เขาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่มักเป็นจุดนัดพบของนักศึกษาในละแวกนี้ และก็ไม่ผิดหวัง… “อาย” ยืนอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง กำลังจดบันทึกบางอย่างบนสมุดโน้ตด้วยใบหน้าจริงจัง

เขาเคยสัญญาว่าจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะไม่ทิ้งเธอ” แต่สายลมไม่อาจเก็บคำสัญญาไว้ และชีวิตก็พัดพาเขาไปไกล เธอเหลือเพียงมือที่ว่างเปล่า และหัวใจที่เต็มไปด้วยความทรงจำ