ค้นหา

หลุดมาต่างโลกทั้งที แทนที่จะเจอจอมมาร ดันเจอแม่นกน้อยจอมป่วนซะงั้น!?

(OS/FS : Allยูจิ) ยามตะวันลาลับฟ้า #ลิเน้ยหวีดjjk

เกิดใหม่ในโลกอนิเมะด้วยความดีใจว่าตัวเองไม่ใช่หนึ่งในตัวละครหลักแถมไม่ต้องเสี่ยงตายเหมือนคนอื่น แต่ความจริงปรากฏเมื่ออยู่ๆเธอก็ได้เป็นเพื่อนร่วมชั้นแบบงงๆของโกโจ ซาโตรุแถมเขายังไม่ชอบขี้หน้าเธอไปอีก

ไม่มีกฎใดไร้ข้อยกเว้น เช่นเดียวกับนานามิ เคนโตะ ผู้ตั้งปณิธานว่าจะไม่มีวันแต่งงานระหว่างที่ยังเป็นผู้ใช้คุณไสย แล้วถ้าหากดอกไม้แรกแย้มในวันวานหวนคืนมาบานสะพรั่งกลางใจอีกคราวขึ้นมาล่ะ?

หลังการตายก่อนวัยอันควรของ 'ชิออน' เธอได้ทำสัญญากับ 'มัน' ให้ชุบชีวิตเธอแลกกับการที่มันจะได้ร่างกายของเธอ ด้วยเหตุนั้น ปีศาจแห่งความตายหายไปจากนรก และมาเยือนโลกไสยเวท

ฟูจิโมริ มิโอะ หญิงสาวที่มีตัวตนลึกลับ แม้ว่าจะอยู่ใกล้กัน แต่ทว่าเธอก็เหมือนอยู่ห่างไกลเหลือเกิน

ใครๆก็กลัวที่จะตายกันทั้งนั้นแหละ ฉันเองก็เหมือนกัน [All chapters end]

"ก็แค่พวกที่ชอบทำตัวเหมือนผี" คำพูดของเซนอิง นาโอยะ หลังจากโกะโจ ซาโตรุ และเกะโท สุงุรุ ถามถึงเด็กสาวปีหนึ่ง จากโรงเรียนคุโมะกาคุเระ

ช่วยเลิกรังควานกันสักทีเถอะ ทั้งคุณผมหงอกกับคุณพระจีน!! ฉันคนนี้รำคาญจนกัดลิ้นตัวเองตายแล้วนะ - มิโกะ

ภายใต้หน้ากากที่เรียบเฉยและรอยยิ้มที่กวนประสาท คือดวงตาสีฟ้าครามที่มองทะลุได้ทุกสัจธรรม... เขาคือ 'ผู้ไร้คู่ต่อสู้' ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นคำสาประดับพิเศษหรือแวมไพร์

สุคุนะน่ะไม่ใช่แมวหรอกแต่เป็นตาแก่คนหนึ่งต่างหาก

ผู้ใช้คุณไสยระดับพิเศษ 'คนที่ห้า' หนีปัญหาไปใช้ชีวิตสงบสุขเกือบสิบปี ถึงเวลาที่เธอต้องกลับมาช่วยแบ่งเบาภาระของรุ่นพี่ผู้แสนดี และอุทิศชีวิตที่เหลือให้วงการคุณไสย

ชายวัยยี่สิบกลายเป็นแวมไพร์ในจักรวาล Jujutsu Kaizen

วิญญานคำสาปมักจะเกิดมาโดยรู้ว่าจะต้องทำอะไร เห็นได้ชัดว่าคำว่า “มักจะ” มันเชื่อถือไม่ได้ เพราะนารูโตะไม่ได้เกิดมาซะทีเดียว แต่เหมือนโดนความตายพ่นออกมาโดยที่ไม่รู้อะไรหรือต้องทำอะไรต่อไปเลยซักนิด

ซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่การที่หลีกเลี่ยงว่าตัวคุณนั้นได้หวั่นไหวกับบุคคลที่เป็นเป้าหมายที่ต้องปกป้องไปแล้ว คุณจะได้รับรู้ถึงความฉิบหายแน่นอน

โกโจ ซาโตรุ ได้รับภารกิจด่วนคำสาประดับพิเศษปรากฏระดับพลังผิดปกติมีมนุษย์ธรรมดาเข้าใกล้พื้นที่อันตรายชื่อที่ถูกส่งมาในรายงานคือ อินฟลูเอนเซอร์ — อาคาเนะ “หา?” ซาโตรุหัวเราะ“เด็กสมัยนี้ใจกล้าเนอะ“