"ข้าทำหน้าที่เป็นถ้วยใส่ร่างกายนี้ให้เคลื่อนไหว หายใจ แต่ไม่มีใครต้องการข้าอย่างที่ข้าต้องการเป็น ชีวิตที่แล้วเป็นเด็กหนุ่มไร้ชื่อ ครั้งนี้ข้ามีชื่อแต่ว่านั่นไม่ใช่ชื่อข้า เป็นชื่อเจ้าของร่างกายนี้"

“พ่อหนูก็คือ ลุงแจ็คสันไงคะ” ฉันพูดกับลูก ปกติลูกจะเรียกแจ็คสันพี่ชายฉันว่าพ่ออยู่แล้ว “นี่เธอแนะนำชู้ให้ลูกรู้จักเหรอ ลิซ” เขาพูด “หุบปากนะ มิน ยุนกิ!” ฉันตวาด

ครั้งแรกที่ฉันเจอเขา เขาอยู่บนรถบัส ส่วนฉันกางร่มอยู่ที่ป้ายสถานี เราสบตากัน และรถบัสก็ผ่านไป ฉันเจอเขาล่าสุด เขาเป็นแฟนเพื่อน เเฟนเพื่อนที่ฉํนหลงรักอย่างไม่มีทางถอน

ฉันเดินทางข้ามเวลาผ่านตู้อันตรธานย้อนไป 2000 ปี! เพื่อพบกับเด็กหนุ่มชื่อ เดรโก มัลฟอย ที่สาม จากนั้นแผนการเอาตัวรอดในบ้านสลิธิรินตามฉบับเด็กกริฟฟินดอร์ก็เริ่มต้นขึ้น

"คุณลงไปก่อนได้ไหม"ชายหนุ่มถามเสียงสั่น เมื่อหล่อนนั่งอยู่กลางลำตัวเขา "พี่วิน อลิซร้อน ถอดได้ไหม" ไม่ว่าเปล่ามือเล็กๆ ที่สั่นน้อยพยายามเลิกเสื้อยืดของคนตรงหน้าขึ้น "ได้ เอ้ย ไม่ได้!"