เปลวไฟสีฟ้าที่คอยแผดเผาท่วงทำนองของชีวิตกับกระจกเปราะบางที่พร้อมจะแตกสลายเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา เรื่องราวของพวกเรา... จะผ่านพ้นโชคชะตาที่คอยกำหนดความตายให้เขาไปได้อย่างไร? ฉันต้องแลกมันด้วยอะไร...

ร่างโปร่งใส กลิ่นกำยานหอม แว่วเสียงหลอนเรียกชื่อข้างหู 'ยูรี..ยูรี รู้มั้ยความน่ากลัวที่แท้จริงน่ะไม่ใช่พวกเราแต่เป็นสิ่งที่อยู่ที่ดินแดนฮีโร่ของเธอ'

อาเธอร์เข้าสู่โลกฮันเตอร์ในคราแรก เขาฝึกฝนเน็นอย่างเชี่ยวชาญและจ่ายไปมหาศาลเพื่อจะส่งตัวเองกลับบ้าน แต่เหตุใดบ้านที่เขากลับมาถึงเป็นแบบนี้ ทําไมเขาอยู่ในร่างของคนชื่อเดียวกันที่เป็นพลทหารของโลเอ็น

ถ้ามีอัตลักษณ์ที่โกงสุด ๆ แบบนี้ ใคร ๆ ก็คงคิดว่าน่าจะใช้ชีวิตสงบ ๆ ได้สินะ แต่ถ้าเพื่อนร่วมชั้นกำลังตกอยู่ในอันตรายล่ะ? จะให้ฉันทิ้งพวกเขาไว้เฉย ๆ งั้นเหรอ? ...ไม่หรอก ฉันจะเทเลพอร์ตไปเลยต่างหาก

เมื่อลืมตาขึ้น เฉียวซางได้กลายเป็นสาวน้อยในชั้นเรียนมัธยมต้นไปเสียแล้ว มิหนำซ้ำการสอบระดับชาติก็ดันใกล้เข้ามาทุกที แต่แค่ข้อสอบของเด็กมัธยมต้นน่ะเหรอจะทำอะไรเธอได้... มันทำได้! ข้อสอบพวกนี้มันอะไรกัน!

เส้นใยแห่งโชคชะตาที่ถักทอเรื่องราวอันมากมายไร้ที่สิ้นสุด เส้นทางของเด็กหนุ่มผู้ไร้อัตลักษณ์จะเปลี่ยนไปตลอดกาล “พลังอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง”

กฎการเผชิญหน้ากับแฟนเก่านั้นง่ายดายมาก ก็แค่อย่าตกหลุมรัก อย่าทักก่อน อย่าย้อนถึงเรื่องเก่า อย่าให้เขารู้ว่ายังคิดถึงอยู่ โออิคาวะท่องได้จนขึ้นใจ…แม้ว่าเขาจะล้มเหลวไปตั้งแต่กฎข้อแรกแล้วก็ตามเถอะ

เรื่องราวของอัลเบิร์ต เด็กหนุ่มที่ไม่มีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่อะไร เขาแค่คิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นแค่ปลาเค็มตัวหนึ่ง แต่วันหนึ่งก็มีนกฮูกมาส่งจดหมายให้ ทำให้เขารู้ว่าโลกที่เขาอยู่นั้นคืออะไร

เธอไม่ใช่ผู้ถูกเลือกแบบไคลน์ เธอคือ “ของเล่น” ของปฐมเทพ อาซาธอทอาจไม่ได้สนใจเธอเลยด้วยซ้ำ เธอเป็นแค่ผลพลอยได้จาก “ความฝันของเทพบรรพกาล”

ผมน่ะ..ไม่สิ ฉันน่ะเพราะเข้าใจมากกว่าใครถึงเจ็บมากกว่าใครยังไงล่ะ ที่ยิ้มน่ะเพื่อที่จะปิดบังความจริงในใจ และฉันก็หวังว่า วันที่ฉันยิ้มออกมาอย่างสุดหัวใจจะมาถึงสักวันแต่มันคงเร็วกว่าที่คิด เพราะทุกคนไง

บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก

อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นฮิตเลอร์เพียงชั่วข้ามคืน ทั้งที่เขาเองก็แค่อยากเล่นเกมแท้ๆ หากต้องการกลับไปยังโลกเดิม ต้องชนะสงคราม ...มันจะเป็นไปได้งั้นเหรอ?

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

หลังเหตุการณ์ USJ วิลเลินที่ถูกจับมาถูกสอบสวน มีหนึ่งในนั้นที่มีบางอย่างผิดปกติ--อุจิฮะ ซาสึเกะ เด็กอายุ 16 อยู่ในที่เกิดเหตุ ถูกลงความเห็นว่าสูญเสียความทรงจำ เจ้าตัวบอกว่าตัวเองไม่ได้อยู่ 'ที่นี่'

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

มิราเบลรู้ดีว่าการพบกันระหว่างเธอกับฮิบาริไม่ใช่พรหมลิขิต และยิ่งไม่ใช่ความบังเอิญ กล่าวคือ การพบกันในครั้งนั้นคือความตั้งใจที่ถูกสร้างขึ้นโดย 'ความโกลาหล' ผู้ที่ต้องการจะจับมือกับ 'กฎเกณฑ์'

คาปิบาร่าเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับสัตว์แทบทุกชนิด แม้กระทั่งสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้...มันนิสัยคล้ายกันกับฉัน ที่ชื่อ 'คามิบาระ สุมิเระ'

หล่อนเป็นพาร์ทเนอร์ที่ดี แต่ฝีปากอาจจะยัง

จากนักเรียนไทยถังแตกในลอนดอน ดันซวยโดนโจรแทงตายข้างถนน!ตื่นมาอีกทีดันย้อนเวลามาอยู่ในร่างของ เซอร์จอห์น คอนรอย ตัวร้ายระดับตำนานที่คนอังกฤษเกลียดเข้าไส้! (อิงประวัติศาสตร์จริง)

คิโยฮาระ นาโอะ เด็กหนุ่มร่างสูง ดวงตาคมดุที่ใครๆ ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ บ้างก็ว่าเขาโหดร้าย บ้างก็ว่าเขาดูถูกคนอ่อนแอ และบางคนถึงกับบอกว่าเขาเป็นใบ้ แต่ความจริงคือเขาแค่มีปัญหากับเส้นเสียงเองนะ ไม่ได้ใบ้!