แอบรักเขามา 18 ปี เขาเห็นเป็นแค่น้องสาว… พอรู้ว่าป่วย เลยสารภาพรักเขา พูดจบเดินหนี ไม่รอคำตอบ! ไม่เอาแล้ว! ไม่คบ! ไม่ได้มีเวลาขนาดนั้น!!

ห้ามเจ็บ ห้ามตาย ห้ามเรียกร้อง ต้องการเมื่อไรต้องมา......

เมื่อโชคชะตาพา ‘เงาจากอดีต’ กลับเข้ามา ความรักและการแก้แค้น…จึงเริ่มขึ้น!

อิงลดา หญิงสาวผู้เพียบพร้อมและสูงศักดิ์ งดงาม ร่ำรวย และเป็นที่อิจฉาของทุกคน แต่ในโลกของอำนาจและเงินตรา... เธอจะต้องเลือก ว่าจะเป็น “ผู้ล่า” หรือ “เหยื่อ” ของโลกที่เต็มไปด้วยการหักหลังและผลประโยชน์

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

เพราะเมา'เฟย์'ถึงรับคำท้าของเพื่อนๆในวงเหล้า สุดท้ายก็ไปจบบนเตียง ตื่นขึ้นมาเธอก็รีบหนีออกมาจากห้องเขาหวังว่าจะไม่ต้องเจอหน้ากันอีก แต่ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะกลายเป็นพี่รหัสของเธอแถมยังยื่นข้อเสนอบ้าๆให้

ตัวร้ายแอบรักพี่สาวของพิมพ์แพรดาวมานาน พิมพ์แพรดาวที่แอบรักเขามาตลอดหลายปี ตัดสินใจวางแผนเพื่อให้ได้หัวใจของเขามาอยู่ในมือ และในที่สุดปรินวัชร์ก็ต้องหมั้นหมายกับเธอโดยไม่อาจหลีกเลี่ยง

‘ห้ามท้อง’ คือกฎเหล็กของการเป็น ‘เด็กหมอจิณณ์’ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง ‘เอาออก’ เท่านั้น

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

อยู่ในห้องเรียนเป็นลูกศิษย์ก็จริง แต่อย่าลืมว่าอยู่ที่บ้าน "เป็นเมีย"

“ผมเตือนคุณแล้วนะว่าให้เลิกร่าน ทำไมคุณถึงไม่ฟัง!”

เธอยอมทนอยู่กับคนไร้หัวใจ ใช่แค่เพราะรัก แต่เพราะพันธะที่ผูกไว้ แม้ต้องจมหยาดน้ำตาหรือสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างเธอก็ยอม

เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแต่ต้องถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้ใครรู้ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเขามีคู่หมั้นที่ครอบครัวหมายปองเอามาเป็นสะใภ้อยู่แล้ว

เหตุผลใน 'การหย่า' คือคำว่า 'เขาไม่มีอิสระและไม่มีความสุข' เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอทั้งหมด 'ผิดที่รักเขามากจนเกินไป'

ตรีวิทย์ต้องทดแทนบุญคุณผู้ชุบเลี้ยง จึงยอมอดทนกับยัยคุณหนูตัวอ้วนนิสัยเสีย ที่นับวันยิ่งทำตัวร้ายกาจ "ไม่ได้!! พี่ตรีจะมีแฟนไม่ได้ พี่ตรีห้ามเป็นของคนอื่น ต้องเป็นของแพงคนเดียวเท่านั้น"

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

ผู้หญิงอย่างเธอ ระวังจะได้เจอกับไอ้คนปากปีจอ