หัสวีร์... เจ้าชายเย็นชาหน้าน้ำแข็ง มัดมือชกให้เธอต้องแต่งงานด้วย มาหยารัศมี... ชื่อแปลว่าเจ้าหญิงแต่นิสัยแม่มด มีแฟน... แฟนก็บอกเลิก มีสามี... สามีก็ส่งใบหย่ามาให้

“เก่ง ฉลาด แล้วก็สวยและรวยมากด้วย... แล้วยังไง รับรองได้ว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทสวย แต่ใสจนซื่อไร้สมองแน่ นมใหญ่ก็นมของฉันมั้ย เห็นใหญ่ขนาดนี้แต่รับรองได้ว่าสมองฉันใหญ่กว่านี้แน่”

“สิ่งใดที่คุณปรารถนา สิ่งนั้นฉันจะทำลาย สิ่งใดที่คุณเทิดทูน สิ่งนั้นฉันจะเหยียบย่ำ สิ่งใดที่คุณรัก สิ่งนั้นต้องพินาศ... ด้วยน้ำมือฉัน จำเอาไว้”

จะผีเสื้อราตรีหรือผีเสื้อสมุทร คุณก็ต้องเป็นผีเสื้อของผมได้คนเดียวเท่านั้น

คุณคือสิ่งดีๆ เพียงสิ่งเดียวที่สงครามหยิบยื่นให้กับผม

เมื่อหนุ่มชาวสวนมะพร้าวดีกรีปริญญาโทอย่าง ณัฐวุฒิ ต้องมารับมือกับ... อารียา ไฮไซสาวจากเมืองกรุง ที่มีอันต้องระเห็จมาใช้ชีวิตเป็นชาวสวนมะพร้าวถึงหนึ่งปีเต็ม

เขามันก็แค่ไอ้ขี้คุกฆ่าคนตาย จะยังมีใครกล้าหยิบยื่นโอกาสให้อีก "พี่ก็เหมือนดินที่แห้งแข็ง แต่โอกาสที่น้ำมอบให้ไอ้ขี้คุกอย่างพี่ ก็เหมือนน้ำที่ซึมลงในเนื้อดิน ทำให้ดินก้อนนี้กลับมาอ่อนนุ่มอีกครั้ง"

จะมีทางใดไหมหนอ ที่ตะวันและดาวดวงนี้จะอยู่ร่วมกันได้... ตลอดกาล

บนยอดดอยสูง ทะเลหมอกขาว ความหนาวที่เพียงหายใจก็มีไอลอยกรุ่น สถานที่ซึ่งมี “ตะวันฉาย” ชายผู้เต็มไปด้วยอุดมการณ์ของตำรวจตระเวนชายแดนผู้รอยคอยเธอ “พันดาว” นักข่าวสาวไฟแรงที่ไม่เคยรู้ว่าตนนั้นมีค่าสำหรับใครบางคนมากเพียงใด

“กรี๊ด!!” คนที่ได้ชื่อใหม่ว่ายัยสังขยาบูดแทบจะเต้น “นายกล้าดียังไงมาเรียกฉันว่ายัยสังขยาบูด ห๊ะ... อีตามะพร้าวเน่า”