เมื่อความรักลาจาก ร่างกายของเขาก็ปราศจาก หัวใจ แม้เวลาผ่านไปเขาก็ยังเฝ้ารอให้เธอกลับมาเพื่อคืนใจ

ต่อให้ต้องตามล่าไปจนสุดปลายฟ้า เขาก็ขอทวงคืนหัวใจกลับมา! เมื่อฟ้ากับดินยังสามารถเชื่อมกันได้ แล้วทำไมเส้นขนานจะบรรจบกันไม่ได้...

บุพเพหรือเล่ห์รัก เขากับเธอก็รู้ใจพอๆ กัน

“ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้...ฉะ...ฉันสาบานได้ว่าไม่เคยตกลงอะไรกับคุณ” หญิงสาวเม้มปากแน่นขณะส่ายหน้าปฏิเสธ แม้สภาพอันล่อแหลมที่ปรากฏชัดจะทำให้แก้มนวลเนียนเริ่มร้อนผ่าวจนเปลี่ยนเป็นสีชาดเพราะวูบวาบ...

เมื่อการหลุดพ้นคือเชื่อมหัวใจของพระจันทร์ให้หลอมรวมกับพระอาทิตย์ ทว่าฝืนฟ้าแบ่งห้วงเวลาชัดเจน กลางคืนคือความมืดมิดส่วนกลางวันคือแสงสว่าง พวกเขาจะทำอย่างไรเมื่อ ทิวากาลไม่มีวันยืนหยัดไปพร้อมกับรัตติกาล

เธอพยายามตามหารักแรก แต่กลับตกอยู่ในอุ้งมือของมารร้ายที่เห็นเธอครั้งแรกก็ตกหลุมรัก มารร้ายอย่างดานิลจึงขอเป็นผู้ลิขิตความรักครั้งนี้ด้วยตัวเอง

เขาจะรักเธอจนสุดหัวใจ และจะรักแผ่นดินตราบจนชีวิตมอดไหม้เป็นผุยผง

ฟ้ากว้างใหญ่ยังถูกห่อหุ้มไว้ด้วยความรัก

ชีวิตมีไว้เพื่อชาติ............. หัวใจมีไว้เพื่อเธอ............

ถ้าต้องการปรุงความรักให้กลมกล่อมจนทำให้ผู้ได้ลิ้มรสถูกคอคล่องใจ จะต้องใส่ใจกับวัตถุดิบและการปรุงรสอันล้ำเลิศ...โดยผู้ปรุ่งแต่งจะต้องเริ่มคิดค้นจากตำรับของความเสน่หาที่งอกงามอยู่ในทุกอณูของหัวใจบรรจงปรุงลงไปทีละน้อยๆ...เพื่อให้ความรักหวานชื่นสดใสไปตลอดกาล

นารีหนึ่งร้อนแรงดังแสงตะวันหากแข็งแกร่งดุจหินผา นารีสองชุ่มฉ่ำดังสายฝนหากร้องแรงดุจเปลวเพลิงที่โซนแสง นารีสามเยือกเย็นดังน้ำแข็งหากอ่อนหวานพลิ้วไหวดุจสายลม

...นักฆ่าต้องไร้หัวใจ คือสิ่งเดียวที่เขายึดมั่น... ...กำจัดนักฆ่าต้องล่าหัวใจ...คือสิ่งเดียวที่เธอต้องทำ... ...เมื่อพยัคฆ์ร้ายงามสง่าแต่ไร้หัวใจ... ...เธอจึงต้องยั่วยวนด้วยร่างกายเพื่อให้ได้ความรักมา...

เขาเป็นคนในกฎหมายที่ยึดมั่นกับหน้าที่... เธอเป็นคนนอกกฎหมายที่ใครๆ ต่างต้องการตัว... ชะตาพลิกผันมอบเธอให้อยู่ในอ้อมกอดของเขา... แต่...เมื่อความจริงเปิดเผย...เธอจะทำอย่างไรกับหน้าที่ที่มีเขาเป็นเป้าหมาย...

เธอเป็นดวงดาวที่สกาวสุกใสแต่ก็เป็นดวงไฟที่ร้อนระอุ เขาเป็นดังมารร้ายที่ใครๆ ต่างหวาดผวาแต่ก็อบอุ่นจนหญิงใดก็อย่างได้ไว้แนบครอง เมื่อดวงไฟอยู่ในมือมารความร้อนรุ่มความอุ่นซ่านจะร้อนแรงเพียงใด....

.....คนหนึ่งคนแต่มีสองเงา.... หนึ่งเงาอ่อนหวานงามสง่าดังเทพบุตร... หากแต่อีกเงานั้นเล่าโหดร้ายเปรียบได้ดังซาตาน.....เมื่อเธอต้องพัวพัน...เงาไหนนั้นจะควรได้ครอบครอง......

..ความรักที่หวานชื่น.....เปลี่ยนเป็นขมขื่นและสูญเสีย...เรือนที่สร้างขึ้นเพื่อคนรัก...เปลี่ยนผัน...เมื่อทุกอย่างสูญสลายหากแต่นางนั้น..ยังรอคอยไม่ไปไหน....

เมื่อความรักที่มีถูกทำลายลงด้วยความเห็นแก่ตัว และเขาผู้เข้ามาทำลายความสุขทั้งหมดของเธอที่มี เมื่อหนึ่งหญิงบอบซ้ำจากความรักและถูกจองจำจากอสูรร้าย และเขาผู้ที่ไม่แยแสกับคำว่ารัก แล้วรักจะจบลงแบบใด?

ความปวดร้าวจากอดีตทำให้แรงอธิษฐานส่งผล หนึ่งหญิงปิดกั้นตัวเองให้อยู่เหนือความรัก หนึ่งชายผู้ตามหารักมั่นไม่ว่าภพไหน หนึ่งเงาผู้รอการปลดปล่อย เมื่อรักถักทอจากความหวาดกลัว เงาจึงจำต้องขีดเส้นให้เขาและเธอ