ญาดาท้องกับมาเฟียหนุ่มที่เธอเคยนอนด้วยเพียงคืนเดียว เธอคิดว่าชาตินี้คงไม่เจอกับเขาแล้ว ทว่าดันวนมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะลูกหนี้!

"พี่ขอโทษนะ กับเรื่องที่เกิดขึ้น... เมื่อคืน"

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

เธอเป็นแค่เมีย ที่เขาไม่รัก ไม่ตั้งใจได้เธอมา เป็นแค่ เมียรอหย่า รอให้เขาจากไปกับผู้หญิงอีกคน

“พันสอง ลดเหลือพันถ้วน กี่รอบก็ได้ ทำได้ทุกอย่าง ห้ามต่อ” ว่าจบก็กลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก ทั้งตื่นเต้น ทั้งวูบวาบไปทั้งโพรงอกจนเหมือนจะเป็นลม

"เขาตีตราเธอเป็น 'ทาสบำเรอ' เพื่อระบายความแค้น แต่ทุกสัมผัสอันป่าเถื่อนกลับจุดไฟปรารถนาที่ร้อนแรงจนเกินต้านทาน...สุดท้ายร่างกายยอมจำนน แล้วหัวใจเล่าจะต้านทานได้เช่นไร"

ถ้าการที่ข้ารักท่านแล้วทำให้ท่านรำคาญ" ข้าหลินหว่านเอ๋อจะเลิกรักท่านเอง หวังมู่เฉิน

‘เจนนิตา’ เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มได้ครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดรัก

‘ไอย์ลา’ เฝ้ารอให้เขาเปิดเผยว่าเป็นเมีย แต่สุดท้ายเป็นได้แค่เมียลับ และถูกไล่ออกจากบ้าน พอเธอตั้งท้องจึงกลับมาบอกเขาในฐานะพ่อของลูก ทว่า ‘ณภัทร’ กลับทอดทิ้ง ไม่ไยดีจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดทั้งแม่และลูก!

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้