่ไม่ธรรมดา หลังจากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาเกือบยี่สิบปี จนกระทั่งเธอได้พบกับชายคนนั้น ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล...

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

หลังจากที่จบศึกในอนาคต ก่อนที่พวกชิม่อนจะย้ายมาได้ไม่นานได้มีผู้หญิงปริศนาคนหนึ่งมาเข้าเรียนที่นามิโมริที่ทั้งยังดูสนิทกับรีบอร์นไม่น้อยเลยด้วย!! "นายจะไปไหนรีบอร์น ฉันอุตส่ามาหานายทั้งที่" "ลูน?"

ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน

เรื่องราวของสาวเจ้าเชฟทำขนมที่ตายกลับมาเกิดใหม่ในโลกของเวทมนต์ ช่างมันเหอะก็ถือว่าจบไปก็แล้วกัน เอาละมาทำตามความฝันกันอีกครั้งเถอะ

‘นอกจากผมทุกคนล้วนโง่เขลา’ นั่นคือสิ่งที่ประธานบอกผม แต่หลังจากเกิดใหม่ผมก็ได้พบเจอกับผู้คนที่ตามความคิดของผมทัน ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ก็พอมีคนฉลาดอยู่บ้างนะ

ฮิบาริไม่เคยคิดจะผูกมัดใครและไม่ต้องการให้ใครมาผูกมัด จนกระทั่งผู้หญิงคนนั้นปรากฎตัวและทิ้งกลิ่นหอมไว้บนเตียงเขาในคืนนั้น เธอคือคนเดียวในโลกที่เขายอมปล่อยให้ป่วนหัวใจและยอมยกทั้งชีวิตให้โดยไม่มีข้อแม้

สึนะเจ้าห่วยประจำห้องดูท่าไม่ได้เรื่อง แต่แบบนี้เจ้าตัวดันมีแฟนสาวสวยเป็นสาวฮอตของโรงเรียน แล้วที่สำคัญเขาไม่ได้ห่วย แต่เป็นพ่อเสือดีๆ ในคราบทูน่าต่างหาก เขาคลั่งรักแฟนสาวยิ่งกว่าอะไรในโลก [R-18]

ฉิบหายจริง ๆ ค่ะ ดันมาเกิดเป็นฝาแฝดของโชโตะคุงซะได้ แล้วอีแบบนี้ฉันจะเอาชีวิตรอดในบ้านหลังนี้ยังไงวะ

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ

เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ

อนาคต คือช่วงเวลาที่คาดเดาไม่ได้ ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตจะได้พบกับเหตุการณ์แบบไหนหรือได้พบกับใคร “อ๋อ เด็กคนนั้นคือลูกสาวของซันซัสน่ะ” …และหนึ่งในคนที่เหล่าวองโกเล่จากอดีตไม่คิดว่าจะได้พบก็คือ เด็กคนนี้

หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!

เธอคิดว่า มันคือจุดจบ ยามประกายไฟแห่งชีวิตมอดดับลง แต่ยามที่ปลายเท้าก้าวผ่านแดนปรภพ เธอกลับฟื้นขึ้นกลางป่า ณ แดนเวทมนต์เสียได้... หากเป็นเช่นนี้แล้ว เซริน คงต้องเดินหน้าต่อไปงั้นสิเนี่ย...

เลียม แบล็ก ผู้มีชีวิตอย่างเศร้าโศก หลังจากเสียชีวิตก็มาเกิดใหม่ในร่างของเด็กชายไร้ชื่อตัวย่อ L.R.B ในโลกของแฮรี่ พอทเตอร์

เอกชายหนุ่มแห่งประเทศไทยผู้ตกอับได้ประจบพบเจอกับชีวิตอันแสนเศร้าเขานั้นได้รับโอกาสให้ย้อนกลับไปในอดีตเมื่อตอนเป็นเด็กเขานั้นจะเปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้างไปชมกัน

ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!

เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงหลินมู่ก็พบว่าเขามีระบบที่ช่วยเปลี่ยนให้เขาสามารถใช้ชีวิตแบบสะดวกสบายในวันสิ้นโลกโดยที่ไม่ต้องกังวลอะไร อากาศร้อนเป็น100องศาหรอ โทษทีฉันมีเครื่องปรับอากาศสุดไฮเทคพร้อมกับไอติมเย็นๆ

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "