nut-ta-kan

เด็กกะโหลกกะลาอย่างเธอ ไม่มีทางเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวได้หรอก แค่ปัญญาจะหานมมาดื่มกินบำรุงลูกในท้องยังไม่มีเลย!เธอมันก็แค่นกน้อยที่เคยอยู่แต่ในกรงทองจริงๆ

เมื่อได้เมียมาไม่ตรงปก แทนที่จะได้แต่งงานกับไฮโซสาวสวย แต่กลับได้เด็กกะโหลกกะลามาเป็นเมีย หาญ สุระสิงห์ เศรษฐีใจดำจึงต้องก้มหน้าก้มตา 'เอา' เมียเด็กอย่างเลือดเย็น !

“ถ้าจะหย่าตอนนี้คงไม่ได้” เขาจ้องตากลมโตที่บัดนี้แดงก่ำ “พี่กำลังจะประมูลงานใหม่ ถ้ามีข่าวเรื่องหย่าทั้งที่เมียท้องโย้แบบนี้ออกไปคงไม่เกิดผลดีกับบริษัท รอคลอดก่อนค่อยว่ากัน”

หอมอะไรไม่เท่าหอมกลิ่นเมีย... จากหญิงที่เหม็นขี้หน้าจับจิต สู่การเป็นเมียที่หอมจับใจ

“คืนนั้นผมไม่ได้ป้องกันอะไรเลย แล้วคุณก็ไม่ได้กินยาคุม แล้ววันนั้นเราก็มีอะไรกันตั้งหลายครั้ง” “แล้วทำไมค่ะ” “ผมสงสัยว่าคุณจะท้อง"

เขา... ดุดัน เกรี้ยวกราด ไม่เกรงใจใคร! เธอ... งานหลักคือทำให้เขาโกรธ งานโปรดคือทำให้เขาร๊ากกกก

"แนทบอกว่าแนทท้อง พี่ศรันย์ไม่ได้ยินหรือไง!” "ได้ยินแล้วทำไม" "พี่ศรันย์ต้องรับผิดชอบแนท" “อ้อนวอนพี่ก่อนสิ เผื่อบางทีไอ้ชาวไร่ที่เต็มไปด้วยสาปดินกลิ่นโคลนคนนี้มันอาจจะเวทนาแนทขึ้นมาบ้างก็ได้”

"นายใหญ่จะให้หวาทำอะไรคะ""ตั้งใจเป็นเมียฉัน" ห้ะ! ที่ผ่านมาเธอเป็นแค่เด็กในปกครองของนายใหญ่นะ แถมยังใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ก้นครัว

“สนใจซื้อบริการหนูไหมคะ” “เท่าไหร่” “พันสอง ลดเหลือพันถ้วน กี่รอบก็ได้ ทำได้ทุกอย่าง ห้ามต่อ” ว่าจบก็กลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก ทั้งตื่นเต้น ทั้งวูบวาบไปทั้งโพรงอกจนเหมือนจะเป็นลม

ในเมื่อเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาแล้ว ก็ต้องเป็นไปจนตาย

เขา...หล่อเหลาขั้นรุนแรง ส่วนเธอ...ผู้ดีขั้นสุด

แค่ต้องเดินทางมาดูแลคนป่วยที่ได้รับการผ่าตัดดวงตาก็ว่าหนักหนาสาหัสแล้ว แต่คนป่วยที่ว่ายังเหี้ยมโหดสมฐานะพ่อค้าอาวุธสงครามระดับโลก! แล้วตอนกลางคืนเธอยังต้องรับบท 'นางบำเรอ' ปรนเปรอสวาทให้คนหื่นอีก!

ความรักออกแบบไม่ได้ ห้ามปรามก็ไม่เชื่อฟัง ทั้งที่ความรู้สึกนั้นเป็นความรู้สึกเราเอง

อยู่ให้รักจากให้คะนึงหา....ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างเขาจะต้องมาหลงรักเด็กสาวจอมตื๊อจนแทบคลั่ง กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ก็เมื่อวันที่เห็นใบหย่า!!!

“ครอบครัวฉันเสียเงินไปตั้งเท่าไรเพื่อจัดวันงานนี้ ฝันไปเถอะว่าฉันจะแต่งงานเอาหน้าแล้วปล่อยให้ตัวเองนอนแห้งเหี่ยวคาห้องหอ ยังไงวันนี้ฉันก็ต้องมีเมีย!”

เขาไม่อยากมีเมียเด็กที่ใจแตก ส่วนเธอไม่อยากมีผัวแก่จอมอันธพาล!

ฉันยอมเป็นผู้หญิงแพศยาให้คุณย่ำยี ยอมมอบกายพลีหัวใจรับโทษทัณฑ์ แต่ขอให้เราพบเจอกันในชาตินี้ อย่าได้พบเจอกันในชาติหน้าอีกต่อไป!

“พี่หนาวเคยได้ยินคำว่า ดุดันเยี่ยงสัตว์ป่า หรือเปล่าครับ” “ไม่เคย” “งั้นลองหน่อยไหม จะได้ไม่เสียชาติเกิด”

เธอเป็นแค่ทาสอารมณ์บำเรอรักให้เขา เป็นแค่ 'เมียเช่า' ที่ไร้ค่าไร้ศักดิ์ศรี แต่ผู้หญิงต่ำต้อยคนนี้พร้อมยอมพลีมอบให้ทั้งร่างกายและหัวใจ

“ปากดีเกินไปแล้วนังหนู” “มันไม่เกินไปหรอกไอ้แก่!” เอาสิ! แรงมาแรงกลับไม่โกง!