ในปราสาทที่ความตายสวยงามกว่าการมีชีวิต…เธอจะยอมเป็นเจ้าสาวผู้ไร้วิญญาณ หรือจะยอมถูกจองจำในร่างตุ๊กตาไปชั่วนิรันดร์

จะทำยังไง เมื่อคุณต้องกลับมาเล่นเกมกับเพื่อนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ต้องเดิมพันด้วยชีวิต กติกาไม่ได้กำหนดผู้ชนะ แต่กำหนดผู้รอดชีวิต ยิ่งรู้จักกันดีเท่าไหร่ ยิ่งฆ่ากันได้ง่ายขึ้น

พื้นดินสั่นไหว โรงพยาบาลจมหายลงสู่ปฐพี สกาย หญิงสาวผู้รอดตายมาได้อย่างปาฏิหาริย์ เธอต้องหนีจากฝันร้ายและตามหาเพื่อนสาวที่หายตัวไป ก่อนจะเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่ไม่ควรมีอยู่จริง

เมื่อ ผู้ย้อนเวลา กลับมาพร้อมการรู้อนาคตในสถานะพระเจ้า แต่ ผู้อยู่ในเงา กลับใช้เพียงสมองและสัญชาตญาณเข้าหักล้างด้วยเจตจำนงของมนุษย์... สงครามครั้งนี้ใครจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริง

“ผมกดปุ่มเล่น ๆ…แต่เช้าวันต่อมา คนคนนั้นหายไปจากโลกจริง ๆ”

'เจติยา' แปลว่า ที่เคารพบูชา "ฉันถือว่าฉันเตือนคุณแล้วนะ ว่าคดีนี้คนร้ายอาจจะไม่ใช่………คน!!!”

เดิมที่มนุษย์เคยคิดว่าโลกเป็นของพวกเขา แต่เปล่าเลย มนุษย์คือส่วนหนึ่งในกาลเวลาของโลกเท่านั้น "คำเตือน: อาจมีเนื้อหามีความรุนแรง และกดดันทางอารมณ์”

เขาทั้งดุ ลึกลับ และมีญาณพิเศษ สามารถ ‘เห็น’ สิ่งที่ตาเนื้อไม่เห็นได้ ส่วนเธอคือนางไม้ลายพรางผู้บอบบางกว่าดอกไม้ป่าใดๆ เวลาสบตาโตๆ ขวางๆ หน้างอง้ำขัดอกขัดใจ มันน่าจับพาดบ่าหวดเข้าให้สักทีสองที!

เคยได้ยินเรื่อง Rules of Horror ไหม ผู้แหกกฎจะต้องพบกับความน่าสยดสยอง แต่ในเมื่อกฎมีไว้แหก คราวนี้ เหยื่อจะขอเป็นผู้ล่าและทำลายบ้าง (Spin Off ของอาคมสนธยา)

เค้าโครงมาจากเรื่องจริง

ในวันที่ชีวิตมาถึงทางตัน นที นักเขียนนิยายสยองขวัญผู้ถูกลืม ได้รับคำเชื้อเชิญให้ก้าวเข้าสู่ "นิทรรศการแห่งความหวาดกลัว" ที่นั่นเขาได้พบกับภาพวาดที่มีวิญญาณและคำเล่าขานที่เดิมพันด้วยชีวิต ภัณฑารักษ์ชรา

เธอถูกตัดขาดการสื่อสารที่แดนป่า ท่ามกลางผัวแก่ที่แย่งมา ลูกติดชั่วช้า คนแปลกหน้า และคำขู่ตัณหาที่เป็นจริง

เรื่องเล่าล้อมวงจากคนใกล้ตัว

เพราะสงคราม พวกเขาจึงกลายเป็นภูตผี หากพวกเขาส่งเสียงถึงคนเป็นได้ พวกเขาจะเล่าอะไรกัน

สมบัติปู่เจ้าที่ศิษย์พี่เฝ้าตามหาและศิษย์น้องคอยขัดขวาง ที่จริงแล้วคืออะไรกันแน่

"พ่อคะ... แม่คะ... คือ..." รินเอ่ยเสียงเบาพลางขยับแว่นที่ไหลลงมาที่ดั้งจมูก "สอบไฟนอลเสร็จอาทิตย์หน้า เพื่อนๆ ชวนไปเที่ยวล่องเรือสำราญกันน่ะค่ะ ริน... รินขอไปนะคะ?"

ความรักและอาฆาต กลายเป็นคำสาปที่มัดตรึงเธอไม่ให้หลุดพ้น

“เมื่อ ‘สัญญาเลือด’ ถูกปลุกให้ตื่น ป่า…จะไม่ปล่อยใครออกไปทั้งเป็น” การลบหลู่เพียงครั้งเดียว ต้องแลกด้วยชีวิตทั้งคณะ และบางคน…อาจต้องกลายเป็น “สิ่งที่ล่า”

มีคนเคยบอกว่า “ถ้าคุณหลงทางในป่า อย่าเชื่อเสียงที่พยายามช่วยคุณ” แต่ไม่มีใครอธิบายว่า ทำไม ไม่มีใครจำได้ว่าเรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อไหร่ มีเพียงบันทึกบางอย่าง…ที่ไม่สมบูรณ์ หน้ากระดาษขาดหาย

ป่าไม่เคยปราณี เสือไม่เคยลังเล และมนุษย์…มีแค่สัญชาตญาณที่จะรอด หรือถูกลืมไปตลอดกาล