ฉันแค่เดินผ่านเขา มองเขาแค่หางตาเท่านั้น!! แต่กลับรู้สึกหลงรักเขาอย่างโงหัวไม่ขึ้น ทั้งๆที่เขาไม่เคยคุยหรือจำฉันได้สักครั้ง "ได้สักทีจะไม่ลืมพระคุณเลย"

"อยู่คนเตียงนิ่งๆ มีหน้าที่ก็ครางไป"ฉันมองคนอยู่ด้านบน "แล้วต้องครางยังไง" ฉันถามออกไปด้วยใบหน้าใสซื่อ "อือ อ๊า ไง"

"ถ้าไม่รักยิงทิ้งxxหมดเลย"นั้นคำขอเป็นแฟนใช่ไหม อยู่ๆเขาก็ว่างั้น "เก่งมาจากไหนวะ ไม่รักเว้ยย!!"ฉันตะโกนใส่หน้าเขาอย่างหยาบคาย เหอะ! ฉันพราวฟ้านะ จะมาขอทั้งทีมันต้องใจว่านี้ป่ะ!

"ก็แค่แต่งงานป่ะวะ จะวอรี่เพื่อ!?"ผมกระชากเธอเข้ามาใกล้อีกนิดเดียวเท่านั้น "ก็แค่ผัวป่ะวะ จะวอรี่เพื่อ!"ฉันพูดจบก็กระชากเขามา..