ค้นหา

ใครจะไปคิดว่าชีวิตคนเรามันจะบัดสบได้ขนาดนี้กันล่ะ อดีตก็อยู่คนเดียวแถมสูญเสียคนในครอบครัวไปตั้งแต่ยังเดินเตาะแตะไม่ได้ด้วยซ้ำ มาทีนี้เธอยังบัดซบไม่พออีกเหรอ ไอ้พระเจ้า!!

เล่นเกม Inazuma Eleven อยู่ดีๆ ก็ถูกพาตัวเล่นบอลที่โลกนั้นงั้น Noooo

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่พิมใช้ชีวิตอย่างปกติ

เหตุเกิดจากขี้เกียจกลับบ้าน ก็เลยเลือกที่จะไปเดินเล่นแถวๆสนามกีฬา แต่อยู่ดีๆก็โดนใครที่ไหนไม่รู้ลากเข้าทีมฟุตบอลแบบไม่ทันตั้งตัว

"พระจันทร์เต็มดวงสวยจังเลย" เป็นคำพูดไว้กล่าวยามเห็นดวงจันทร์ในวันเพ็ญ . . “คืนนี้พระจันทร์สวยดีนะ” คงเป็นคำพูดไว้เอ่ยชมดวงจันทร์อีกประโยคนึง ใช่รึเปล่า? (ภาคต่อ FIC KNB x OC || The EMPRESS'S Return)

ไม่ว่าใครก็ต่างรู้จักกับ ‘อินาสึมะ เจแปน’ ที่ทำให้ญี่ปุ่นได้ครอบครองแชมป์ฟุตบอลโลกใน FFI นำทีมโดยกัปตันทีมเอนโดและโค้ช โจ คินอุน เดี๋ยวนะ โค้ชไม่ใช่ โค้ชสุดเด็ดขาดอย่างคุโดหรอ นี่น่ะหรอ จักรวาลอาเรส

“จงเจ็บปวด ให้เหมือนกับที่ฉันเคยเจ็บปวดซะเถอะ” — เอนโด มาโมรุ

ชินโด ทาคุโตะ ได้รับพรจากสวรรค์ที่เขาไม่ต้องการ

"หลังจากนี้นายคือ เหยื่อที่ฉันจะบดขยี้ทั้งเกม :) " เหมือนฉันเลือกเป้าหมายแล้ว จะไม่ปล่อยมันไว้แน่นอน

แค่หวังว่า…ดอกไม้ของเธอจะอยู่เคียงข้างเขาในทุกๆ วัน

「เธอผู้มีฉายาว่า ‘ผู้เล่นสารพัดประโยชน์’ อย่างเซนโซ ฮารุ , ผู้เล่นดาวรุ่งของแดนสหราชอาณาจักรย้ายมาอยู่ทีมญี่ปุ่นด้วยตำแหน่งฟรีหรือตำแหน่งอิสระ ☄️✨ 」 — จะรอดหรือจะพังกันแน่นะ ?

ทระนง เย่อหยิ่ง สง่างาม คือนิยามที่ทุกคนพร้อมใจกันมอบให้ “ชิรายูกิ ฮิโรมิฮิเมะ” เจ้าของฉายา ‘บุตรีแห่งอาเธน่า’ แต่จะมีสักกี่คนที่รู้จักตัวตนจริง ๆ ของเธอกันล่ะ?

ถึงจะมีหลายเรื่องที่แตกต่างกัน แต่เรื่องที่ว่าชอบน่ะ เหมือนกันแน่นอน

เรื่องของหัวใจเป็นเรื่องสุดท้ายที่เด็กสาวชั้นปีสามของไรมงคนนี้จะคิดถึง เพราะเรื่องแรกที่คิดถึง — ก็คือเธอไงล่ะ ♥

เธอคือ เพื่อนสมัยเด็กของเอนโด มาโมรุ ที่ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศถึง 6 ปี เธอได้กลับมาตามที่สัญญาว่าจะเล่นฟุตบอล และจะช่วยทีมไรมง ชนะเลิศในระดับประเทศ และการกลับมาของเธอนั้นได้มาเขย่าหัวใจนายนักฟุตบอล

" God Aden " สถานที่ซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งกบดานขององค์กร fifth sector ที่มีเป้าหมายคือสร้างความเท่าเทียมในกีฬาฟุตบอลเยาวชน

นิยายเรื่องนี้เขียนเพื่อให้อ่านได้แม้มีความรู้เป็นศูนย์ แต่ไม่ต้องกลัวงงเพราะตัวละครจะเปิดโลกและผจญภัยไปกับคุณ

ผมกำลังซ้อมวอลเลย์บอลอยู่โดยที่บรรยากาศเสียงดังเหมือนปกติจากในชมรม ระหว่างนั้นก็โดนลูกอะไรสักอย่างเข้ากลางหลังของผม ผมจึงหันกลับไปดูและพบกับคนที่ไม่ได้เจอกันนาน"ไม่เจอกันนานเลยนะคะ พี่ชาย"

ถ้าเปรียบเธอคือขนม เธอคงเป็นลูกกวาดที่มีรสชาติหอมหวานที่สุดเท่าที่ผมจะสามารถลิ้มลองได้