ถูกสามีเมินเฉยมานานหลายปี ลู่ชิงจึงทำได้เพียงกินและใช้เงินคลายเครียด…กลายเป็นโอเมก้าที่หมองหม่นจนไม่เหลือความงดงามที่เคยมี กระทั่งตระหนักได้เขาจึงหันกลับมาดูแลตนเอง และไม่ได้มองสามีเป็นคนสำคัญอีกต่อไป

ปวดหัวหน้ามืด คิดว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป หากในระหว่างที่นอนพักอยู่นั้นจู่ ๆ เขาก็ฝันถึงเด็กผู้ชายคนหนึ่ง “แม่จ๋า หนูขอเกิดด้วย”

ผมตายเพราะรถบรรทุก แล้วฟื้นในร่างโอเมก้าหน้าสวยตัวประกอบในนิยายวาย แต่ทำไมบอสตัวร้ายถึงมองผมเหมือนของรักที่เคยเสียไป..แถมยังจ้องจะกัดคอผมทำพันธะตลอดเวลา ผมนี้แทบจะบ้าตายคุณตัวร้ายครับช่วยปล่อยผมไปเถอะ

นาวาชอบกินของอร่อย แต่อาหารไม่อร่อยเลยชอบทำของไว้กินเอง แต่ไหนเลยว่าความอร่อยนั้นจะตกรูมเมทบางคนได้

การตัดสินใจคร้ังนี้ ผมหวังว่ามันจะถูกต้อง เมื่อความรักไม่สามารถบังคับกันได้ การเลือกเดินทางนี้ ผมขอรับความเจ็บปวดไว้เพียงคนเดียว ผมขอตอบแทนความรักด้วยชีวิตของผม'นาวาเรน'

ในเมื่อได้เกิดมาในโลกใหม่แล้วก็อยากแสวงหาความชิว แล้วก็ดันเป็นคนชอบทำอาหารเสียด้วย งั้นโลกนี้ทำอาหารสุขภาพขายแล้วกัน มันจะได้ชิว! หรือเปล่านะ?

ห่าเอ้ย!!อะไรวะเนี่ย จากเสือชัยผู้เกรียงไกรตำรวจยศใหญ่ยังจับกูไม่ได้ ลืมตาตื่นขึ้นกลับมีไอ้เหี้ยที่ไหนก็ไม่รู้มาตบหน้ากู ด่ากูว่าไอ้ขี้ครอก มึงสิขี้ครอกไอ้ฉิบหาย!!

ชาติที่แล้วเพราะทะนงตนว่าเป็นคนเกิดใหม่ มองครอบครัวด้วยสายตาคนนอก เป็นต้นเหตุให้ครอบครัวต้องตาย แต่สุดท้าย เขาได้ย้อนเวลากลับมาก่อนที่จะเกิดหายนะ ชาตินี้เขาจะไม่ใช่เหยืออีกต่อไป

เมื่อชายวัยกลางคนสิ้นอายุขัยอย่างไม่รู้ตัว ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในสถานที่ที่แปลกไป แถมวิญญาณของตัวเองยังมาอยู่ในร่างของบุรุษท้องได้ ที่กำลังตั้งครรภ์พร้อมร่างกายที่บาดเจ็บอีก

เพราะต้องเปลี่ยนของเดิมพันจากเงิน100ล้านเป็นร่างกาย 'เจอาร์' นักแข่งปริศนาจะเอาตัวรอดจากเฮียเสือเจ้าของสนามได้ยังไง "เชี่ย!! ครั้งแรกทำไมไม่บอก" "จะทำไหม... อึก มะ ไม่ทำก็เอา ออก"

‘ชีวา’ ถูกไล่ออกจากงานเพราะดันไปจิกหัวเมียประธานบริษัท ทำให้บริษัทอื่นไม่กล้ารับเข้าทำงาน กระทั่งได้สัมภาษณ์งานพี่เลี้ยง ทว่าเขาเพิ่งรู้ว่าไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก แต่เป็นพี่เลี้ยงลูกชายเถ้าแก่วัย 36 ปี

"แค่มีน้ำ 2 ถัง... เขาก็สร้าง 'บ่อน้ำอนันต์' ก่อกำเนิด 'ศรัทธา' และสถาปนา 'อาณาจักร' ที่โลกนี้ต้องจดจำ"

ได้เกิดใหม่ทั้งที เหตุใดจึงไม่เกิดใหม่เป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ ไยต้องเกิดเป็นคุณชายผู้อาภัพกลายเป็นคนขอทานด้วยเล่า โธ่! ชีวิต ช่างบัดซบเสียจริง

อยู่ดี ๆ ฟาต้องมาพลาดท่าให้หัวหน้าโจรจอมเผด็จการตัวร้ายอย่างคุณซาร์เพียงเพราะเขาไม่สบายหนักจนลูกน้องที่ทำงานเป็นโจรด้วยกันเป็นห่วงกลัวว่าหัวหน้าของตนจะเป็นอะไรไปจึงสั่งให้ฟาเด็กในค่ายไปช่วยดูแล

จากคุณหนูที่มีทรัพย์สิ้นไร้ที่สิ้นสุด สู่การเกิดใหม่เป็นกวางเรนเดียร์สีส้มที่ไม่มีแม้แต่หลังคาบ้านดีๆ อยู่ ยุคอนาคตที่เขาไม่รู้อะไรเลยนอกจากความทรงจำในหัวและเงินในบัญชีที่แทบจะติดลบ คานาเล่จะบ้าตาย!

ปัญหาครอบครัวบ้านไหนก้มีแต่บ้านนี้อาจจะมีมากหน่อย..หมายถึงลูกอะนะมากหน่อย จะสิบคนอยู่แล้วพ่อแม่หยุดดิ๊

จากเหยื่ออ่อนแอ สู่คนสวยขาที่กลายเป็นที่ชื่นชอบและโดนคลั่งรักจากคนที่ใช่ ไม่ว่าบุญคุณความแค้นจะพยายามรั้งขาเขาไว้มากแค่ไหน ก็ยังไม่สามารถฉุดรั้งเขาให้ล่มจมไปกับพวกมัน ที่เวรกรรมค่อยๆเริ่มตามทันได้เลย

“แมวบ้านผมน่ารักมาก น้องเรียบร้อย ไม่ดื้อไม่ซนเลย” “อ๋อ น้องบกพร่องทางสติปัญญาครับ”

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

เป็นแม่ค้าส้มตำอยู่ดีๆ ดันกินลูกชิ้นจนติดคอตุย ได้มาเข้าร่างใหม่แล้วเจ้าของร่างโคตรน่ารัก แต่ได้ผัวเย็นชาแถมพ่วงมาด้วย ภารกิจพิชิตใจสามีเย็นชาก็มาจ้างานนี้ เอาวะแค่ทำให้สามีรักสามีหลงทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ