เขาขาดเธอคนนั้นไม่ได้…ฉันรู้ แต่พอฉันถอยห่างเขากลับไม่ยินยอม ระหว่างเรา…สรุปแล้วใครมันน่าสมเพชมากกว่ากัน

คาเทียร์ เปรียบดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูลโคลอสโซ แต่เพราะถูกหมั้นหมายมาตั้งแต่เด็กจึงต้องจำยอมรับผู้ชายนิสัยร้ายกาจอย่างเขามาเป็นคู่หมั้น

ถูกเพื่อนทิ้งในผับคนเดียวก็ว่าแย่แล้วซ้ำร้ายยังมาเจอพี่ชาย(ไม่)แท้อย่าง 'พี่เอิร์ธในสถานการณ์เลวร้ายนี้อีก"กลับบ้านบอกแม่แน่""พี่เอิร์ธ!"นี่มันวันซวยอะไรของฉันกันเนี่ย!

มีผู้ชายมาเสนอเงินให้ตั้งห้าหมื่นเงื่อนไขเพียงแค่แกล้งเป็นแฟนหลอกๆให้เขาเท่านั้น ขอเสนอนี้ใครมันจะปฏิเสธได้ลงคอล่ะ!

เขาเป็นพลังบวก กำลังใจ และความสบายใจของฉัน แต่เราไม่ได้ 'รัก' กัน

คามิล่าได้ทะลุมิติเข้ามายังต่างโลก ผู้คนที่นี่ต่างอยากได้อิสระจากคำสาปแช่งของราชาแห่งมังกรสีทองที่ถูกขังใต้ปราสาทของตระกูลเมธาสเป็นระยะเวลาเกือบหนึ่งศตวรรษ!

"อัญกลับมาหาพี่ครามแล้วค่ะ" ฉันโผเข้ากอดเขาแน่น วาดวงแขนกระชับ สูดดมกลิ่นของผู้ชายที่รักเข้าเต็มปอด เขาชะงักงันและตัวแข็งทื่อคล้ายกับไม่แน่ใจว่าสิ่งนี้ใช่ความจริงหรือเปล่า "ทำไมเงียบล่ะคะ หรือพี่ไม่ดี

เพียงเพราะต้องชดใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่อ เธอยินยอมเป็นผู้หญิงของเขาด้วยความจำนน ทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นสามีของคนอื่น

ฉันทำให้เขามีสถานะ 'เป็นชู้โดยไม่รู้ตัว'

เมื่อเด็กน้อยทั้งเจ็ดต้องลงมาเล่นเกมในโลกต่างมิติ ช่วยกันปลูกผัก เลี้ยงวัว ทำนาตามต้นตำรับชาวนาไทยโบราณ ภาคตะวันเฉียงเหนือหรือภาคอีสาน ไม่อยากจะเชื่อ ปล่อยพวกผมออกไปน้าาาาาา

เธอเป็นคนที่เข้ามาเปลี่ยนใจเขา... เขาเป็นความทรงจำที่ไม่อาจลืม

เป็นความบังเอิญ หรือ พรหมลิขิต เมื่อรักครั้งแรกเมื่อสิบปีก่อน หวนคืนกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง

คำแก้วได้ย้อนเวลากลับมายังอดีตในวัยเด็ก เรื่องวุ่นวายจึงบังเกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว

เราสองคนเหมือนโลกคู่ขนานที่ไม่อาจบรรจบกันได้ เขาคือลมที่สำคัญต่อระบบนิเวศของโลก ส่วนฉันเป็นเพียงเศษฝุ่นเล็กๆ ไม่มีค่าในสายตาใครๆ แม้กระทั่งตัวเอง...

ความจริงคือเขาไม่เคยจริงใจกันมาตั้งแต่แรก แล้วฉันควรทำยังไงดี...

“น้องยังมิได้ยินคำว่ารักจากปากท่านเลย...”

ฉันชื่อ 'ซานดาริ' หรือเรียกสั้น ๆ ว่า 'ซาน' เผลอตกหลุมรักเพื่อนสนิท ที่ชื่อ 'ฮันเตอร์' เพราะเขาใจดี อบอุ่นและเป็นคนที่ดีกับฉันมาก ๆ แต่แล้วฉันก็มารู้ความจริงว่าเขา...

ข้าจะรอเจ้านะ ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน ขอให้รู้ไว้ว่าสักวันหนึ่งเราจะกลับมาเจอกัน...