เธอพยายามหลบหนีหน้า...โดยไม่รู้ว่าใครอีกคนยังรอเพียงเธอเสมอมา

เพียงรอยแย้มยิ้มปรากฏ ในวินาทีที่แดดอุ่นอาบฉาย เท่านั้นใครอีกคนก็ ‘กระจ่างใจ’ ว่า ใจ...ไม่ใช่ของเขาอีกต่อไป เธอเท่านั้น...เป็นของเธอเท่านั้น

ป้าบอกว่าส่ง ‘น้อง’ มาดูงาน แต่ ‘เขา’ รู้...ว่าที่จริงแล้ว... ป้าส่งน้องมา ‘ดูตัว’

พี่ชื่อภูผา...เรียนแพทย์ปีสุดท้าย แล้วน้องล่ะครับ...ชื่ออะไร

หมั้นกันมาตั้งนาน เขายังทำเฉยๆ เธอเลยต้องมาทวงถาม...ว่าการหมั้น 'ระหว่างเรา' เขายังต้องการอยู่ไหม

อะไรที่เกี่ยวข้องกับคุณแล้ว ผมไม่ลืม...ไม่เคยลืม...ไม่มีวันลืม

“ปีนี้ปีชงเหรอ ไปทำบุญล้างซวยซะ...เชื่อฉัน เธอเคราะห์หนักแล้วล่ะ"

เดินทางมาอีกฝั่งฟ้า...หวังเพียงแค่ว่า...จะได้เจอ