- 42
- 1.81K
- 2
- 0 (0)
เขาขาดเธอคนนั้นไม่ได้…ฉันรู้ แต่พอฉันถอยห่างเขากลับไม่ยินยอม ระหว่างเรา…สรุปแล้วใครมันน่าสมเพชมากกว่ากัน
เขาขาดเธอคนนั้นไม่ได้…ฉันรู้ แต่พอฉันถอยห่างเขากลับไม่ยินยอม ระหว่างเรา…สรุปแล้วใครมันน่าสมเพชมากกว่ากัน
เพียงเพราะต้องชดใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่อ เธอยินยอมเป็นผู้หญิงของเขาด้วยความจำนน ทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นสามีของคนอื่น
คาเทียร์ เปรียบดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูลโคลอสโซ แต่เพราะถูกหมั้นหมายมาตั้งแต่เด็กจึงต้องจำยอมรับผู้ชายนิสัยร้ายกาจอย่างเขามาเป็นคู่หมั้น
เมื่อเด็กน้อยทั้งเจ็ดต้องลงมาเล่นเกมในโลกต่างมิติ ช่วยกันปลูกผัก เลี้ยงวัว ทำนาตามต้นตำรับชาวนาไทยโบราณ ภาคตะวันเฉียงเหนือหรือภาคอีสาน ไม่อยากจะเชื่อ ปล่อยพวกผมออกไปน้าาาาาา
คำแก้วได้ย้อนเวลากลับมายังอดีตในวัยเด็ก เรื่องวุ่นวายจึงบังเกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว
เราสองคนเหมือนโลกคู่ขนานที่ไม่อาจบรรจบกันได้ เขาคือลมที่สำคัญต่อระบบนิเวศของโลก ส่วนฉันเป็นเพียงเศษฝุ่นเล็กๆ ไม่มีค่าในสายตาใครๆ แม้กระทั่งตัวเอง...
ความจริงคือเขาไม่เคยจริงใจกันมาตั้งแต่แรก แล้วฉันควรทำยังไงดี...
“น้องยังมิได้ยินคำว่ารักจากปากท่านเลย...”
มีผู้ชายมาเสนอเงินให้ตั้งห้าหมื่นเงื่อนไขเพียงแค่แกล้งเป็นแฟนหลอกๆให้เขาเท่านั้น ขอเสนอนี้ใครมันจะปฏิเสธได้ลงคอล่ะ!
เขาเป็นพลังบวก กำลังใจ และความสบายใจของฉัน แต่เราไม่ได้ 'รัก' กัน
คามิล่าได้ทะลุมิติเข้ามายังต่างโลก ผู้คนที่นี่ต่างอยากได้อิสระจากคำสาปแช่งของราชาแห่งมังกรสีทองที่ถูกขังใต้ปราสาทของตระกูลเมธาสเป็นระยะเวลาเกือบหนึ่งศตวรรษ!
"อัญกลับมาหาพี่ครามแล้วค่ะ" ฉันโผเข้ากอดเขาแน่น วาดวงแขนกระชับ สูดดมกลิ่นของผู้ชายที่รักเข้าเต็มปอด เขาชะงักงันและตัวแข็งทื่อคล้ายกับไม่แน่ใจว่าสิ่งนี้ใช่ความจริงหรือเปล่า "ทำไมเงียบล่ะคะ หรือพี่ไม่ดี
ฉันทำให้เขามีสถานะ 'เป็นชู้โดยไม่รู้ตัว'
เธอเป็นคนที่เข้ามาเปลี่ยนใจเขา... เขาเป็นความทรงจำที่ไม่อาจลืม
เป็นความบังเอิญ หรือ พรหมลิขิต เมื่อรักครั้งแรกเมื่อสิบปีก่อน หวนคืนกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง
ถูกเพื่อนทิ้งในผับคนเดียวก็ว่าแย่แล้วซ้ำร้ายยังมาเจอพี่ชาย(ไม่)แท้อย่าง 'พี่เอิร์ธในสถานการณ์เลวร้ายนี้อีก"กลับบ้านบอกแม่แน่""พี่เอิร์ธ!"นี่มันวันซวยอะไรของฉันกันเนี่ย!
ฉันชื่อ 'ซานดาริ' หรือเรียกสั้น ๆ ว่า 'ซาน' เผลอตกหลุมรักเพื่อนสนิท ที่ชื่อ 'ฮันเตอร์' เพราะเขาใจดี อบอุ่นและเป็นคนที่ดีกับฉันมาก ๆ แต่แล้วฉันก็มารู้ความจริงว่าเขา...
ข้าจะรอเจ้านะ ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน ขอให้รู้ไว้ว่าสักวันหนึ่งเราจะกลับมาเจอกัน...
