ในขณะที่พระเอกและตัวร้ายลอยน้ำมาให้นางเอกกับนางร้ายช่วยชีวิต นางเอก: โดดทันที นางร้าย: " ช่วยไม่ได้! ถ้าเอาพวกนั้นขึ้นมา ใครจะเป็นอาหารปลาเล่า!"

ใครๆก็รู้ดีว่าคุณจินั้น"สาว" เพียงใด แต่ในตอนที่เราชิดใกล้จนตัวเขาแนบแน่นในตัวเธอ ใครจะไปสนว่าเขาสาวหรือไม่สาวน่ะ ตอนนั้นเธอสนแค่ว่าเขา "ดุ" ขนาดไหนก็พอแล้ว!

เพราะรักเขานางยอมทิ้งศักดิ์ศรี ทิ้งบุตรในอุทร ทิ้งกระทั่งลมหายใจได้เพื่อเขา เพื่อวันข้างหน้าที่เขาอยากได้ เมื่อได้ย้อนกลับมายังชีวิตเดิมสิ่งที่นางไม่มีวันทอดทิ้งอีกคือตนเอง นางจะใช้ชีวิตเพื่อรักตนเอง

หล่อนฉุดบ่าวหาบน้ำมาทำผัว ดังนั้นหล่อนจึงประกาศกร้าวว่าจะเลี้ยงผัวเด็กคนนี้เอง

พระสนมค้างปีแห่งตำหนักในปลดเกษียณตนเองออกมาทำนาที่บ้านนอก อนิจจา...ทำนาช่างยุ่งยากนัก เช่นนี้นางจึงประกาศหาสามี(แรง)ดีๆมาช่วยสักคน แต่ว่านะ ..ฝ่าบาท... ท่านมาสมัครทำไม ..ไถนาเป็นรึ

ภายหลังการพ่ายแพ้ ซุ่ยเหอถูกเนรเทศออกจากแดนสวรรค์ ใช้ชีวิตนางร้ายปลดเกษียณไปวันๆ แต่แล้ววันหนึ่งสวรรค์กลับมอบโอกาสแก้แค้นให้ นางร้ายผู้ถูกให้โอกาส : ขออภัย ทุกอย่างมันยากไป ข้าไม่ทำ!!!