‘ถ้าหากว่า‘ ก็แค่การจินตนาการถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเป็นการจินตนาการในโลกแห่งจินตนาการล่ะ นี่คงจะนับเป็นโลกคู่ขนานที่ฉันสร้างเพื่อต่ออายุขัยให้เจ้าพวกคนอายุสั้น! _แด่สามพี่น้อง ASL

แม้นจะถึงวสันตฤดูแต่จดหมายฉบับนี้ก็ไม่อาจส่งไปถึงเสียที "ถ้าอย่างนั้นก็ไปส่งให้ถึงมือสิ" เป็นคำพูดง่าย ๆ แต่จุดประกายความคิดประหลาด [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น | ZORO X OC]

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่ (กับชายแสนดีที่ฉันจะรัก)

ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย

" ผมเป็นแค่จิตแพทย์เองครับ(⁠^⁠^⁠) "

ทะลุมิติเข้าไปในเกมที่เล่นอยู่เป็นประจำ จากเกมเมอร์ฮาร์ดคอร์สายฟาร์มมอนสเตอร์ สู่เด็กชายที่ถูกกำหนดให้เป็นผู้เก็บเกี่ยววิญญาณ พร้อมกับมีทักษะในเกมติดตัวมาด้วย!!

“ใครกัน”โซโลกล่าวขึ้น มือของเขาก็ยังไม่ปล่อยจากดาบ “นี่เป็นการกล่าวทักทายของโจรสลัดอย่างนั้นเหรอ”น้ำเสียงของเธอนุ่ม แต่ชัดเจน แฝงอารมณ์ขันเล็กน้อย “น่าสนใจดีนะ” “ขอโทษจริงๆค่ะ พวกเราไม่ได้มาร้าย พวกเราแค่มาหาเสบียงกันแล้วก็จะไป”นามิรีบตอบกลับ

โมโมกะเป็นเด็กกำพร้าเพราะโดนพ่อแม่ทิ้งไว้ข้างถนนให้อดอยาก แต่ก็โชคดีที่เขาบังเอิญช่วยชีวิตชายคนนึงไว้ ทำให้เขาถูกรับเลี้ยงโดยชายคนนั้นและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข มันควรจะเป็นอย่างนั้นใช่มั้ย?

ชายหนุ่ม?ผู้มีระบบสร้างกองทัพ ในโลกที่ ราวกับศตวรรษที่ 5 แต่ว่าโลกนี้กลับมีเรื่อง ที่แปลกประหลาด เกิดขึ้น....

เมื่อผู้คนหายตัวไปอย่างปริศนา สู่ที่ๆแตกต่างจากโลกเดิม ทุกคนที่ไปได้รับพลังพิเศษและ...ที่ต้องพึ่งพาเพื่อเอาชีวิตรอด แต่เมื่อกลับมา โลกที่เคยรู้จักกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...

ขอสารภาพเลยว่าเธอไม่เคยคิดว่าไอการเกิดใหม่ที่พูดถึงลูกสาวจะมีอยู่จริง ที่แย่กว่าคือการที่หญิงสาววัย48ปีต้องกลับไปใช้ชีวิตแบบเด็กวัยรุ่นก็เป็นอะไรที่แย่พอๆกัน

สี่สิบเก้าปีแลกความฝันไว้กับห้องประชุม วันที่หัวใจหยุดเต้น ระบบประหลาดส่งเขากลับปี 2537 พร้อมความทรงจำ ละครเรื่องไหนจะดัง เพลงไหนจะฮิต ยุคทองวงการบันเทิงไทยกำลังจะเริ่ม และครั้งนี้เขาจะไม่ยอมยืนดูเฉยๆ

เขากลายเป็น “ตัวละครไร้นาม” ในเรื่องราวที่เคยอ่าน แต่เลือกจะขัดขวางเส้นทางของตัวเอกทั้งหลาย เพืยงเพื่อช่วยเหลือตัวประกอบที่ถูกทอดทิ้ง จากนักวิจารณ์นิยาย…สู่ผู้จารึกชะตาใหม่ในโลกที่โลดแล่นบนทะเลดาว

ชายที่ชอบดูอนิเมะโจโจ้และมายฮีโร่เป็นชีวิตประจำวันระหว่างที่ชายคนนั้นกำลังเดินเล่นในเมืองอยู่นั้นเขาช่วยเด็กหญิงจากรถชน ทำให้ตัวเขาเองโดนรถชน จนเจอกับพระเจ้าที่เห็นความดีทั้งหมดเลยให้ได้เกิดใหม่

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

ร่างโปร่งใส กลิ่นกำยานหอม แว่วเสียงหลอนเรียกชื่อข้างหู 'ยูรี..ยูรี รู้มั้ยความน่ากลัวที่แท้จริงน่ะไม่ใช่พวกเราแต่เป็นสิ่งที่อยู่ที่ดินแดนฮีโร่ของเธอ'

'เซราฟีน เวลล์มองต์' ไม่ใช่เด็กสาวผู้ร่าเริง ไม่ใช่ยัยตัวร้ายที่เอ่ยคำเหยียดหยามคนอื่นแต่เป็นตัวแปรของโชคชะตาและทั้งหมดนั้นเริ่มต้นขึ้นในวันที่เธอได้พบเด็กชายผู้มีรอยแผลเป็นรูปสายฟ้าที่ตรอกไดแอกอน

เธอเป็นมาหลายอย่าง ทำได้ดีในทุกหน้าที่ เป็นพ่อของเด็กที่สถานรับเลี้ยง เป็นหัวหน้าของกรมคุ้มครองสิทธิเด็กในฝรั่งเศส ถูกนับหน้าถือตา แต่ที่เธอทำได้ไม่เคยดีเลย... คือการเป็นแม่ที่ดีของฮานะกาคิ ทาเคมิจิ

เธอได้ย้อนกลับไปในวันที่ ‘อยุธยา’ เป็นเพียงเมืองเล็กที่ไร้อำนาจ ยังไม่ใช่ราชธานีอันรุ่งโรจน์ เธอต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ไม่ได้บันทึกไว้ในพงศาวดาร และชายหนุ่มสองคนที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล

ฝันอยากออกทะเล แต่ไม่ได้ฝันว่าจะโดนรุมจีบทั้งเรื่องนี่นา!!