ค้นหา

อุตส่าห์ปลีกตัวมาใช้ชีวิตเงียบๆ เป็นพ่อครัวในภัตตาคารโรงแรมเล็กๆ แล้วแท้ๆ แต่เวรกรรมดันตามจี้ตูดทันเสียได้เพราะไอ้รุ่นพี่เฮงซวยมันดันให้เบอร์ติดต่อกับผอ.ของโทสึกิ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอกเมื่อเทียบกับ..

Hana:ไม่ว่าจะต้องท้าแข่งอีกกี่ครั้งฉันก็จะไม่มีวันยอมแพ้หรอกค่ะ Tsukasa:งั้นหรอครับ ผมจะทำให้คุณหมดความหวังนั้นเอง (คำพูดเมื่อตอนฉันอยู่ม.ต้นปี1)

อาหารสำหรับฉัน คือ ‘ความสุข’ ที่ได้แบ่งบันรสชาติที่แสนอร่อยให้กับผู้คน แต่สำหรับคนที่ไม่รู้คุณค่า อาหารก็เป็นแค่เครื่องมือที่ใช้สั่งสอนคนพวกนั้นเท่านั้นแหละ ‘อย่าตัดสินอาหารจากความสวยงามภายนอก เพราะอาหารหน้าตาบ้านๆ ก็สามารถไปสู่ระดับโลกได้เช่นกัน’

But, no one knows :)