อ้วนอย่างเขาใครจะมารักแต่คงลืมไปอ้วนอย่างนี้ก็คลั่งรักเป็น

“ไหนมึงว่าเอาไม่ลง แค่เอ็นดูเป็นน้อง นี่ไม่เรียกกลืนลงท้องไปหมดแล้วหรอวะ”

ในชาติก่อนจางหลินซินเคยเป็นนักฆ่าผู้เก่งกาจ แต่ถูกครอบครัวทรยศและถูกยิงอย่างโหดเหี้ยม เฉินจือหานล้างแค้นแทนเธอและไปสวรรค์พร้อมกัน ในชาตินี้เธอได่เกิดใหม่และต้องการล้างบางพวกที่มันทำกับเธออย่างสาสม!!!

คู่กัดที่ผันตัวมาเล่นละครแล้วดัง เปรี้ยง! กัดกันตั้งแต่มัธยม กัดกันจนเธอไร้แฟนและกำลังจะขึ้นหิ้งคานทอง

"ถ้าคุณยุงไม่ไปจัดการสับตูของตัวเองให้เยียบย้อยก็ห้ามมาเข้าใกล้หม่ามี้ของพี่โปกับน้องอันนาเด็ดขาด! พวกเยายอมไม่มีปะป๊าดีกว่าต้องให้หม่ามี้ตกอยู่ในอันตะยาย!"

ใครแม่งจะคลั่งรักเด็กข้างไข่ได้ลง ก็เคยคิดแบบนั้นแหละจนกระทั่ง “ปากเฮียน่าจูบจัง…”

ชีวิตของเธอเกิดมาเพื่อเป็น 'นางบำเรอ' ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

มู่อี้หงจะทำอย่างไร เมื่อต้องกลายมาเป็นนางร้ายดวงซวยในนิยาย ในเมื่อต้องพบจุดจบแสนอนาถ งั้นเธอขอเปลี่ยนบทใหม่ให้ตัวเองก็แล้วกัน!

ฉันข้ามาในโลกที่ "ตัวร้ายโดนตบ" และฉันคือตัวร้ายคนนั้น... ฉันเลยสร้างเรื่องราวปลอมๆ แต่แฝงไปด้วยอารมณ์ต่อ "นางเอก" นิดหน่อย แล้วไหง?! พวกเธอมาหลงฉันได้! "นี้ไม่ใช่นิยายจีนนะเฟ้ย!?"

เมื่อความมืดเข้ารุกราน พวกเขาจึงไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป!

กรรมบางอย่าง...ไม่ได้จบลงที่ความตาย แต่ถูกสืบทอดผ่านสายเลือด ในเรือนไม้สักที่กาลเวลาหยุดนิ่ง...เสียงเพลงกล่อมเด็กยังคงดังแว่ว...รอคอยการกลับมาของทายาทคนใหม่ เพื่อเริ่มต้น "ธรรมเนียม" บทต่อไป