raksikastory

เธอแต่งงานเพราะรัก ส่วนเขาแต่งเพราะจำเป็น เธอทนความเย็นชาจนวันที่รู้ว่าตั้งครรภ์จึงเลือกจากไป หลายปีต่อมาเขาเพิ่งรู้ว่าผู้หญิงที่เฝ้าตามหาคือคนที่เคยผลักไส แต่...เธอกลับไม่ต้องการเขาอีกแล้ว

เมียที่ไม่ได้เลือกย่อมเป็นเมียที่ไม่ปรารถนา สุดท้ายการแต่งงานที่ไม่เต็มใจครั้งนี้จึงต้องจบลงด้วย...การหย่า แต่เขาไม่เคยรู้ว่า ในวันที่หย่า เขาได้มอบของขวัญล้ำค่าเอาไว้ในท้องของเธอ

รักมาก รักจนหมดใจ ทุ่มเทให้ทั้งชีวิต แต่สิบปีของความรักกลับจบลงที่คำว่า 'อิ่มตัว' เมื่อหัวใจของเธอและลูกไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจะดูแล ความรักที่มากมายจึงต้องจบลงพร้อมกับ....ใบหย่า

"แค่เด็กคนเดียว ไม่ได้ทำให้ฉันรักเธอ หรืออยากอยู่กับเธอขึ้นมาได้หรอก"

หย่ากันแล้ว ก็คือไม่รักแล้ว หย่ากันแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อกลับมาเจอเมียเก่าอีกครั้งหลังผ่านไปสองเดือน เขากลับรู้ว่า 'เธอท้อง'

ทำทุกอย่างเพื่อให้เขารัก จนมีพยานรักเกิดขึ้นในวันที่เธอพร้อม แต่ข่าวดีนั้นกลับกลายเป็นข่าวร้ายและลูกของเธอก็กลายเป็นแค่ 'ของโจร'

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

ไม่ใช่แค่ความรักของเธอที่เขาไม่ต้องการ แต่ลูกของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ เขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน “เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่เคยอยากมีลูกกับเธอ”

ความรักของเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าสำหรับเขา แต่ 'ลูก' ที่เกิดจากความใจร้ายของเขา คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเธอ

“ต่อให้เธอท้องจริง ๆ เด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ลูกฉัน ออกไปจากชีวิตฉันซะ”

เพียงเพราะคำว่า ‘รัก’ และ ‘ครอบครัว’ ทำให้เธอต้องทิ้งแม้กระทั่งตัวตนของตัวเองและเปลี่ยนเป็นอีกคนตามที่เขาต้องการ ทว่า ในวันที่ลูกมีน้ำตา คำว่า ’จากลา‘ จึงเกิดขึ้นพร้อมกับ ’ใบหย่า’

เคยคิดว่าการอยู่พร้อมหน้า 'พ่อแม่ลูก' จะทำให้ลูกมีความสุข แต่เพิ่งรู้ว่า 'การทนอยู่' ทั้งที่พ่อของลูก 'ขอหย่า' อยู่ทุกวัน ยิ่งเป็นความทุกข์ของลูกมากกว่า

"ฉันก็ไม่ได้โง่พอจะเชื่อว่าเด็กในท้องของเธอเป็นลูกฉันจริง ๆ" คำพูดจาก 'พ่อของลูก' ในวันที่เธอบอกเขาว่าเธอ 'ท้อง'

เริ่มจากไม่รัก หลังแต่งก็ต้องอยู่กับคำดูถูกและด้อยค่า ถ้าอย่างนั้น 'เมียแต่ง' คนนี้ก็พร้อมจะยื่น 'ใบหย่า' แล้วเดินจากมาอย่างสง่าสงาม

"เรื่องของเด็ก… ฉันจะรับผิดชอบ แต่ฉันจะไม่รับผิดชอบเธอ เพราะฉันไม่ได้รักเธอ"

'ใบหย่า' คือสิ่งที่จะพาเธอออกจากความเจ็บปวด 'ลูก' คือเหตุผลที่ทำให้เธอออกจากความรักที่โง่งม และ 'ความรัก' ที่เขาไม่เคยเห็นค่า จะไม่มีวันย้อนกลับมาอีกครั้ง

คำว่า 'ความดีจะชนะความรัก' คงใช้ไม่ได้สำหรับ 'นันทิตา' เพราะต่อให้เธอทำดีแค่ไหน ให้ไปทั้งหัวใจและร่างกาย แต่ไม่สามารถฝืนใจของเขาให้หันมารักเธอได้เสียที

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

เหตุผลใน 'การหย่า' คือคำว่า 'เขาไม่มีอิสระและไม่มีความสุข' เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอทั้งหมด 'ผิดที่รักเขามากจนเกินไป'