- 87
- 122.48K
- 726
- 0 (0)
ลู่หรงอินไม่คิดว่าจู่ๆ จะบังเอิญพบเช่ออ๋องผู้ชั่วร้ายที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจอ๋องผู้นี้ เขามาชี้ตัวหรงอินแล้วกล่าวว่า ‘เอาคนนี้’ คงไม่ได้เอานางไปทรมานหาความสำราญเล่นหรอกนะ! เขายิ่งไม่ปกติอยู่!
ลู่หรงอินไม่คิดว่าจู่ๆ จะบังเอิญพบเช่ออ๋องผู้ชั่วร้ายที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจอ๋องผู้นี้ เขามาชี้ตัวหรงอินแล้วกล่าวว่า ‘เอาคนนี้’ คงไม่ได้เอานางไปทรมานหาความสำราญเล่นหรอกนะ! เขายิ่งไม่ปกติอยู่!
ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!
ชาติก่อนเป็นได้แค่วิหคในกรงทอง แต่ชาตินี้นางจะโบยบิน ไม่ยอมสยบต่อชะตากรรมในวังหลังอันโสมม
ตายกลางสนามรบเพราะปกป้องแม่ทัพที่เคารพไม่พอ ดันมาเกิดใหม่เป็นลูกที่ถูกมารดาทิ้ง ต้องเอาตัวรอดอยู่ในจวนริมชายแดน โชคดีที่มีวาทศิลป์ของกุนซือติดตัว ว่าแต่...ซื่อจื่อผู้นั้น ช่วยอยู่ห่างๆ ข้าจะได้หรือไม่
ฉู่เซี่ยถูกบูชายัญในเทศกาลตวนอู่ ผู้คนกล่าวว่าการตายของนางจะหนุนนำแคว้นให้รุ่งเรือง ทว่านางไม่ยินยอม นางจึงสาบานกับทวยเทพทั่วหล้า ว่าหากชาติหน้ามีจริงขอกลับมาแก้แค้นทุกผู้ที่ทำลายนาง!
มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”
ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย
สิ่งที่มนุษย์ออฟฟิศซึ่งปั่นวิจัยจนตายคาคอมต้องการที่สุดคือการพักผ่อน ได้โอกาสเกิดใหม่ทั้งทีเธอจะนอนให้คุ้ม! แต่เหตุใดเจ้าองค์รักษ์ผู้นี้ถึงได้ชอบปลุกกันนักเล่า! ข้าจะนอน!! ได้ยินหรือไม่ว่าข้าจะนอน!!!
เจ้าไม่ล่วงเกินข้า ข้าย่อมไม่ล่วงเกินเจ้า แต่หากผู้ใดกล้าลองดี จงรู้เอาไว้ว่า หญิงอัปลักษณ์ผู้นี้จะลงมือทุบตีขยะอย่างพวกเจ้าให้สาสม!
ในชาติก่อน ข้าทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อสกุลเจีย แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับตอบแทนกลับมา คือความตายและชื่อเสียงอันเน่าเฟะ ในชาตินี้…ข้าหวนกลับมา ทุกคนที่เคยทำร้ายข้า จะต้องชดใช้คืนเป็นพันเท่า
เธอไม่ได้แค่เกิดใหม่แบบธรรมดา แต่เธอมี"ระบบนำโชค” ติดตัวมาด้วย!!
“อาเจียว”เขามองหญิงสาวที่นอนอยู่ในโลงน้ำแข็งแล้วพูดกับนาง “เจ้าคงไม่โทษข้าใช่ไหมที่มีสาวใช้อุ่นเตียงเอาไว้คลายเหงา"ไห่เวยรู้สึกผิดต่อคู่หมั้นสาวที่นอนอยู่ในโลง “ต่อให้ข้ามีนางข้างกาย แต่ใจข้าก็เป็นของ
“บอกข้ามาว่าชายชู้นั่นมันเป็นผู้ใด ข้าจะฆ่ามันซะ ซินหรง”
ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”
ในเมื่อฟ้าลิขิตให้เขาเป็นของนาง เหตุใดนางต้องยอมให้แม่ดอกบัวขาวเหล่านั้น... มาพรากเขาไปด้วยเล่า!
น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?
จากนักฆ่าสาวสู่คุณหนูใหญ่ที่ต้องแต่งงานไปเป็นภรรยาของชาวประมง โชคดีที่ครั้งนี้เธอมีระบบติดตัวมาได้ 'ทำปลาเค็มแล้วไง ฉันรวยกว่าเธอก็แล้วกัน'
เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!
"ทะลุมิติมาทั้งครอบครัวพร้อมมิติส่วนตัว! เมื่อสกิลเอาตัวรอดจากวันสิ้นโลก ต้องมาปะทะกับญาติใจมารในยุคโบราณ งานนี้ใครจะรอด ใครจะร่วง... เดิมพันด้วยชีวิตและความร่ำรวย!"
ซูเยี่ยนหรงถูกเผา ถูกหักหลัง ถูกย่ำยีศักดิ์ศรี ครานี้นางอัปลักษณ์ผู้นี้จะกลับมา...ล่มเมืองให้พินาศ แล้วส่งผลกรรมคืนแก่ผู้ที่ทำร้ายนาง