ชาติก่อนนางเป็นตัวโง่งม มองไม่ออกว่าเหตุใดซื่อจื่อจวนกั๋วกงถึงได้อยากแต่งงานกับบุตรสาวอนุท้ายจวนอย่างน หลงคิดว่าสามีรักนางด้วยใจจริง ที่แท้เขาเพียงต้องการหลอกใช้นาง หากไม่เป็นเพราะนางพี่ใหญ่คงไม่ตาย!!

"ผมเห็นวิญญาณ...แต่ไม่เคยเห็นทางรอดของตัวเองเลย จนกระทั่งเขามา"จ้าวเหนือ ผู้มีชะตาเคราะห์เพราะดวงตาที่มองเห็นผีเหมราช พ่อครูผู้เย็นชา ที่ยื่นมือเข้ามา…ไม่ใช่เพื่อช่วยแต่เพื่อ ผูกพัน

ฉันอวยพรจากก้นบึ้งของจิต หวังว่าแร่ดิบมากพรสวรรค์เหล่านั้นจะมุ่งทะยานสู่กองหน้าตามที่ใฝ่ฝันได้สำเร็จ

ฉันก็แค่คนที่เล่นเกมนี้ตามใจตัวเองก็เท่านั้น

“หากพวกเราซื่อตรงต่อกันกว่านี้้แม้เพียงเล็กน้อย เรื่องอาจไม่จบลงแบบนี้ก็ได้”

อย่าให้ความใสหลอกตา เพราะภัทร..เป็นจอมพลัง จริงๆ นะ/ แกล้งเป็นลมกลบเกลื่อน หลังจากเพิ่งฟาดคนที่ลวนลามจนสลบ

ข้าจะอยู่เคียงข้างท่านตลอดไป.. ชั่วนิรันดร์

เมื่อหรรษามาเซอร์ไพรส์วันเกิดคนรักของเธอ แต่กลับโดนเซอร์ไพรส์กลับ เธอเห็นแฟนที่ไว้ใจกับเพื่อนรักของตนเองแอบได้เสียกัน "พี่ภีมทำแบบนี้กับฉันได้อย่างไร!!!" "นั้นเพื่อนรักของฉันนะ!!!" "ผีเน่ากับโลงผุ!!!"

เมื่อนิยายที่ถูกเขียน...คือชีวิตจริงในอดีตของตัวเอง เธอพยายามสร้าง “นางเอกในเรื่อง” ให้ไปช่วยครอบครัวของตัวร้าย แต่กลับมีเสียงหนึ่งตะโกนก้องจากโลกนั้น “เราไม่ต้องการใครนอกจากเธอ!”

เมื่อโลกหลุดพ้นจากหายนะ กัปตันจึงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป เขาจึงเลือกที่ะถอนตัวออกมาเงียบๆแล้วไปใช้ชีวิตสงบสุข เเต่ว่า " เเล้วทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่บ้านเราได้ไงเนี่ย "