นี่เป็นเรื่องราวของฮ่องเต้ผู้พ่ายแพ้ในสนามรักกับสหายหญิงที่แสนตรงไปตรงมาผู้หนึ่ง! และด้วยอุบายอันชั่วช้าของเขา นางกลับต้องตกเป็นฮองเฮาที่เขาไม่ได้รัก แค่เพียงหวังให้นางมาช่วยคานอำนาจในวังหลังให้

“ข้าจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างที่เขารักไปให้หมด และท้ายที่สุดข้าจะกินเขาลงไปเพื่อที่เขาจะได้ไม่อาจทรยศข้าได้อีก...ตลอดกาล” ความรักกับความแค้น สิ่งใดยืนนานกว่ากัน?

ดำดิ่งสู่หุบเหวแห่งความมืด อาบเปลวเพลิงแห่งความปรารถนา เกาะกอดความสุขต้องห้าม หนึ่งใน 4 เรื่องสั้นที่เขียนโดย 4 นักเขียน จะนำทุกท่านสู่โลกอีกด้าน แล้วคุณจะรู้ว่า ผู้ชายดาร์คมันเร้าใจแค่ไหน!

เธอยอมที่จะหลับใหลไปทั้งชีวิต ดีกว่าต้องตื่นมาในโลกที่เขานั้นไร้ตัวตน

เทพ-มาร สองคำนี้ใช่อยู่ร่วมกันได้หรือไม่? ในเมื่อเขาเป็นมารฟ้าผู้ชั่วช้า จอมมารผู้สามารถปกครองใต้หล้า ส่วนนางเป็นเทพธิดาบนสรวงสวรรค์ ว่าที่ฮองเฮาคนต่อไป!

นางรักเขา...ในวันที่นางยังไม่รู้จักความรักดีพอ เขารู้ว่ารักนาง...ในวันที่เขปราศจากนางเคียงกาย เรือนดอกท้อถูกใช้เป็นกรงกักขังความรักความปรารถนาแต่มันมิอาจกักขังหัวใจเอาไว้ได้

เหมย สาวน้อยที่ไม่ได้ปรารถนาจะย้อนเวลาไปไหน แต่เพราะการยัดเยียดของเพื่อนสาว ทำให้เธอหลุดมายังอดีต! แผ่นดินจีน ยุคต้นราชวงศ์ถัง

สำหรับเขา ข้าอาจเป็นดอกไม้ริมทางและคืนนี้ก็อาจเป็นคืนหนึ่งที่เขาใช้ร่างกายผู้หญิงแก้เหงา ฆ่าเวลาหรือลบล้างความเจ็บปวด แต่สำหรับข้าคืนนี้เป็นคืนต้องห้ามที่ข้าไม่อาจลืมได้ชั่วชีวิต!

ณ ทะเลสาบตะวันตก นั่นเป็นการพบกันในตำนาน ระหว่างเจ้าสาวของจอมปีศาจกับเซียนหนุ่มบนสวรรค์ สายฝนกระหน่ำลงบนผืนน้ำ ดั่งบทเพลงรักอันร้าวราน รอยยิ้มของใครคนหนึ่งได้ตราตรึงหัวใจและวิญญาณ...

รอยราคีที่เขามอบให้ คือการช่วงชิงความบริสุทธิ์ของเธอไป ก่อนจะฉุดคร่าหัวใจเธอไปครอบครอง

เธอหนีความช้ำใจมาจากเมืองไทย... มาสเปน ดินแดนแห่งเสียงเพลงและความสนุกสนานเร้าใจ ก่อนจะพบกับคนที่ทำให้ใจเธอหวั่นไหว... ผู้ชายที่เป็นเสมือนราชา ชายที่เหยียบโลกไว้ใต้เท้า!

ด้วยแรงเสน่หา ทำให้เขาตีตราเธอ หญิงสาวผู้งดงามเหมือนกุหลาบในเรือนกระจก ต่อให้มันเป็นบาปที่ร้ายแรงแค่ไหน เขาก็จะไม่มีวันปล่อยเธอไป!

ต่อให้ชีพของเขาต้องจบสิ้น ก็ขอเพียงอุ่นไอในราตรีวสันต์ร่วมกับนาง...

หนึ่งเพลงได้สดับจับจิต เพียงพิศพักตร์มอบวิญญาณ...

ฉันจะพบเขาได้แค่เพียงช่วงเวลากลางคืนเท่านั้น แต่นั่นไม่อาจใช้คำว่าพบ เพราะฉันไม่เคยได้เห็นหน้าตาเขาแม้แต่น้อย! ทำได้เพียงแค่ใช้สองมือสัมผัสร่างกายของเขา เพื่อจดจำ "นัตสึ" คนที่มอบความฝันยามค่ำคืนให้

หมื่นปีที่ผ่านพ้นนั้นเป็นได้แค่ชั่วพริบตาของห้วงคำนึง หัวใจเพรียกหาเพียงชื่อนั้น...ต่อให้ต้องทรมานสักแค่ไหน ก็ขอเพียงเจ้าอยู่ข้างกายข้าตราบลมหายใจสุดท้ายแห่งความทรงจำ

นางเป็นวิหคที่พลัดตกจากรัง เร่ร่อนระหกระเหิน...กลางสงครามแย่งชิงบัลลังก์และแผ่นดิน ที่ใดจะเป็นบ้านให้กับนางได้ ในอ้อมกอดของเขา? หรือจะเป็นบนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่

ข้าไม่เคยจูบกับฮิจิคาตะซังนานขนาดนี้มาก่อน ข้าตัวสั่นสะท้านกับความนุ่มนวลที่ได้รับ รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่งดงามที่แสนล้ำค่าก่อนมันจะกลืนหายไปในเกลียวปรารถนาที่บ้าคลั่งประหนึ่งท้องทะเลยามมีพายุฝน

เมื่อต้องตกเป็นทาสของเงิน ถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรี เธอจะทำเช่นไรให้หลุดพ้นไปจากบ่วงนี้...

Deva เขาคือผู้ที่ตัดสินใจละทิ้งความเป็นมนุษย์ไปให้หมด เพื่อแก้แค้น จมดิ่งสู่ด้านมืดอย่างไม่มีวันหวนกลับ มีชีวิตอยู่ด้วยการเอาชีวิตผู้อื่น - ที่รัก หากคุณไม่กลัวตายละก็ ยินดีต้อนรับสู่อ้อมกอดของ Deva