"ผู้หญิงคนนั้น...ตกเป็นของผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เราสบตากันแล้วล่ะครับ"

"ดูแล้วจำเอาไว้ด้วยนะมะปรางว่าเธอเป็นของใคร" ผู้ชายคนนั้นกล่าวเสียงมั่นคงทั้งที่กายเขาและหล่อนกำลังหล่อหลอมอย่างไม่หยุดพัก

ใครจะไปคิดว่าเป็นหงส์แซบอยู่ดีๆ จะมาเสียทีมังกรดุ!

ผู้ชายบ้านนอก ทำนา เลี้ยงควาย สุดแสนจะไร้รสนิยมคนนั้นน่ะเหรอเขยขวัญของคุณแม่! บ้าชะมัด!...ใครก็ได้เตรียมกระเป๋าใส่ศพปราด้าให้ฉันหนีตายที!

เบื้องหน้านางเอก เบื้องหลังนางร้าย หล่อนรู้แค่ว่าถ้าอยากได้...ก็ต้องแย่งมา!

เมื่อหล่อนตื่นขึ้นมา...ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเพียงเพราะหล่อนเห็นเขา ...เขาคนนั้นที่เป็นวิญญาณ...เขาคนนั้นที่ยังรอวันจะได้พบศพของตัวเอง

"เด็กๆ ต้องดูดนมก่อนจะนอน" เสียง 'เจ้าหนู' ขี้อ้อนดังแผ่วมาจากเตียงกว้างอีกแล้ว..."เด็กบ้า! เลิกวุ่นวายกับร่างกายฉันทีจะได้ไหม"..."จะมาให้ดูดนมดีๆ หรือจะให้สามีลุกไปปล้ำ!"

... "แล้วถ้าเจ้าชายของเธอมีหนามเต็มตัวล่ะ" ... "ไม่ได้สิ ถ้ากอดกันฉันก็จะเจ็บ" ... "แต่ถ้าต้องปล่อยก็เจ็บกอดไว้ก็เจ็บ ผู้ชายมีหนามคงไม่เลือกปล่อยเธอ"

ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน (สุนทรภู่)

กฎของการเป็นเสือ: ห้ามหลงรักเหยื่อเด็ดขาด! VS. กฎของการ(ยอม)เป็นเหยื่อ: ต้องอ่อยให้เสือหลงรัก!

เพราะความรักเกิดขึ้นท่ามกลางความแค้น เขาและเธอจึงต้องซ่อนหัวใจปรารถนาที่มีให้แก่กันเอาไว้ แต่ไม่ว่าจะหลบหลีกอย่างไรก็มิอาจเร้นความรักอันยิ่งใหญ่ได้เลยสักครา

หนาวเนื้อห่มเนื้อ จึงหายหนาว...หนาวราวอกร้าว ห่มอกหาย หนาวรักห่มรัก อุ่นรักสบาย...หนาวคลายเพราะห่ม ที่สมกัน