บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก

เมื่อหญิงสาวจากโลกหลังหายนะผู้ปรารถนาชีวิตที่เรียบง่ายกลับต้องเข้ามาพัวพันกับโลกของมาเฟียเพียงเพราะเผลอไปสบตากับราชามัจจุราชแห่งโลกใต้ดินอย่างรีบอร์น!!

แสงสว่างที่นำพาให้มาเจอกัน วิดีโอเกมที่ช่วยพัฒนาความสัมพันธ์ แรงพลักดันจากข้างหลังที่คอยช่วยเหลือกันและกัน นั้นคือทั้งหมดที่ทำให้เราได้รักกัน

คาปิบาร่าเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับสัตว์แทบทุกชนิด แม้กระทั่งสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้...มันนิสัยคล้ายกันกับฉัน ที่ชื่อ 'คามิบาระ สุมิเระ'

ฉันตื่นขึ้นมาเกิดใหม่เป็นพี่สาวฮารุโนะ ซากุระ ฉันใช้ชีวิตพยายามจะเอารอดตัวไปวันๆ แต่เรื่องมันกลับพลิก! ทุกอย่างมันแตกต่างจากโลกนารูโตะสิ้นเชิง ฉันอยู่ในมิติคู่ขนานและฉันมีเนื้อคู่ถึง 4 คน!

มิราเบลรู้ดีว่าการพบกันระหว่างเธอกับฮิบาริไม่ใช่พรหมลิขิต และยิ่งไม่ใช่ความบังเอิญ กล่าวคือ การพบกันในครั้งนั้นคือความตั้งใจที่ถูกสร้างขึ้นโดย 'ความโกลาหล' ผู้ที่ต้องการจะจับมือกับ 'กฎเกณฑ์'

กิติพันธ์ ดันซวยโดนรถชนตายแต่ดันตายเป็นคนที่77,777ของเขตนั้น เลยได้พรสองข้อจากคุณยมทูต จึงทำให้เกิดการขอพรระดับเบิ้มๆขึ้น

หล่อนเป็นพาร์ทเนอร์ที่ดี แต่ฝีปากอาจจะยัง

เพราะสามีได้ทำการก่อกบฏต่อโซลโซไซตี้ ภรรยาอย่าง "อิมาอิ อุนเมย์" จึงพลอยถูกต้องสงสัยจนถึงขั้นโดนถอดยศ เธอจึงต้องทบทวนว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมแต่งงานกับเขา ทั้งๆที่รู้แต่แรกว่ามันจะมีแต่ความบรรลัย

เพื่อนที่ไหนเขาตัวติดกันขนาดนั้นกัน?

เรื่องราวของเด็กสาวพลังไสยเวทท่ามกลางผู้ใช้อัตลักษณ์

มาเกาหลีใต้เพื่อปั้นลูกศิษย์ให้เป็นหมอผี แต่นักเลงพวกนี้มันอะไรกันคะ?

ถ้าหาก 'ฮิบาริ เคียวยะ' คิดจะขยํ้าพวกคุณอย่างไร้เหตุผล ให้พวกคุณวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากคุณ'คุโรซากิ' (พกขนมหวานไปเผื่อด้วยล่ะ!)

ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

การเลี้ยงลูกเพื่อนแค่คนเดียวมันจะไปยากแค่ไหนกันเชียว

ไม่เห็นจะจำได้เลยว่าจรดลล้างบางจะพาวิญญาณข้ามาจุติอีกรอบหลังเกมสิ้นสุดน่ะ?

"หากเธอคือมิติที่ไร้ที่สิ้นสุด… งั้นฉันจะเป็นท้องนภาที่ผูกมัดเธอไว้ตลอดกาล"

"ก็แค่พวกที่ชอบทำตัวเหมือนผี" คำพูดของเซนอิง นาโอยะ หลังจากโกะโจ ซาโตรุ และเกะโท สุงุรุ ถามถึงเด็กสาวปีหนึ่ง จากโรงเรียนคุโมะกาคุเระ

เหยื่อผู้บริสุทธิ์ถูกวินเลินฆ่า รายชื่อของผู้ตายทั้งหมดต่างเป็นพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่ง หัวหน้าของเหยื่อเหล่านั้นชื่อมิซากิ ฟอกซ์...พรีเซนต์ไมค์หวังว่าบริษัทของเธอจะไม่เจ๊งนะ