ค้นหา

เพราะบางคนแค่ได้รัก ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้การมีหัวใจหนึ่งดวงในร่างกายนี้ไม่ใช่เรื่องเปล่าประโยชน์

ริมฝีปากนุ่มที่บดเบียดคลอเคล้า ต่างฝ่ายต่างยั่วเย้าเต็มใจจะหลอมละลายลมหายใจรวมกัน ก็เป็นความแนบชิดสนิทเสน่หา ที่พันผูกความรู้สึกแสนงดงามเหล่านั้นไว้ในห้วงของเวลาซึ่งถูกปล่อยไปอย่างช้าๆในราตรีกาล

มาร์คต้วน : แบมแบมกินได้ไหม?

วิญญาณของแบมแบมถูกส่งให้มาอยู่ในร่างของปันเจาหรงพระสนมของฮ่องเต้ในราชวงศ์ต้วนตามคำชักชวนของท่านผู้เฒ่า ไอ้เราก็คิดว่าอีกฝ่ายจะพากลับเข้าร่างของตัวเอง แต่นี่มันอะไรกัน !! // รีไรท์บทที่8ใหม่ อยากให้นักอ่านเก่าทุกท่านอ่านบทที่8 ใหม่ด้วยนะค้าา

สำหรับหมอ..ผมอาจจะเป็นความรักที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แต่สำหรับผม..หมอคือความหมายเดียวของความรักมาตลอด

"อย่าคิดว่าผมจะหลงกล ยอมขึ้นเตียงกับพี่ง่ายๆเหมือนคนอื่นนะ" "พี่ก็ไม่ได้อยากให้แบมหลงกล แต่พี่อยากให้แบมหลงรักพี่มากกว่า"

กูชอบมึงมันก็เรื่องของกูปะ? มึงไม่ชอบกูก็เรื่องของมึงสิ :)

อย่าชอบได้ไหม..ไม่ว่าจะมีใครมาพูดเพราะมากแค่ไหนหรือทำดีด้วยยังไง ก็อย่าชอบเขาเลยนะ..แบมชอบพี่คนเดียวเถอะ

เงินน่ะ..ไม่ต้องหาเองเยอะนักหรอก พี่หาให้เธอได้ แล้วพี่ก็ไม่อยากให้เธอทำงานเยอะแบบนี้ เป็นแฟนพี่เก็บแรงไว้เหนื่อยแค่บนเตียงก็พอ...ไม่ต้องเหนื่อยกับงานหรอกนะ

จากไอ้แบม ..สู่คุณแบม

"ไม่มีใครเอาจนต้องไปเอายามเหรอจ๊ะ น่าสมเพชจริง" "เกดนั่นใช่นายมาก แฟนยัยแบมรึเปล่า แล้วทำไม ทำไม " เป็นลมดีกว่า "คงรู้สถานะตัวเองน่ะว่าเธอเป็นใครและฉันเป็นใคร พี่มาร์คเขาไม่มีวันจะเลือกเธอหรอก"

ต้องรู้สึกยังไง เมื่อหัวใจของคนรักไปอยู่กับคนที่ผมไม่เคยรู้จัก "คุณต้องดูแลลูกผมแทนเมียของผมเพื่อตอบแทนที่เขาให้หัวใจกับคุณ" "แม็กกี้ได้ยินเสียงหัวใจคุณแม่อยู่ในร่างของพี่คนนี้ค่ะ"

อีกมิติหนึ่งที่คู่ขนานอยู่กับคนธรรมดาสามัญ โลกอสูรที่ไม่ได้มืดมิดอย่างที่คิด การให้พลังพิเศษในตัวตนของมนุษย์ จากเหล่าภูต และอสูรทั้งหลาย แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับพลังเหล่านี้ อย่าลืมว่าพวกเราคืออสูร

ตะวันกับดวงดาว ไม่มีทางอยู่บนฟ้าในเวลาเดียวกันได้ ดางค้างฟ้าอย่างคุณไม่มีวันที่จะหันมามองผม "ตะวัน" นายจะเป็นคนที่ปกป้องฉันตลอดไปได้ใช่มั้ย หน้าที่ของผม คือ ดูแลคุณจนกว่าคุณจะไล่ผมไป

Comes a story about 'Love.'

สิ้นเสียงกระซิบยั่วเย้า ริมฝีปากหวานก็ประกบทาบลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแนบสนิท ความร้อนจากลมหายใจที่ผสมผสานคลอเคล้า แล่นริ้วไปทั่วร่างกายราวกับถูกโลมไล้ด้วยเปลวไฟแห่งปรารถนา

แบมแบมถูกวานให้มาช่วยดูแลคนป่วย แต่ดันมีเซนส์เห็นวิญญาณของคนที่นอนอยู่บนเตียงนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องนี่สิ

คนๆนั้นเขาก็เป็นแค่ซุปเปอร์ฮีโร่ในจินตนาการของกู เป็นเหมือนแบทแมน สไปเดอร์แมน แต่มึง..เป็น My man ในชีวิตจริงของกูนะ

ต้องรัก.........เพราะแม่บังคับ ต้องรัก.........เพราะไม่มีทางเลือก ต้องรัก.........เพราะยังไงก็ได้ และต้องรัก.........เพราะเกิดรักเธอขึ้นมาจริงๆ จะให้ทำไงล่ะ

แต่อยากเข้าไปทัก ขอแค่คุยกับเธออีกครั้ง ได้ถามเธอด้วยคำๆนั้น เธอคงเข้าใจ เธอนั้นเป็นอย่างไร สบายดีหรือ Cr.num kala